mummy

Mini Yup'larım...

2011-09-17T05:41:00.001+03:00

3+ yavrumuzun (henüz 3 olmadan) kreşe başlamasıyla hayatımıza giren en kıl olduğum kavramın 'faaliyet setleri' olduğunu söyleyeyim..Hani bu büyüklüker,zıtlıklar,şekilleri tanıyalım,sayalım,boyayalım falan kitapları..O yönlendirmelere kılım ben evet...'Toplardan büyük olanı bulalım,sarıya boyayalım?' 'Kırmızı olan meyveyi daire içine alalım' bıdı bıdı..Niye sarıya boyuyoruz abi,kırmızıya boyasak olmaz mı mesela? Hayır uzmanlık alanım falan değil,yararlı mıdır,zararlı mıdır bununla ilgili şahsi fikirlerim dışında pedagojik bir bilgim de yok...Sadece bu kadar yönlendirmenin olduğu kitapları sevmiyorum..Ben sevmeyegöreyim Ece hanım geçen sene,kreşte,öğretmeni henüz yaşça küçük olduğu gerekçesiyle kendisine gerekli görmediği için yaptırmadığı halde ablalarının abilerinin faaliyet kitaplarını aşırıp aşırıp eve getirdiği ve bizi oturtup zorla da yaptırdığından mütevellit kendisine Yapa'nın setinden bir adet almak durumunda kalmış ve ana baba olarak sıkıla sıkıla da bu 'faaliyetleri' yapmıştık...

Neyse şükür yaz geldi,kreş bitti ve yerine (Aslı ablasından miras) gelen Mini Yup'larla Ece kız unuttu onları..Bundan sebep benim de bu başkurtarıcım Bambino Yup serisini tanıtasım geldi,ailecek seviyoruz onları:)

Bambino Yup da bir eğitim seti evet...Ama sıkıcı değil bizce:) Bir setin içinde 12 kitapçık ve bir kontrol kutusu var..Her kitapçıkda farklı bir kavrama yönelik alıştırmalar bulunuyor..Eşleştirme,karşılaştırma,ilişki kurma,parça-bütün bulma gibi farklı zihinsel faaliyetlere yönelik bu kitapçıklar basit alıştırmalarla başlayıp,son sayfalara doğru zorlaşıyor..Bazı bölümlerdeki çok ufak farklılıklar ciddi dikkat gerektiriyor ki bence en güzel yönü de bu..Eşleştirme işi taşlarla yapılıyor (bu taşların şıkır şıkır sesleri Ece kızın çok hoşuna gidiyor:) )Ve 6 taşla yapılan bu eşleştirme sonunda kontrol kutusuyla doğru yapıp yapmadığını da görebiliyor..

6-12 yaş arasındaki her yaş grubu için farklı setler mevcut..Bizdeki 2-5 yaş,set 1. 3 yaşını geçmiş çocuklar için set 2 daha uygun tabi ki..Özetle tavsiye olunur :) Ayrıntılı bilgi için tıkınız Önel yayıncılık

Ha bi de hazırız biz..Okula yani..Tatil rehavetini attık,sonra bi düzenlendik,temizlendik,fazlalıklarımızdan kurtulduk hane olarak (evet her eğitim döneminin başlangıcında,mutlaka,dip köşe)..Ece'yi 2 ay sonra yine yeniden kreşli olma fikrine alıştırdık...Pembe minik sırt çantasını koydu bile kapının önüne günler öncesinden..İçindekiler her gün defalarca değişiyor tabii..Pembe makas çıkıyor sarı makas giriyor, küçük boya kalemleri çıkıyor uzun olanlar giriyor, kreşe Ece'yle gidecek olan şanslı Burcu bebek iken,onu çıkarıp Ayşegülü koyuyor çantaya..'Ezgi (geçen yılki öğretmeni) bunu da görsün' diyor...Tek sıkıntı bu kısım işte..Ezgi'nin bu yıl okulda olmayacağını iki aydır benden duyuyor,dinliyor,biliyor...Bilmemezlikten geliyor :(( Kreşle ilgili tüm hayallerini Ezgi üzerine kuran Ece kızımın bu durumu beni de biraz korkutuyor...

Kreşe,okula başlayan tüm yavrulara hayırlı olsun şimdiden..Kolaycacık alışmaları,mutlu mutlu gidip gelmeleri dileğiyle...

Bozcaada'da Vuslat

2011-09-07T19:53:00.001+03:00

Aklında geçen senden yaz hayalleri,kucağında kah emzirip kah uyuttuğu bebeğiyle bolca uyuyarak,azıcık da 'hadi gelmedik mi daha' diye mızırdanarak düştü Ece kız ada yollarına...Onun derdi deniz,kum,bolca oyun..Hem anneyle hem babayla...Benimki bir nefes, biraz durdurmak hayatı,telaşsız,plansız,saatsiz birkaç günle yeni yerler,güzellikler görme arzusu..Ve isteklerin birleştiği yer bu defa Bozcaada...

Üniversite öğrencisiydim ilk gittiğimde...Akımda lokum gibi üzümleriyle ilk kez gördüğüm kocaman rüzgargülleri,bi de sakinliği,dinginliği...Feribot kuyruğunda o devasa kalabalığı görüp hayal kırıklığına uğrayacağımı düşünsem de adaya varır varmaz,onca kalabalık birden çil yavrusu gbi dağılıveriyor sanki..Bu kadarcık ada bu kadar insanı alır mı diye düşünürken Karaf Bağ Evlerine varır varmaz sanki bir biz varmışız gibi hissediyorum adada...Yanyana dizilmiş küçük taş evler,ortasında bir kuyu ve çevresinde alabildiğine üzüm bağları,sebze tarlaları..

Vakit akşamüstü,hafif bir rüzgar havada...Kapıda sahibesi İlknur hanım karşılıyor bizi,duruşu bakışıyla bir hanımağa..Öyle derler bana zaten diyor..Ama hoşsohbetli,açık sözlü ve hatta giderken arkamızdan su dökecek kadar da sıcakkanlı...Eşyaları odaya atar atmaz Ece kızı denizle buluşturmaya gidiyoruz....

Ondan fazla plaj var adada,bu nedenle ada kalabalık da olsa plajların merkez dışında olanları gayet sakin..Ayazma'ya gidiyoruz önce..Kumu harika ama suyu buz gibi...Habbele ve Çayır plajlarında su nispeten saha ılık..İlk günü denize giremeden ama kumla suyla hasret gidererek tamamlıyor Ece kız....

Sonraki günler hiç de sıkmayan bir rutinle devam ediyoruz nefeslenmeye...Kalkar kalkmaz ortadaki verandada İlknur hanımın bol çeşitli güzel kahvaltısı..Hiç şehirdeki yalancıktan 'köy kahvaltıları' gibi değil elbette ki...Reçelleri,salçaları elleriyle hazırlamış,domatesi salatalığı sabah koparmış tarladan..Kahvaltı sonrası bahçede azıcık tembellik, bol keyif....Ece hanım çıplak ayak koştururken bahçede, bir çocuk olarak bağevinde tek olduğu için salıncağın keyfini doyasıya çıkarırken ve babasıyla oda kapılarında evcilik oynarken biz de azıcık laflıyoruz İlknur hanımla..

Güneş yakmaya başlamadan denize sonra...Kumdan kale değil pastalar yapmayı,pastaları minicik taşlarla süsleyip otlardan yaptığı mumları üfletmeyi tercih ediyor Ece kız...Kumsalda bile olsa evcilik oyununa vefasızlık etmeyip yemekler pişiriyor,suyla bulaşıklarını yıkıyor...Sonra denizde yüzmeyi değil de zürafasına tutunup bebeğine yüzme öğretmeyi tercih ediyor..Böyle çırpacaksın bacaklarını diyor,kollarınla da böyle iteceksin kendini...Her zamanki gibi o,temkini elden bırakmıyor,babsının yanından pek de uzaklaşmıyor...

Ve ne kadar çok kalırsa kalsın yine de denize doyamayan Ece kızı zar zor ikna edip otele dönüş sonra...Akşamüstü rüzgarları hafif hafif eserken, ada sokakları arasında gezinti...Bağlar tarafından sahile doğru inerken önce Rum mahallesi...Nerde görsem hayran kaldığım eski Rum evleri...Mavi,su yeşili,mor ahşap panjurları,minicik avluları,pencere önüne dizilmiş irili ufaklı saksıları ve hemen her pencere önünden sarkan asmalarıyla harikalar...Çoğu tadilat görüp otele çevrilmiş,ama eskiler de hala ayakta...Ve sahile daha yakın tarafta Türk mahallesi, yollara sarkmış begonviller, abartısız,sade,kapılarında pencerelerinde el işlemesi tülleri olan, ahşap çerçeveli evler, bir turist istilasına rağmen gündelik hayatlarını devam ettiren,akşamüstü sohbeti için kapı önlerinde toplanmş teyzeler....

Ve sahilde akşam yemeği...Hemen önünüzde gemiler,karşıda şimdiye kadar gördüğüm en sağlam kale,Bozcaada...Çok tadilat geçirmiş elbet ama,eksiksiz neredeyse...Yemek sonrası adanın en şirin mekanlarından biri olan Çiçek pastahanesinden adaya özgü bademli kurabiyeleri alıp çınaraltı çay bahçesinde çay keyfine sonra....Bir yandan çaylarımızı yudumlarken bir yandan da Ece kızın artık her gece geleneksel hale getirdiği dondurmacılık oyununa katılıyoruz...'Dondurma mı istediziniz bayan?Kaç top?hmmm 2 top,2 para...Su da alırmıydınız?' Yan masalardan da katılanlarla oyunu epeyce şenlikli bir hale getirdikten sonra toparlanıp,yazlık yerlerin olmazsa olmazı meydan tezgahlaranı,incik boncukçularını da gezip otele yollanıyoruz...

Ve vakit bulamayıp yapamadıklarımızla,yaptıklarımızdan tadı damağımızda kalanlarla tatili bir çırpıda bitiriveriyoruz... Dönerken aslında hepimizin aklında olanı Ece kız bir çırpıda söyleyiveriyor..'bidaha gelelim anne buraya tamam mı?' İnşallah,ama bidahakine bayramda değil mümkünse,daha sakin bir zamanda...Biz çok sevdik Bozcaada'yı...Beton yığınlarına dönüştürülmesin,bilmem kaç kaydıraklı yüzme havuzları yapılmasın,hep böyle sade,böyle dingin kalsın ada..

Tazelendik geldik,vakit hazırlık vakti şimdi...Toparlanıp temizlenip yeni bir döneme başlamak vakti...Kreşli,okullu döneme çabucak alışmak dileğiyle..

Sevgiyle..

'Sabretmek'

2011-08-26T17:35:00.003+03:00

'Sabredemem anne,sabredemem çünkü nasıl yapacağımı bilmiyorum'

Geçen sene bu zamanlarda, denizle ilk kez tanışmasından bu yana, her gün illa ki,bir defa oraları,o günleri anıyor Ece kız..'Hani'yle başlayan cümlelerin ardıarkası kesilmiyor sonra...En ufak ayrıntısına kadar hatırlıyor bir de,ilginç..Hemen bitişiğimize şemdiyesini açmış bir teyzenin verdiği şeftaliden, giydiği mayonun, sarındığı havlunun desenine kadar:) Ve bir heves anlattıktan sonra boynunu büküp en kibar ses tonuyla 'anneeeeeeee yine gidebilir-miyiiiizzzzz?' diye eklemeyi de unutmuyor..Bir yıldır aynı konuşma bizim evde hemen her gün mutlaka bir kez yapılıyor..Ben aynı cevapları verip durdukça da mızırdanıyor bana,artık tatmin olmuyor...

Baştaki cümle mi?Bugün tüm açıklamalarıma rağmen yine memnun edemediğim kızıma söylediğim 'ama anneccim sabredeceğiz biraz' sözümün anında yapıştırılıvermiş çevabı oluyor..Bazen durup düşnüyorum,ne çok şey bekliyorum ondan..Yetişkinmiş gibi sanki,ne çok şey!!

Bildiği tek zamanı 'şimdi' olan bir yavrudan 'tüm zamanlar'ı çözmeye çalışan bir yavruya geçişi yeni yeni başlıyor halbuki...'Şimdi' onun koklayabildiği,ellediği,hissettiği yegane zamanı...'Geçmiş' ise şimdiden sonra ilk farkına varabildiği..Ne kadar geçtiği değil tabii ki daha...Önce olmuş herşey onun için 'dün' mesela henüz...Ve 'gelecek'...Adı var kendi yok onun dimağında...Öyle muallak,öyle belirsiz..Yarın, iki gün sonra,bir ay sonra....'Yatçaz kalkçaz,yatçaz kalkçaz' en fazla....Öğrenmeye de epey var sanki daha...

E o zaman sabrı öğrenmesi için de sabretmek gerek, kabul. Çocuğuna öğretmeden önce kendin öyle ol, örnek aldığı ilk kişi sensin, kabul...Saçmalama hakkın var arada, kullanabilirsin, ama onun da sana ayar verme hakkı var böyle,kabul.

İnşallah kavuşacak Ece kız bir yıllık hayallerine:) az kaldı,çok az..O güne kadar balkonda artık içine zor sığdığı havuzunda yüzdüğünü zannetmelere devam....

İyi bayramlar şimdiden herkese...

3 yaş dedikleri!!

2011-08-20T03:16:00.001+03:00

Orda burda gördüğümüz +ların atılıp, yanına ünlemler konulası bir yaştır tecrübemce,kanaatimce..

Zira bu 3 yaş bebesi;

Öncelikle ağzınızdan çıkan cümlenizi siz henüz tamamlamadan 'hayır'ı yapıştırıverendir..

Sıcak havada çorapla,soğuk havada askılıyla gezmek isteyen bir varlıktır..

Onca oyuncağı varken odasında,bilmem kaç ay önce 'artık bebek oyuncağıdır' diye komşunun çocuğuna verdiğiniz bir çıngırakla oynamak isteyendir aklına düştüğü bir vakitte..

O gün illa ki evde pişmeyen bir yemeği yemek isteyen,bunun için dakikalarca mızırdanabilendir...

Elbet herbişeyi kendi başına yapmak isteyendir de aylardır,yapamayacağı besbelli olan şeyde de ayak diretendir..Siz dersinize geç kalıyor olabilirsiniz,onun aklına düşmüşse bir kere,şöför koltuğuna oturup da ayaklarının gaza uzanamadığını görene kadar 'bu sefer ben süreceğim arabayı' diye tutturabilendir..

Mağrurdur,birşeyi beceremeyince asla yardım istemeyecek,hatta bu uğurda yapmak istediğinden de vazgeçebilecek kadar...

Sonra doldurması gereken günlük bir ağlama kotası vardır onun..Onu dolduramadığı vakit 'gözümün üzerinde niye kaşım var' diye oturup ağlama potansiyeline de sahiptir..

Aklına olmayacak bişey düşmeyegörsün,tüüm mantıklı açıklamalarınız boşunadır artık ve sonuç kaçınılmaz..Yan masadan size cık cıklayarak bakan çocuksuz ailelere gülümseyin,o 'çocuğunun ağlamasına seyirci kalan gaddar anne' sizsiniz,evet!

Özellikle iş oda toplamaya itiraza gelmişse,en kompleks cümleleri kurarak sizi dumur edebilen bir bireydir..Hiçbir senaryo sökmez canı istemiyorsa,'hadi beraber toplayalım'la başlayan faaliyet yalnızca sizin toplamanızla sona erecektir.O orada öyle seyirci gibi bakarken bir de 'ama ben mi dağıttım anneciğim,hepsini ben mi dağıttım,beraber oynamadık mı?Sen de toplamak zorundasın o zaman' gibi sabır çektiren bir lafı da yapıştırıverir..

Eh normal ki 'sabır' denen şeyi ucundan bile bilmeyendir mesela..Bişey mi planlıyorsunuz aman demeye görün,olana kadar içinizi şişirecek kadar çok 'hadi' diyebiir..'Hadi ama anne?''Ama ne zaman gideceğiz anne?''hadi kaç gün/saat/dakika kaldı anne?''Neden gitmedik/gelmediler/olmadı daha anne?' Bu liste uzaar gider böyle..

Tüm kitabi bilgileri bir kenara koyduran,ezberbozduran,hiçbir pedagojik çözüm yoluna gelemeyen bir yavrudur o..Derdiniz anlatır anlatır ama hiçbir mantıklı öneri duymak istemzsiniz o dönemde..Ne de olsa hiçbiri işe yaramıyordur!

Bu döneme kadar gayet uyumlu,kolay ikna edilebilir bir yavru olması ve hele hele iki yaş töribılını neredeyse hiç yaşamamış olması tüm bunları yaşamayacağınız yönünde ümitlendirebilir sizi..Fakat 3 yaşında kazın ayağı hiç de öyle değildir..3 yaşında olmazsa 4 yaşında, her canlı büyüme yolunda bu süreçten geçecektir,her anne baba bunu tadacaktır:P..Bu kati bir çıkarım değildir,böyle olmayan yavrulara saygımız sonsuzdur:)

Aman göz korkutmak gibi olmasın,bu durum elbette ki geçicidir..Rüzgar eserken ayakta durabildiysen sonu gayet güzeldir..Hangi hafta hangi ay olur ben orasını bilmem ama bir süre sonra eski moduna döner yavrunuz!! Hem bu haller 7/24 geçerli değildir..Çok da eğlencelidir aslında aynı zamanda:)Pek sohbetliktir mesela 3 yaş bebesi..Uzun uzun anlatın anlattırın,tadına doyum olmaz..Güzel bir de gezme arkadaşıdır ayrıca,öyle zırt pırt uykusu gelmez,acıkmaz artık:)keyfi gıcırsa gezmelere doyum olmaz onunla:)

3,5 yaş daha güzeldir ama bence:) baldır kaymaktır Ece kız şimdilerde..Böyle bir 'tamam annecimler','tabi anneciler' bir açıklama dinler,mantıklı çözümler sunar bir haldedir,aman kimseler duymasın:)Ben de hemen anlatmayayım böyleyken böyle diye..Kalıcı bir durumsa bahsederim bu güzel hallerden sonra da:)

Ha bi de genelleme yapıyor gibi gözükebilirim oradan..Bilakis ahkamım sadece kendi tecrübemden kendi cücemdendir..Elbette ki her cüce birbirinden apayrıdır..

Ve son olarak şikayet etmiş gibi olmak istemem yavrumdan:)Her haliyle kabulümdür,başımın üstündedir..Ama şu andaki hali tercih sebebimdir:))

Sevgiyle..

Bir yerlerden...Yeniden....

2011-08-18T03:02:00.000+03:00

Sahibinin; bigün başka şeyler yine tad vermez olur diye, bir gece vakti sıkıntısı içine sığmaz olur ya da sevinci çoğalmak ister diye, ya da hiç sebepsiz canı kızısını yazmak ister diye aralık bıraktığı kapıdan, hiç gitmemiş gibi ayaklarının ucuna basarak,sessiz sedasız girmek niyetinde gönül...Ve elbette gerçek sebep hiçbirisi değil de, dün gece yaptığı gibi açıp okursa eskileri saatlerce, kah güler kah gözleri dolarsa ama illa ki mutlu olursa diye gönül biryerlerden başlamak derdinde...

Tam da 'değer mi ki harcanan zamana?' sorusunun cevabını bulduğu bu vakitte, ömrün olur mu ki uzun uzun okuyup keyiflenmeye diye düşünmeden kızım memnun olur mu diye kaygılanmadan aynı heves başka başka heyecanlarla sayfaları doldurası var gönlümün..

Heybem de dolu değil halbuki..Ne sıradışı bir hayatla ne pek kitabi laflarla..Bir , henüz bir katresini dahi öğrenemediğim anneliğim,bir de 3,5 luk kızçemle, ey vefakar bloğum, bir yerlerden,yeniden merhaba!!

'ÜÇ'

2011-04-28T23:47:00.001+03:00

Miniminnacık bir kuş kondu yüreğime..Geldiğin gün değil,pıt pıt kalp atışlarını duyduğum o gün..Önce ısıttı,eritti yumuşacık yaptı yüreğimi..Sonra olmayacak şeyler yaptırttı bana..İlk anneliğin hevesi dediler hep..Yok,hep o kuşdandı...Herşeyin en tatlısı,en çiçeklisi en kelebeklisi olsun dedi...Deli divane etti beni...Heveslerin en pembesiyle odanı hazırlarken de,minicik minicik doğum çikolatalarının ambalajlarını söküp üzerlerine adını yapıştırırken de o vardı içimde...3 senedir 'deli işi' denen herşeyi yaptıran da o kuş içimdeki...

En bitik olduğum bir zamanda,kuş kanadını çırpıverdi gene...Henüz düğme dikmemiş anne, gitti keçeler,iğneler,iplikler aldı kendisine...Kızı en tatlı uykularındayken,kesti,dikti,yaptı kendince...O sever diye,kelebeklere,minicik kuşlara döndü keçeler...

Sonra ben dedim ki o kuşa,doğumgünümüze gelsene...Hülyacığım el atıverdi yine,bir baktım kesilip yapıştırılmayı bekliyor sadece minik kuşlar...Anne bir gece daha oturdu,hazır etti onları da...

'iyi ki doğdun' dedi miniğime, duvarlarımızı süsledi sonra kuş..Yerinde duramadı,camlara kapılara uçuverdi...

Ağzına pembeden bir çiçek alıp keklerimize,bardaklarımza kondu...

Ama en çok da bahar çiçekli peçeteye yakıştı o tatlı kuş..

Ve Didemciğim güzel pastasının üzerine de konduruverdi onları...

Ece kızım 3. kere mumlarını üflerken,hep bir ağızdan iyi ki doğdun dediler..Hep bir ağızdan 'iyi ki doğdun' dedik...Herkesler bilir elbet,en çok da ben 'iyi ki' dedim,en içten ben 'iyi ki' dedim...

İyi ki annemm..
İyi ki gemişsin hayatıma,

kızım,canım,ışığım...
Hala her baktığımda içimi titreten melek,
Yüzünü hece hece ezberlediğim,gözümü kırpmadan canımı verebileceğim en güzel varlığım..
Her sağlıklı gününe,her gülüşüne yüzlerce şükrettiğim değerlim,

Hiç bilmediklerimi,bilip de bilmezden geldiklerimi öğretiyorsun bana üç yıldır...Sesinle şenleniyorum,kahkahanla çocuk oluyorum,oyunlarında şımarıyorum...Yorulup yorulup iki avucunun arasında,sırtıma yaptığın pıt pıtlarda dinleniyorum...Sabretmeyi,sabredemediğimde özür dilemeyi öğreniyorum....Büyüyorsun,büyüyorum...

Dilek çok sığar mı yazılara...Hepsi bende kalsın ama sağlığını,mutluluğunu yazayım buraya..Bebeğim nice 3 senelere,hep birlikte,sevgiyle...

Bir okul hikayesi:)

2011-02-24T03:57:00.000+02:00

Blog yazmak da bir alışkanlıkmış evet...Madem ki yazamıyorum kapatayım bari dediğim anlarda beni durduran,yazdıramayan ama kapattırmayan alışkanlığım olmuş..Aslında mesele odaklanma meselesi..Öyle yazmış olmak için yazamıyorum ben..Kafamda yapılacaklar listesi,sınırlanmış bir zamanım,saat hesaplarım olmasın istiyorum yazarken....İstiyorum ki telaşsız olayım,elimde kahvem,fonda müziğim,sakin bir ruh halim,odakta olayım yani..O da her zaman olamıyor işte...Ama bu sefer beklenecek gibi değil..Ece kız hayata karıştı...Ece kız okullu oldu madem,yazmak gerek:) Böyle demek iddialı kaçıyor aslında biraz..Yaşadığımız süreç ve ortam farklı...İhtiyaçtan hasıl olan bir kreş durumu değil bizmkisi...Varlığı değerlendirilen bir kreş,benim okulumun bünyesinde,okuldaki öğretmenlerin çocuklarının geldiği,10 öğrencili,bir öğretmen,4 çalışanlı,bizim binaya bitişik iki katlı küçük bir binası bulunan bir kreşe geliyor benimle Ece kız on gündür...

Sabah Ece tarafından uyandırılıyoruz hadi geç kaldıkkk nidalarıyla:P Evde 3 teleşlı insan,birbirmizle çarpışarak ve koşuşturarak hazırlanıyoruz:)...Beraberce çıkıyoruz yola..Yüzünde bir mutluluk Ece kızın,evde kalmıyorum artık,annemlerle gidiyorumun mutluluğu,bir de gurur...Büyüm artık gururu..Babayı okuluna bırakıp devam ediyoruz yola...Arabadan iner inmez çantasını istiyor ve illaki sırtına takıyor,yürüyeceği 3 adım yol ama okula çanta sırtında girmek hoşuna gidiyor:)Kapıda karşılıyor Ezgi'si (öğretmeni)...Öpüşüp sevişiyolar biraz:) Beraber içeri giriyoruz...Onlar kahvaltıya yollanırken ben de Ece kızla vedalaşıp sınıfa gidiyorum...

10 gündür durum budur,ananneli-babanneli dönemi geride bırakıp çekirdek aile olarak devam ediyoruz hayata...3,5 yaşından sonra göndermekti plan aslında..Ama bu senenin başında kreşi olduğunu bilmeden görevlendirme gönderildiğim okula tayin isteyip kreşe getirenlerin memnuniyetlerini dinleyince ve büyüklerin de bakma durumu her iki taraf için de artık çileli hale gelmeye başlayınca karar değiştirip en azından deneyelim dedik...İki ay öncesinden anlattım Ece'ye herşeyi,hep istekliydi...Ben ise nerdeyse emindim bu isteğin gerçekten kolay gideceği anlamına gelmediğinden...İki aydır şarkızımızda,öykümüzde,oyunlarımızda kreş...Bıkacak kadar çok oynadım kreşçilik oyununu:) Ben çocuk oldum o beni kreşe götürdü,ben anne oldum onu kreşe götürdüm..Önden hayal etme yöntemi işe yaradı:)İki aydır kreşe gideceğim ben diye dolaşıyordu..Sömestrden önce üç gün tanıtma amaçlı götürdüm kreşe...Hem kreşi hem benim sınıfları gezdik...Öğlene kadar oynadık orada beraber...Öğleden sonra oyuna kendini iyice kaptırınca sorunun cevabından aslında emin olarak 'ben dersime gidip geleyim mi annecim,sen burda oynar mısın?' dedim...Hayırı duymaya aslında çok da hazırken 'gidebilirsin' diyerek dumur etti Ece kız beni..Yarım saat öğretmenler odasına çıkıp gittim yanına..Sorun yok!İkinci gün zaten partileri vardı,yine yarı beraber,yarı öğretmeniyle takıldı kreşte...

Ve sömestrden sonra resmi olarak kreşe başladı Ece kız..İlk hafta ben yine ders aralarında sürekli yanındaydım..Uykuya ben yatırdım,tuvalete ben götürdüm..Öyle istedi:) Arada annem nerde diye sordğunda öğretmeni telefon etti,hemen gittim yanına,bunda hiç sakınca görmedim ben..Öğretmeni de bana bıraktı alışma sürecini..... Bu hafta ise gayet sorunsuzdu...Benim orada çok yakınında olduğumdan emin artık,ama derse gitmem gerektiğinin ders sırasında yanına gelemeyeceğimin de farkında...Arada tenefüslerde uğruyorum yine,bir selamlaşıp ayrılıyoruz,arada yemeklerine ortak oluyorum:)uyku öncesi kitabını okuyorum gidip..Haftada 3 gün 9'da gidiyoruz ve 16:oo'da geliyoruz beraber...Bu haftaki durum: Boş günlerimde neden okula gitmiyoruz diye mızrdanma ve kreşten çıkarken biraz daha oynayalım,eve gitmeyelim halini aldı...

Anne mi?Mutluluk,korku,burukluk,heyecan hepsi bir arada...Aslında en çok şaşkınlık..Ben (emmeyi bırakma olyındaki gibi) kızımı tanıyamadım mı durumları...Her zorluğa hazırlamaya çalışırken kendisini 'bu muydu yani,bu kadarcık mıydı?' şoku...Ve yine de tetikte bekleme hali..Biliyorum bir günü bir gününe uymuyor bu erken ergenlerin:) 180 derece çark edebilir ve tüm şu yazdıklarımdan utandırabilir beni...Ama olsun yine de yazacağım...

Canım,miniğim kızım..Büyüyorsun..Artık sen de kendi başına bir bireysin...'Ben'den başka,'ben'den bağımsız bir sen! Arkadaşlarınla,oyunlarınla,tercihlerinle...Şaşırtıyor,mutlu ediyor,heyecanlandırıyorsun...Bu yepyeni ortama girmek için verdiğin çaba,bize yansıttığın kadar kolay değil,farkındayım! Kendini ne kadar güzel hazırladığının ve annene güvenip belirsizliğinin içine atlamakla aslında çok büyük bir adım attığının da...Haha komik laflar etmek geliyor içimden..'Kahramanımsın'gibi...:) Annelik,tuhaf şey...

Hayal ettiğim kreş,göndermek isteyip gönderemediklerim,ve gönderdiğimin eksileri artıları...İkinci kreş postının konusu olsun içimde kalanlar da:) Sevgiler bizden..

Yaz ki hatırlayasın!

2010-12-08T02:42:00.000+02:00

2,5'luk bir süslü o,cici bici giyinmeyi seviyor..Sonra gidip aynaya bakıyor,kendini beğeniyor:) 'Dur dur ben babama da göstereyim bi,çok güsel olmuş benim piyenses kısım desin' diyor..Elime fotoğraf makinemi alır almaz da kafasını sağa sola büküp,ellerini beline göbeğine biryerlere yerleştirip poz veriyor...

2,5'luk bir geveze o...Mütemadiyen konuşuyor,mütemadiyen bişeyler anlatıyor,teker teker tekerleme sıralıyor,kitap okuyor,okutuyor, soruyor ve pek tabii ki hala 'neden?'leri ardıardına sıralatıp çokça da bunaltıyor:) Ve kendisinin bulunduğu ortamda mümkünse diğer kişiler kendi aralarında asla konuşmasınlar istiyor ki bu durum anneyi biraz çıldırtabiliyor...İkazlarına uymayıp (!) aramızdaki sohbete devam edersek önce 'susunnnnnn,başım ağlıdı susun' diye bağırıyor ve sonra ağlıyor...

Ha bu aralar bolca da uyduruk şarkılar söylüyor...Söz müzik tamamen uydurma...Şarkıların teması:) genellikle ayıcıklarla aydede oluyor...Ama hakkını yemeyeyim Aslı ablasından öğrendiği 'hadi kalk gel,bul bir bahane' şarkısını pek güzel,sözlerini tastamam söylüyor:)

Süslü dedim ya,takılara bayılıyor...Durup durup bilekliğime özeniyor, 'anne bak senin bilesiğin vağ ve ne güsel şıkığ şıkığ ediyo (yanyana boyama yaparken),benim de olsaydı benimki de şıkığ şıkığ ederdi,de mi?' deyip anneye ayak çekiyor...

Kendisine nasıl davranmam gerektiği konusunda da söz sahibi artık hanım..'anneciğim sen bugün bana dışarda da kısmıştın hatığlıyomusun,bak şimdi evde kısdın bi de bak anne iki kele kısdın' diye annesine ayar veriyor...Ve hala 'seviyorum' değil, 'anne ben seni çok sevdim anne' diyor..

Ve bu ara sıkça istemeyerek yaptığı herşeyini sonra kendi kendine eleştiriyor...Mesela tanımadığı erkeklerden korkuyor,yanına yanaştırmıyor önce,ama olayın faili ortalıktan kaybolunca kendi kendine 'Hiç amcalağdan koğkuluğ mu de mi anne,hiç koğkulmas,amcalağ seveğ de mi anne' diye kendi kendine telkin veriyor:) Annannesinin evinden kovduğu büyükdayıya tam kapıdan çıkacaklarken 'aaaa neden gidiyosunus ki siz otuluyoduk işte ne güsel' deyip insanlarla kafa da yapabiliyor:)

Ve bebekliğinden bu yana değişmedi bu: Evde ne kadar çenebaz ne kadar fıkır fıkırsa dışarıda da bir o kadar ağırbaşlı ve suskun takılıyor...

Sürekli planlar yapıyor,gelecekle ilgili...Şu gelcek,buraya gidicez,bunlara binicez,bunlardan yiycez,şuraları gezicez plan çokk...Ve sonlarına da illa 'hani nasıl gitmiştik yazın,aynı öyle de mi anne?'yi ekliyor..

Babannesinin öğrettiği gibi dua ediyor..'Allahım,anneme sağlık veğ,babama sağlık veğğ'den girip tüm sülaleyi sayıyor,ve 'bi de cukkama (çikolata) sağlık veğğ'(?) diyip duayı bitiriyor..

Büyüyor,3 yaşını dolduruyor...Anne Esra bazen bu yanında bıdır bıdır konuşup duran varlığın kendisinin kızı olduğuna inanamıyor...

-yor diyorum ben bakmayın, hala uzakta o...Yapıyordur bunları ama ben annanneden öğreniyorum şu ara neler yaptığını...11 gün daha,bol sabırla ve resimleriyle idare edeceğiz....

Halet-i ruhiye üzerine bir garip yazı.......

2010-12-06T00:54:00.002+02:00

Annelik;doğru bildiklerinizle yapabildikleriniz arasında gidip gelirken duyduğunuz vicdan azabıymış çokça da...Bu vicdan azabına kaptırıp gitmemek için kendi kendimi teselli etmeye çalışıyorum ben şu anda aslında..Taşınıp yerleştikten sonra da yazmayışımın sebebi budur...Yazıp da bahsetmezsem olmayacak, bahsedersem daha çok vuracak...

Doğru bildiğim: bir çocuk 3 yaşına kadar hiç,3 yaşından sonra da bir haftadan fazla anne babasından ayrı kalmamalı...3 yaşına kadar 'hiç',çünkü ne türlü anlamlandırabileceğini aklınız hayaliniz almaz..Nelere bağlayabileceğini de...Gündüz oyuna,gece uykuya dalıyor olması unuttuğundan değildir elbet,öğrenilmiş çaresizlik halidir...Ağlasa da anne gelemeyecektir...'Anneciğim ben evimi özledim ama,güzel evimize gidelim' dediğinde söylediğiniz 'ama anneciğim ben çalışıyorum ya sen evde yalnız kalırsın' cümlesinin karşılığı da 'sen de işe gitme anne,beraber kalalım evimizde' olacaktır elbet...İşe gitmenin gerekliliğini 'ama anne işe gitmezse sana mama alamaz'lara pabuç bırakmayacak şekilde anlatmanız lazımdır şimdi..Anlatamazınız çünkü anlamlandıramaz iş hayatını,mesleğinizi...Yaşantısı yoktur bununla ilgili,kavrayamayacak düzeydedir şu anda...Onu anlayamayınca da neden annesinin onu Ankara'da bırakıp gittiğini anlayamayacaktır...

Birkaç saat oluyor Ankara'dan geleli...Kuzucuğumu bana el sallasın,gittiğimi görsün döneceğimi duysun diye yanımda götürdüğüm terminalde,uykusuna teslim edip annannesinin kollarına bırakalı bir kaç saat...Ağlamamış uyanınca,beni de sormamış pek,içim mi rahatladı? Anannesiyle börek yapmış,dedesine de şarkılar söylemiş,içim mi rahatladı? Çantamı hazırlarken usulca arkamdan gelip 'anne,hazırlanıyomuş gibi bi halin valll,yoksa gidiyo musun,hemen mi şimdi mi' demesini unuttum mu?

Peki suçlu kim? Bir senesini daha evinde geçiriversin,zaten ömrü kreşlerde okullarda geçecek,en azından 3 yaşında başlasın kreş hayatına diyen ben mi? Rahatsızlıklarını daha fazla erteleyemeyip doktora gitmek zorunda kalan babannesiyle dedesi mi?Zaten bir ömrünü kocasından ayrı geçirmiş olduğu için onu uzun süreli Ankara'da bırakıp gelemeyen annannesi mi?

Suçlu yok...

gerçek: şimdi yan odada bomboş duran yavrukuşun yatağı ve evdeki bu sinirbozucu sessizlik,boşluk hali...

Blog da keyif işidir,keyifliyken yazmak güzeldir..Ece kız bayramdan beri Ankara'da annannesiyle kalmaktadır..Anne Salı günü onun yanına gitmiş bugün gelmiştir ve iki hafta daha yavrusundan ayrı kalacaktır...Canı sıkkındır ama yarın Ece kızın son fotoğraflarını bilgisayarına atıp bir nebze keyiflenebilmeyi ummaktadır...Hatta keyfi yerine gelirse azıcık, Ece kızın haftalardır resim koymadığı boynu bükük bloğuna da son resimlerini ekleyecektir:)

'YENİ'den...

2010-10-25T04:13:00.000+03:00

Çalışmaya başladığımdan beridir,yani son birbuçuk senedir aynı edebiyatı yapıyorum biliyorum..Yazmak istiyorum,yazamıyorum,zaman bulamıyorum..Mevzuu zamansızlık değil belki de,yazmaktan soğumak..Yani gerçek hayatta yoğun oldukça,sanala ayrılan zamanın ve önemin azalması belki...Evdeyken,yani bebeğin ilk yılında,hayata bağlanmak,kendin gibi olanlarla iletişim kurmak için ilaç gibiydi burası..Ev dışına çıkınca gerekliliği azaldı belki..Oysa ki tadı bambaşka,hele yazdıklarını sonra dönüp okumak..İnsan unutmam dediği ne çok şeyi unutuyor oysa...

O zaman heves gelmişken yazmalı...Bir ayda ne çok şey değişti..Annenin okulu önce....Kreşli bir okula geçtim,Ece için,önümüzdeki seneyi düşünerek...Herşey yolunda gider bir akslik olmazsa,seneye beraber gideceğiz okula tıngır mıngır:) Okul bahçesinin içinde,8-10 çocuklu,bir öğretmen iki yardımcılı,küçük,temiz,hiç iddiasız,drama,bale,resim saatleri falan olmayan bir kreş,bir oyunevi desem daha doğru...Hayalimdeki kreş, mesafe olarak bana yaklaşmadığı sürece bundan ötesini de istediğim yok aslında zaten...En güzeli, henüz anlamlandıramayacağı bir döenmde onu 'bir yere bırakıp,arkamı dönüp gitmemek' olacak diye düşünüyorum,terkedilmişliği yaşatmamak,beraber gidip beraber gelmek....Umarım mutlu bir başlangıç olur Ece için..Bakalım seneye yaşayıp göreceğiz...

Ve benim açımdan,henüz alışamadığm bir arkadaş ortamı,yerlerini öğrenemediğim sınıflar,isimlerini öğrenemediğim öğrenciler ve kız meslek lisesi olması nedeniyle öğretmen-öğrenciden ziyade hafif bir abla-kardeş ilişkileri...Bu durumu sevmedim desem yalan tabi,hoşuma gidiyor...Onlar meslek liseli olmaları dolayısıyla sanki mesleklerini ellerine almış ve kendilerini büyümüş hisseden,biraz cesaretlendirilmeye ihtiyaç duyan okulönceciler...Geleceğin okulöncesi öğretmenleri...Gökte ararken yerde bulduğum aslında...Kitaplarına,dökümanlarına ortak oluyorum:),bilmediklerimi soruyorum, bildiklerimi anlatıyorum,karşılıklı öğreniyoruz...'Önemlisiniz' diyorum,'nolur kıymetini bilin,hakknı verin' diyorum...Biliyorum anne olmadan hissedemeyecekler hissettiğimi,hissettirmeye çalışıyorum ve galiba gitgide bu okulu daha çok seviyorum...

Ve hiçç hesapta yokken; iki zor şey arasında bir seçim yaparak,çokça düşünerek aldığımız bi karar sonucu ortaya çıkan taşınma durumları...Üçüncü kez ev değiştirirken, kolile-yerleştir işinden bezmişken,ağzımdan gayriihtiyari çıkıveren 'daha da ev almadıkça taşınmam burdan' lafı,hani nasıl derler eşref saatine mi denk gelmiş bilmem...Ya da kısmet demek daha doğru...Sonuç,taşınılacak,ama önceki taşınmalara hiç benzemez bu belli...Çocuklu evin dökütü ne çok olurmuş,öyle birer birer aldığın masum oyuncakçıklar,kitaplar,kıyafetler birleşince kaç koca koli edermiş bugün toplayınca gördüm...Zor olan bunları yerleştirmek olacak biliyorum,o da haftaya artık....Bir de bambaşka bir boyut,bu evde bırakacağım hatıralar...girersem çıkamam,biliyorum ama Ece kızın ilk evi,ilk gülüşü,ilk adımları,ilk kelimeleri,iki iyi ki doğdun'u bu ev bu bahçe...Onun hayatı benim anneliği öğrendiğim mekan...Yeri bambaşka,giderken dolacak gözler,orası kesin...

Ve bu hengamede,kendi halinde büyüyen ve artık 2,5 yaşına gelmiş olan Ece...Devir 'boyundan büyük laflar etme' devri,bilir 2,5 yaş anneleri...Her diyalogdan sonra bunu kaydetmeli diyorum,ama böyle oturunca gelmiyor işte...Bu ara en sevdiği şey;hadi sen Ece'ymişsin,ben de anne...Başlıyoruz sonra,ayna tutuyor bana resmen ayna...Ben onun kadar iyi rol yapamıyorum kesin,o bu konuda çok profesyonel:)) İşe gidiyor,giderken benden mızıklamamı istiyor....'Gitme annecim,gel oynayalım' falan diyorum bende sözde...Ve sonra sıralıyor benim sözleri...'Ama annecim,pındık kızım,gitmem yağzımm bebeyimm,gitmek zolundıyımm,ben' diye başlayıp uzun uzun ikna ediyor beni...Sonra öpüp,boynuna da illa bir kolye(!) takıp işe gidiyor...

Ve elbette bir noktada bayan,tekrar tekrar oynamak istediği oyunlar,tekrar tekrar okuttuğu kitaplar ve cevabı bilmesine rağmen bilmem kaç milyon kere sorduğu sorular var sonra...Bu öyle kısa bir dönem değil sanırım...Uzunca bir dönem çenelere kuvvet diyelim...

Bu diyaloglar,Ece halleri başka bir post olmalı,hatırlamak için yazmalı...Ve verilen bir söz var onu tutmak için mutlaka yazmalı...(Unutmadım canım arkadaşım,bahsedeceğim el emekleri göz nurlarından bir sonraki yazıma)Ve yeni bir dönem olmalı,daha çok kaydedilen...Umarım...2,5'luk Ece kız fotoğrafıyla şimdilik nokta.

Orada birileri varsa,kalmışsa hala,sevgiler bizden:)

azıcık geçmişten,bolca şimdiden...

2010-09-21T02:15:00.000+03:00

Öyle bodoslama gireceğim,aklıma ne gelirse yazacağım,yoksa olmayacak,önce vakit bulamayacağım,sonra nerden başlasam diyeceğim yine yazmadan kapatacağım,sonunda bloğu kapatacağım,olmayacak,başlıyorum..

Bayram önce..Bence önce sağlıkla sonra kalabalık olunca güzel,bence Ankara'da güzel...Hele çoluklu çocuklu olunca daha güzelmiş...Onu giydirip süsleyince,sonra kuzenleriyle birlikte kapı kapı dolaşıp şeker toplamaya yollayınca güzel...Bir anne olarak 'nasıl kibar,teşekkür ede ede aldı şekerleri' sözlerini duyunca güzel...Onun amcalarla,teyzelerle,dayılarla,kuzenlerle olması ve bu kalabalık içinde şımarması,mutluluğu,herkesten yeni bişeyler öğrenmesi güzel..Sabah kalabalık aile kahvaltılarına oturması güzel,anne baklavasını sarmasını yemesi güzel...Daha nicelerine hep birlikte diye dua etmek,şükretmek güzel...Buruk olan ayrılması pek tabii ki..İki ay iki torunuyla olmaya alışmış annannenin gözüyaşlı el sallaması arkamızdan..Olsun,sağlık olsun...

Ve bayram sonrası,tekrar gelişini dört gözle bekleyeceğemiz güzelim yaz tatilimize nokta..Bugün okulların başlamasıyla çalışan anne-evde anneyi bekleyen kuzu moduna geri dönüş...Şikayet edersem ayıp olacak fakat,çünkü hiç haketmeyerek postalandığım bir okulda harika da bir progmamım oldu,dersim az,iki günüm boş...Beni oraya postalayan müdürüme müteşekkirim yani:) Şimdi bu güzel iki günü en güzel şekilde değerlendirmek üzere kafamda uçuşan bir sürü planlar,Ece'yle şunu da yaparız buraya da giderizler....Kafamda kuyrukları birbirne dolanan birsürü tilki...Bir de acaba'lar tabi...Acaba Ece'ye 3 yarım günlük (toplamda bu kadar çalışıyorum bu yıl,evet:) )bir kreş ayarlasam,babanneleri de buraya taşınmaktan kurtarsam mı düşünceleri...Sonra 'bir sene daha böyle geçsin nasılsa kreşe 2-3 yıl gidecek,evde olmanın tadını çıkarsın' diye onu kovan düşünceler..Ağırlık son yazdığımda tabi,ama sosyalleşmek lazım bu yıl biraz daha,bize daha çok tiyatro lazım,oyun grubu lazım,yeni mekan görmekler lazım orası kesin,bakacağız...

Sıra büyüyen Ece kıza gelsin mi gelsin artık...Aslı'yla beraber geçirdiği 2 aydan sonra çene -tam da beklediğimiz gibi,hiç şaşırmadık- bir düştü pir düştü toparlayamıyoruz...Azıcık sussa da kafamız dinlense diyecek moda geldik,yalan değil...Susmasın tabi de bazen insanın çenesi ağrıyor,beyni bulanıyor sorularına cevap yetiştirmekten,mantıklı açıklamalar düşünmekten...Bir de Aslı'yla tartışmakta epey ustalaştığı için acayip cevap verir oldu herşeye..En küçük bir eleştiri ya da ses yükseltmede şak diye yapıştırıyor acayip cevapları..Bir işine karıştırmadığı gibi siz ona bişeyin nedenini sorarsanız 'sanane' cevabını da alabiliyorsunuz bugünlerde, orası kötü...Ben de azıcık cıvık günümdeysem,böyle ergenlik dönemi kızıyla annesi arasındaki komik tartışmalardan yaşanabiliyor evde....

Bu ara 'biliyor musun?' ve 'biliyorum' la pek sıkı fıkılar...Ne havadis verirse versin ne isterse istesin sonuna bir 'biliyor musun?' ekliyor mutlaka...'Bak öyle değil anne,bak nasıl yap biliyor musun böyle yap,böyle yapacaksın' şeklinde her bir işime de maydonoz olmak en sevdiği şey...Ve ne söylersek söyleyelim herşeyi 'biliyor' (!)...Kitap okurken her cümlemden sonra 'hııı biliyorum',sorduğu sorulara cevap verirken 'hı hı biliyorum zaten'...Eskasa bilmediği bişey çıkarsa da :) 'daha neleeeerrrr' diye bir tepki veriyor ki ben bu sevmediğim söz öbeğini hiç kullanmam mesela...

Oyunlarından bahsetmezsek olmaz...Yine Aslıcığın katkısı büyük bu konuda:) Evcilikle doktorculuk vazgeçilmezleriydi de zaten,yemekçilik,piknikçilik,dükkancılık şeklinde uzayıp giden -cilik oyunlarına acayip sarmış durumda...Kendi kendine oynuyor ama konuşmalarına bakarsanız ortamda bizim göremediğimiz pek çok kişi var...Amcalar,teyzeler,arkadaşlar....Birilerine kızıyor,birileriye gülüşüyor konuşuyor,hayali arkadaşlarıyla evde ne kadar oyuncağı varsa hepsininin bilimum parçalarını ortalığa döküp döküp poşetlere sepetlere çantalara doldurup pikniğe gidiyor falan filan,otur seyret böyle...Bu sırada evin hali savaş alanı tabi..Eskasa yere koyduğu bir minderi kaldırmaya falan niyetlenirsek 'ya bırak o bizim (biz?) bankımız,şimdi oraya oturcaz biz böhüüüüüüüüü' diye ağlamaya falan başlıyabiliyor,o yüzden oyun esnasında onun koyduğu hiçbişeyin yerini değiştirmemeye azami gayret gösteriyoruz...Güzel olan yanı her dakika 'anne hadi oyun oynayalım' diye yanımda bitmemesi...O oyununa dalmışken siz yanında uyuyabilirsiniz bile,problem yok:)

Bu ara okumaya merak salmışlığı var bir de :) Ortamda gördüğü her yazıyı merak ediyor..'Anne burda ne yazıyo? Bu k'mı, bu a'mı diye aslında -bence- neyi gösterdiğini de tam bilemeden harfleri soruyor...(hiçbir harfi tanımışlığı falan yok tabi henüz...) Kıyafetlerinin etiketlerini okutuyor..'2-3 yaş için' diye yazıyor annecim, '%100 pamuk' yazıyo annecim' gibi abuk muhabbetler dönüyor aramızda...'ama neden'lerin 'nasıl'ların üzerine iyi geliyor aslında kolaycacık yazanı okuyuvermek ama bu çene derse girip geldikten sonra bu kadar konuşmayı kaldırır mı onu göreceği artık ilerleyen günlerde:)

Yarın (aslında bugün)Salı, okul yok, güzel bişeymiş haftaiçi böyle hissetmek :)

Sevgiler..

...

2010-08-31T02:51:00.001+03:00

Yok yazmayacaktım ben aslında...İş duygusallığa da dökmeyecektim hiç...Ağlamadığım gibi yazmayacaktım da...Keyfi bırakmadım ki Ankara'da...Alışmadığı bir yere bırakmadım..Ona zoraki bakacak,para karşılığı bakacak birine de bırakmadım...Sevmediği,sıkılacağı bir yere de...Hem ben de kafa dinleyecektim üç beş gün ya,gezecektim ya saate bakmadan..Ne olacaktı ki şu kadarcık ayrılıktan,hepi topu 10 gün değil mi?

Yazmayacaktım da,gittim yattım ya ben şimdi...

Uyurken sol yanağımın altına koyduğun,minnacık elini özledim...

İyi geldi...

2010-08-17T16:43:00.001+03:00

Ankara önce..Tüm tatillerde ilk durak...Seçme derdi yok,anne evi mi tatil yeri mi diye..İkisi de sığıyor nasılsa,ve bir kere daha şükür ki,mesleğime ve herşeyden önce gidilecek bir anne kapısının varlığına...Tam anlamıyla dinlenmek,sabah geç kalkabilmek,uykun gelince -kalmadan gözün arkada- kestirebilmek,acelesiz,trafiksiz,stressiz 3 hafta bana...Gözün arkada kalmadan çarşı pazar gezmek,lise arkadaşlarıyla görüşüp sanki hiç ayrılmamışsın gibi hissetmek...Ece'ye annanne eli,Aslı'cığın oyunları,dondurma,çikolata kaçamakları...Gündüz balkon,akşam Ankara parkları...Yaz akşamları Ankara'da ne kadar güzel geçirilebilirse o kadar işte...

Ve çocukluğumda severek,ergenliğimde sıkılarak gittiğim,ama illaki gittiğim, ailenin geleneksel haftasonu pikniklerine bir de anne olarak gitmek...Yeşil,top,hamak,baba mangalı.....

Ve Ayvalık sonra çekirdek aile olarak...Önce Sarımsaklı plajı, en çok da Ece'ye..Kum,deniz,güneş Ece'ye....

Zeytinyağı sabunu kokulu küçük butik otel ve şirin bahçesi...Zeytinin binbirtürlüsü ve hatta reçeli...

Ayvalık;tarih kokusu,daracık taş sokaklar,mübadelede kimbilir ne acılarla bırakılıp giden eski Rum evleri,kimisi hatıralarıyla başbaşa bırakılmış,kimisi yenilenmiş,cumbalı,bol çiçekli....Kiliseleri,hem çanın çaldığı hem ezanın okunduğu Saatli camii..Cennet tepesinde manzara,Şeytan Sofrasında günbatımı...

Cunda sonra...Eski adıyla Moshinos (kokulu ada),yeni adıyla Alibey...Rüzgarla Kaz dağlarından gelen mis gibi çiçek kokusu arada...Yine tek tek gezilesi taş sokaklar,güzel evler...Karadeniz pastahanesinde sakızlı kurabiyeyle limonata...Eski değirmen,yeni Koç müzesinden Cunda manzarası....Tabii ki balık, akşam yemeğinde...Üstüne Taş kahvede sakızlı kahve ve akşam sahil boyunda sakızlı dondurma...

Yorgunluk sonra,sahiplerinin butik otele çevirdiği eski bir Rum evinde,taş duvarlar arasında klimasız serin bir gece..Sabaha Dilek hanımın güzel kahvaltısı ve istikamet Küçükkuyu...

Son durak Dedetepe çiftliği...Aslında hep yaklaşmak izlediğim ama ne kadar uzak olduğumu anladığım 'doğal yaşam'...Şehir içinde bildiğin köy hayatı,kütük evler...

Kaz dağlarının serinliğinde,zeytin ağaçları içinde,buzdolabı dahil hiçbir elektrikli eşyanın olmadığı bir yerde...Biz eşyanın insana hizmet ettiğini sanıyoruz,ne gaflet,insan eşyanın hizmetçisi..İhtiyacın olan bir çatı bir yatakmış oysa ki...Gayet de güzel yaşanıyormuş,unutturmuşlar bize...Kahvaltıda tadını unuttuğumuz gerçek zeytin,ekmek üstü taş sıkım zeytinyağı salça,akşama bir zeytinyağlı bir karpuz..

Buradaki çocuklar,benim ayakkabıyla yürüyemediğim dikenli,engebeli yollarda koşturan,terleyince nehirde serinleyen,atıştırmalık diye dallardan kopardıklarını,zeytinyağına bandıkları köy ekmeğini yiyen,toprakla,kırılmış dallarla,kumla suyla doyasıya oynayan korkusuz çocuklar..Malesef apartman hayatında yaşayan hiçbir çocuğun sahip olamayacağı bir özgürlük..Aktivite olsun diye parka götürülen,evin önündeki bahçeye çıkarılan,şişme havuzlarda suya doymaya çalışan bizim çocuklardan çok farklılar,çok şanslılar...Tüm bu güzellikler içinde sahiplerinin çacukları için açtığı şirin mi şirin bir Montessori sınıfı,önünde kocaman kum havuzu,içinde işine aşık bir eğitmen;Zeliha hanım,aldığı, emek harcayıp yaptığı materyaller..Tatlı ve içten evsahipleri Tamahine ve Erkan...Ve orada benim sadece Nilüfer olarak tanıdığım ve sevdiğim,tüm bilgisi,donanımına rağmen mütevazilikten hiç 'ben buyum' deme ihtiyacı duymayan güzel insan...

Tüm bu güzelliklerin üzerine,bu ortama çok da yakışan bir Montessori semineri...Zuhal hn.,Zeliha hn ve Eylem hn., 'işine gönül verme'nin en güzel örnekleri...Çocuklarla uygulamalarını seyrettikçe bir kere daha hayran oldum bu sisteme ve henüz Montessori'nin M.sini bile bilmediğimi farkettim..Güzel şeyler paylaştık,güzel şeyler öğrendim...Çiftlikte de beraber olduğumuz Zuhal hanımın sohbetine doyamadım...Karşılıksız vermeye,bildiklerini aktarmaya bu kadar isteklilik,ancak çook eski öğretmenlerde gördüğüm bir heves,'öğretme hevesi'...Hiç karşılıksız bu kadar anlatmasının üzerine bir de 'aklına ne takılırsa,ne sormak istersen,hemen' diye kapısını sonuna kadar açması...İyi ki gittim,iyi ki tanıdım...

İyi geldi,hem Ece kıza,hem annesiyle babasına...

Ece'den nağmeler..

2010-07-02T05:03:00.002+03:00

Henüz anne değildim,boyundan büyük laflar eden ufaklıklara kıl olurdum ben:P Böyle milletin pek güldüğü bilmiş halleri hiç hoşuma gitmezdi işte ne biliyim..Sonra anne oldum,hiçbir çocuğa kıl olmamayı öğrendim:) Şimdi bendeki de o bilmişgillerden olmaya aday:)Evet evet bu zamane çocukları fena,çok acayip laflar ediyorlar,hızlarına yetişmek ne mümkün!

2 yaşından sonra çene müthiş düştü zaten...Artık söylediği kelimelere,cümlelere şaşırmıyorsunuz da bu bilmiş haller,tavırlar 'işimiz var seninle' dedirtiyor..Değişik değişik edatlar,ikilemeler,cümlelerin sonuna başına konan 'yaa'lar,mimikler 'ben herşeyi bilirim ve sana da öğretirim' edaları...
Ve tabii ki olması gereken ama bazen de insanı çileden çıkaran merak:) 'Bu ne?'ler söndü gibi yavaş yavaş yeni moda 'yeden?'..Söylediğim her cümlenin başına bir 'neden?'koyup bana paslıyor...Sonunda iş çığırından çıkıyor,'bilmiyorum annecim' diyorum bu kez de 'yeden bilmiyosun?' diye sorup olağanüstü bir performansla muhabbeti devam ettirmek istiyor:)
....
Anne,kağdeş yeden ağlamış?
Üzülmüş işte annecim..
Yeden üsülmüş?
Bilmem,annesini özlemiştir belki..
Yeden öslemiş?Annesi yeğdeymiş?
İşe gitmiştir belki..
Yeden işe gitmiş?
Benim gibi çalışıyordur belki annecim,işi vardır?
Ama yeden çalışmış?
Bilmiyorum annecim..
Yeden bilmiyosun sen ama?
...........

Ve diğer unutulmayasıcalar:

(Ece banyo sonrası anadan üryan uyumak istemektedir.)
Anne:Eceeeee giyer misin şu pijamalarını,bak sabrım taşıyoooo Eceeeee..
Ece:I-ıııhhh ben pipidam giymeeemmmm,ben cıpbak uyuuuuuu
Anne:Kızım çıldırdın mı sen yavrum?
Ece:şşiiit bana öyle denmez!!!!!????

.........

(Anne yemeğini yemeyen Ece'ye öfkelidir)
Ece:Anneeee..
Anne: (ses yok)
Ece:Annneeeemmmmm annecimmmm
Anne:(ses yok)
Ece:Anneeee hadi dül (gül) anneee hadi,bak bööle hihihihiiii hadi anneeeee düllll(gül)hadiiiii...

........
(Anne söylene söylene iş yapmaktadır)
Ece:Annee sen bana kısdın?
Anne:Hayır annem,kızmadım
Ece:Hıı sen o saman kendine kısdın,tamam kendine kısdın..

......
(Yağmurlu bir günde ille de bahçeye çıkmak için binbir türlü bahane uydurmaya çalışan Ece ile anne arasında)
Ece:annee ama bak yavlu kus beni çağılıyoo,bak cok acıkmış,ben didiyim ona yemek veriyim
Anne:Cık
Ece:Sade bitane çilek yiyim,bak yağmul yağmış çilekleğ oğmus,bak büyümüs
Anne:cık
Ece:Ya anne baaali (bari) tüçük pağka didiyim,nüttennn (lütfen)
........

Babanne (oğluna):Oğlum hadi gelin,yemek hazır,çorbaları koydum,hadiiii sağır oğlum hadiiiii...
Ece:Babaaaa
Baba:Efendim kzım
Ece:Bak babanne sağal diilmis!!!!
..........

Anne:Ece hadi çişini yap uyuyalım annem..
Ece:Üff (bu ara bu üff'ler başladı bi de,sonumuz hayrola!) anneee daten ben tisimi yaptım ya daten..(Bu zaten'ler cümlelerin bir başında bir sonunda niyeyse??)
Anne:Tamam hadi yatıyoruz o zaman..
(yatağına yatalı 2 dak.olmamıştır)
Ece:Yok anne benim tisim vağmısss,bak tisim delmisss...
........

(Bebeğiyle muhabbet eden Ece)
Tatlı kızzz,pındık kızzz sen yeden üsüldünnn?Annen ise dittiii?Üsülme bak benim de ditti ama simdi deldi...Senin de delcek,seni öpçek tünküüü(çünkü) ösliycekkk!!!
.......

(Ece salon kapısın hızlı hızlı çarpmak suretiyle oynamaktadır,annenin yüreği hop oturup hop kalkmaktadır)
Anne:Ece yeter artık elin sıkışırsa nolur biliyor musun o kapıya,bırakırmısın o kapıyı?
Ece: Sıkısmaz bak ben buğdan tutuyım,kolundan bak
Anne:Kızım kapatmak zorunda mısın? Bırak, açık kalsın
Ece:Kapatçam tabi,neden kapatmıycam,tabi kapatçam,tabiii..

...
(Anne kahvaltı hazırlarken şarkı mırııldanmaktadır)
Ece:Annneee
Anne:Efendim..
Ece:Basım ağlıdı anne basım...
Anne:Neden annem şarkı söylemiyim mi yoksa sesim güzel değil mi?
Ece:ı-ııh söyleme,komik oldun,söyleme

......
(Anne yerde fasülye ayıklamaktadır,elinde bıçak vardır,Ece bıçağa doğru eğiliverince annenin sesi aniden yükselir)
Anne:Kızım elimde bıçak var yavrum,bıçak var elimde bıçak!!
Ece:Tamam anladım tamam,bıtak,tamam bıtak vağğğ..

....

(Çok sıcak bir havada buz gibi ayranı kaşla göz arasında kafaya dikmiş Ece kızın yorumu)
Ohhh ballaaa (vallaha)cok düselmis ballaaa,selin selin ohhhh...
.....
(Genelde sevdiği bir şey yapıyorsak ya da sevdiği birşey vermişsem yemesi için)
Anneee ben seni çok sevdim annee,seni çok beğendim ben şimdi (???)

...........
Anne olmadan önce böyle çocuğum şunu dedi bunu etti diye habire anlatanlara da sinir oluyodum ben aslında, birtek annenin kendisine güzel geliyor heralde böyle anlatmak,anlamak için anne olmak lazımmış...Yazdım gitti o zaman:)

Ece kız Ankara yolcusu bugün,uzunca bir süre kalacak ve umarım Aslı kuzen ile çok eğlenecek..İyi tatiller,sevgiler herkese...

Kaydediyorum...

2010-06-10T00:40:00.008+03:00

Buralarda bir bloğum olacaktı ve yazma isteğim...Bloğumu buluyorum da arada, öbürü nerelerde onu bilemiyorum..O büyüyor ben yazamıyorum,o geziyor,o ilklerini yaşıyor ben yazamıyorum..Evet elimde fotoğrafları var ama ben fotoğraftan ötesini hatırlamak istiyorum..Olan klavyeye değmeden her gece akıldan yazılan postlara,kaydedilememiş ilklere oluyor,üzülüyorum..O zaman kaydediyorum...

İlk çocuk müzikalindeki heyecanını..Evdekilere anlatışını, 'anne bidaa dottoro (tiyatro) diye her gün en az üç kere yalvarışını..Yumurtlayan tavukları gören kızımın oturup oturup (sırf biz ilk söyleyişine çok güldük diye) 'anne benim popomdan da gaga (yumurta) çıktı (mı)?' diye günde bilmem kaç kere soruşunu...

Öksürüğü ve burnunun durmayan sümüğüyle gittiği Beykoz korusunda mutluluk sarhoşu oluşunu 'hem annem hem babam hem ben nanımda' diye anlatmasını...Korunun parkında sallanırken uyuyakalıp birden gözünü açıverince 'anne biz eve ditmedik (mi) daha??' diye sormasını..

İlk müze ziyaretini..Oyuncak Müzesini...Elleyemeyince oyuncaklara sadece tek katıyla yetindiğini,üst katlara çıkmak istemeyişini...Müzenin kafesine inip ayran satılmayan bir yerde ille de ayran arattırıp,iki koca bardağı mideye indirişini...

Ve tabii ki ilk dondurmasını...Nasıl yiyeceğini bilemeyip,dilini değdirip değdirip çekmesini..Önce 'anne bu biğaz soğukkk' diye itiraz ettiği dondurmanın dibini kısa bir sürede görüp ikincisini isteyişini...

Bu ara yine nasıl yapış yapış anneci olduğunu,gün içinde en çok tekrar ettiği cümlenin 'anne beni al' olduğunu...

Ve kısacık ömründe ilk defa bu ay içinde bulunduğu umumi tuvaletlerde kendisi işini görürken,diğerlerinde işini gören herkesin icraatlarıyla ilgili 'anne bak teyze pırt daptı,tis daptı,kaka daptı' diye diye rapor verişini ve bunu yapmaması gerektiğini nasıl anlatacağımı bilemeyişimi...

Büyüme sancılarını,ah büyüme sancılarını...Bu ay yaptığı herşeyle, daha çok 'ben varım artık,benim tercihlerim var,anlıyor musun?' diye vurgulamasını...Yok,'herşeyi ben kendim yapacağım'a diyeceğimiz yok..Yapabileceği herşeyi zaten kendisinin yapmasına izin veriyoruz,bir dakikalık iş yarım saate çıksa da ok. burada problem yok...Tamam artık kendi tercihleri var,istediğimizi değil istediğini giyecek,hatta bazen 'cıpbak' duracak,istemiyorsa sen ne kadar en bi organiğinden şeylerle uğraşıp didinip yaptıysan yap yemeyecek ve sen zevk alabilirisn ama o orada olmaktan zevk almıyorsa orada durmayacak,tamamdır...Ama ben bazı günler herşeyi ama herşeyi,bir bardak suyu bile ağlayarak/mızırdanarak istemesine de-li-riyorum!!!Yani deliriyorum da deliremiyorum,yutkunuyorum,yutkunuyorum,yutkunuyorum ve patlayadabiliyorum...Örnek mesela: Uyuyacak hatun,uykusu gelmiş...
-Anne kipat okuuuu..
-Tamam annem getir kitabını...
-Bunu oku anne kiğpiii okuuu..
-Güneşli,güzel bir gündü,küçük kirpi kestane ağacının altında
-Yaaaaaaaaaaaaaaaaa baska kipat okuuuuuuuuuuuuu (en cadı tonuyla)
-Hangisini annem? (pek sabırla)
-Bu'nu;Dottorda (Doktorda)'yı okuuuuuu..
-Bir gün Elif kötü bir öksürükle ve Ali de kol ağrısıyla uyandı...
-Yaaaaaaaaaaaaaaaaa baska okuuuuuuuuuuuu..
-Tamam hangisini okuyalım? (az sabırla)
-Baska okuuuuuuu..üüüüü baska...
-Ama hangisi annem??Yavru Köpek'i okuyalım mı? (sabrı taşacak ramak var)
-ıı-ıııhh okumaaaaaaaaaaaaa..üüüüü...
-Uyuyalım o zaman? (taştı,tutmak için son çırpınışlar)
-ıı-ıııhhhh uyumaaaaaaaaaaa..üüüüü..
-Tamam hadi kalk oynayalım o zaman....(yutkun,yutkun,yutkun)
-ııı--ııııııhhh ben datttt,uyuuuu..üüüüüüüüüü..
-eeeeeeeeeeeehhhhhhhhhhh yat o zaman Ece,kapa gözünü,çabuk uyu bakiyim (acı son)

Yok öyle kendini yerlere atma,vurma,itme durumlarına gelmedik hiç (ısırayım dilimi)ama bu kadarcığı bile sinirlendirebiliyor beni..Krize dönüştürmemek için bol bol yutkunuyorum ama her an,her yerde aynı sukunette kalabilmek ne zormuş..Annenin bir değişik imtihanı da bu galiba..Mantıken büyüdüğünü kabul edebiliyorsun da duygusal olarak buna alışması zaman alıyor demek ki..O henüz anlamlandıramadığı duygularını kontrol etmeye çalışırken sen de buna alışmaya çalışıyosun..Hasarsız,sağ salim atlatmayı diliyoruz belki de daha başında olduğumuz bu süreci...

Ha bir de kaydediyordum ya,bu ay çok güzel cümleler kurduğunu ama benim duymaya doyamadıklarımın hala yarım yamalak söylediği kelimeler olduğunu...Abalee (araba),yeğğğdesinnn (nerdesin),pipida (pijama),Şeşe (Neşe),mindiklet (bisiklet),elim dıkı (elimi yıka),cıpbak (çıplak) ve daha aklıma gelmeyen birsürü kelimeyi yanlış söylerken çok çok tatlı olduğunu:)

Ben bunları hatırlamak istiyorum bu zamana ait,oldu mu?Oldu.

NEDEN OLMASIN?

2010-05-25T17:59:00.003+03:00

DEYİP YOLA ÇIKTILAR...GELDİKLERİ NOKTA HEYECAN VERİCİ...OLSUN BÖYLE GÜZEL PROJELER,DESTEKLENSİN,YAYGINLAŞSIN...ÇOCUKLARIMIZI YETİŞTİRMEKTEN VAZGEÇSİN BİRİLERİ,ONLAR YETİŞSİN,ONLAR ÖĞRENSİN..BİZ DE SORUNUN PARÇASI OLMAYI BIRAKIP ÇÖZÜMLERE GEÇELİM ARTIK..HERKES ELİNDEN GELDİĞİNCE...

Ve 'bez'siz Ece:))

2010-05-21T00:10:00.009+03:00

İki üç hafta kadar önceydi..Bir sabah,bir cumartesi sabahı,07:30'da güzelim uykumdan uyandırdı beni,'Anne bezimi çıkağtt,tülot giğdiğ,aynı Ali (Bay bay Bezim'in kahramanı) gibi' diye...(Yeri gelmişken söyleyeyim Bay Bay Bezim kitabını hiç beğenmemiştim ben,hikayesi çok kıytırık ve dili özensiz gelmişti ama başlamasına vesile oldu işte:) )İçimdeki 'salla gitsin,birara halledersin' diyen anneyi bu defa susturup sürüne sürüne kalktım..Bezini çıkarttım ve geri yattım..1 saat geçmedi aradan 'anne benim çişim geldi' diye geldi..Daha önceki ısındırma muhabbetlerinden bildiği ve sık sık kullandığı için bu cümleyi, çişi olduğuna pek ihtimal vermeyerek lazımlığına götürdüm..Gerçekten çişi gelmiş,ama tam yapmaya başladığı anda ayağa kalktı,yapmıycam çişim yok beni giydir diye..İkna edemedim oturmaya tekrar,zaten banyodan çıkmadan söyleye söyleye pijamasına yaptı..Bu defa da bacakları ıslandı diye huylandı,ağlamaya başladı..

Ece'de farketmeme sorunu olmadı hiç, ama çişini bırakmaya korktu..Israr etmeden anlatmaya çalıştım,çişini bırakırsan buradan tuvalete gider,bacakların ıslanmaz,pijaman ıslanmaz diye..Üç dört gün boyunca bezsiz gezdi,ne zaman çişi geldiyse haber verdi ve banyoya gittik (tüm alışma sürecinde sadece bir kez koltuk,bir kez de yatağım kazalandı,ki ben bütün evin batacağı fikrine alıştırmıştım kendimi),ama hep oturup yapacağı anda kalktı,ya ayakta ya pijamasını giyince ama hep banyodan çıkmadan yaptı..Dışarıda bezsiz gezdik eve gelene kadar tuttu,gece kaçırması hiç olmadı..Sabaha hep kuru kalktı..O arada hastalandı,öksürüğü artınca iyice hasta olur diye (çünkü oturup yapmadığı için günün yarısını banyoda,yarı çıplak ve bol bol yıkanarak geçirdik) bez takmaya ikna ettim...(Var mı böyle bir terslik)Ama bezliyken de çişinin geldiğini haber verdi hep,çişini yapar yapmaz aldırdı..

Hastalığı geçince geçen Pazar yine çıkardım bezi,yine aynı şey..Çişini haber veriyor çok güzel,banyoya gidiyoruz,tam yapacağımız an yine o korku..Binbir çeşit oyun biraz daha otursun diye..Lazımlıktan kalkıp gidiyordu..Sonra Aslı'dan klozet adaptörünü alıp bir de onunla deneyelim dedik ve bingo oradan hop diye kalkamadığı için daha fazla oturmaya başldı.. Ve nihayet Salı günü biraz daha fazla oyalayarak oturtmayı becerince çişini yaptı,öyle rahatladık ki karşılıklı anlatamam..'Bu muydu yani' der gibi mutlu bir ifade geldi yüzüne sonra:))Bir kere yapmaları yeterli zaten,o tesadüf olmayan kendilerinin farkına vararak yaptıkları ilk tuvalet tüm güvenlerini getiriyor işte..Ve nasıl mutlu oluyorlar sonra yaptıkça anlatamam..O güveni gözlerinin içinde görüyor insan..Üç gündür hiç kazasız devam ediyoruz yola..Darısı tüm bezli bebişlerin başına diyelim:)

Ve 25 aylık olmasına bir hafta kala,Ece kız me.mesiz,bezsiz,mini mini külotlu:),acayip sokakçı,parkçı,kumkolik,sukolik,ve çilekkolik bir kızçe..Kolaj yapmaya üşendim,konuyla ilgili foto olmayacak pek tabii ki,bugünün fotoğrafları da bunlar olsun:))

Sevgiler bizden..

Bitti mi?Evet..

2010-05-18T03:01:00.003+03:00

24 ay 3 hafta...
İlk 6 ayında sadece ve sadece,
sonraki 1 senede neredeyse diğerleri kadar,
son aylarda günde bir iki defa,
Çokça severek,bazen bezerek,
bazen mutlu,huzurlu, bazen uykulu,asabi,
bir annenenin çocuğuyla yaşayabileceği en güzel en özel anlara,
.Nokta.

Ben onun zorlanacağını düşünmüştüm...
Aksi,
benim içim çok tuhaf oldu,
o çok çabuk kabullendi..

Koyan da şu:
Bilemedim son emzirmem olduğunu 'son'uncunun..
Planlayamadım daha doğrusu,
Bilseydim nolurdu??Bilmem..

Kızım dün gece ilk defa bir bardak süt içip uyudu,'annemdeki bitti,ben bağdaktan içicem' diyerek,
Kızım,bir adım daha büyüdü,
bir adım daha uzağıma düştü,
bir adım daha bağımsızlaştı,
annesi mutlu,bu kadar emzirmek nasib oldu diye,annesi buruk bidaha o kucağımda en mutlu dakikalarda mest olurken ayaklarını öpemeyecek diye...

Gece gece,içime oturdu,yazayım da yatayım dedim..
Bir de off..

2 YAŞINDA!

2010-04-28T02:36:00.004+03:00

28 Nisan'dı..
Böyle bahardı..
Ihlamur ıhlamurdu kokusu havanın yine..
Böyle mor sümbüller sarkmıştı dallardan..
Üstümde eskittiğim gri hamile gömleğim,senle ben tek kalp henüz..
Yalan değil korkarak geçtim ben bu bahçeden,bahar,güzel çiçekler hiç gözümde değil..
Aklımda birtek sağlığın..

28 Nisan'dı..
Öyle değil aslında,ama adet olmuş ya :dün gibi..
Kucağımda seninle döndüğüm anın fotoğrafı var bu bahçede,
Mutluluk evet o bambaşka,ama çokça da endişe annenin yüzünde meleğim..
Bu minnacık şey,bu herşeyiyle bana muhtaç şey nasıl büyüyecek??
Fotoğrafa yansımış o endişe,yüzüne sinmiş belli..
Korkumuş çok,ya bakamazsam diye??

İki sene olmuş şimdi anne olalı..
İki yıl,çok hızlı ama yavaş bir o kadar..
O bebek yürümüş dillenmiş öğrenmiş biçok şeyi..
İki yıl,ne mühim bir zamanmış..
İki yıl ne çok zamanmış aslında..
Neler sığarmış '2' ye,oysa ki ne kadar küçük..
Ne kadar yakın rakamların en küçüğüne..
Ama bu minik kız 2 ya şimdi,çok hızlı geçer bundan sonra..
Adım gibi biliyorum,korkuyorum...

Anlatılanlar yaklaşamayacaksa hissedilenlere,
anlatmanın anlamı var mı daha fazla..
Ama dilemeli çokça,güzel şeyler dilemeli..

Yavrum,kanım,canım,ışığım kızım,
Önce sağlığını,hep sağlığını..
Sonra bu 'nedensiz mutlu halinin',deli merakının,yaşama hevesinin ömür boyu devamını..
Ve (ömür boyu olmaz belki ama) hep yanımda hiç değilse yakınımda olmanı,
diledim ben de..

inandım da diledim..sınırını daha öğrenemediğim anne yüreğimle diledim..

Seni çok seviyoruz,
iyi ki doğmuşsun,
iyi ki gelmişsin hayatımıza...

Hem babanneler hem annanneler görsün diye geçen Cumartesi kutladık doğumgününü...Ece kızın şansına yaz havası vardı dışarıda..Aile içi kendi aramızda küçük bir kutlama oldu geçen seneki gibi..Ece kızımın doğumgününde yine pastasıyla hem gözümüze hem damağımıza bayram yaşatıp,bir de çikolatalı kekten mahrum kalmayalım diye gönderdiği minnacık ikramlıklarla yine inceliğini,zariflğini gösteren (nam-ı diğer pastacı rapunsel;))Didem'ciğime ve tatlı mı tatlı doğumgünü süsleriyle doğumgünümüzde kelebekler uçuşturan zevkli,hamarat arkadaşım Hülya'cığıma çok çok teşekkürler...Ellerinize emeğinize sağlık..

Beşi bir yerde..

2010-04-18T23:12:00.003+03:00

Bu sefer pek karışık ama hepsi için tek postta tek konuyu beklersem güncelliğini yitirecek,yine yazılmayacak,yine unutulacaklar..

(1)

Ay itibariyle tip budur:)3-4 yaş bebesi gibi çıkmış fotoğrafta..Oysa ki o hala 'Anne abeleye (araba) bin,beni büyük pağke (parka) dötüğğ,duğğ tapkami aliyim anne,çimit te al,tediye (kedi) veğ ı-ııhh (vermiycem= olumsuz cümlesi böyle Ece'nin fiil+ı-ııhh,yeni bir Türkçe geliştirdi yavruş..)Ben dımitii (kırmızı) kaykay (kaydırak)a biniğim,aşşaa-yukka (tahtıravelli) yapiim,beni uçuğğğ (uçur=salıncak) anne..'Her kelimeye dönmeyen diliyle,yarım yamalak cümleleriyle 2 yaş çocuğu..Çok mu bencilce bilmiyorum, ben böyle bebek dili bisüre daha kalsın istiyorum,bayılıyorum bu kelimelere..

(2)
Geçen haftasonu geleneksel bahar sera ziyareti yaptık..Klasiktir ben de,her bahar bir özenirim,her camın önüne bir çiçek kondururum..Sonra fenalık gelir camönlerini silmekten,döküntüsünü toplamaktan bahçeye indiririm ve sulamayı unutur(d)um..Bu yıl Ece'ye aktivite:P olsun diye mütemadiyen sulandıkları için kurumadı sardunyalar,bir kaç tane de sera dan aldık,şimdilik iyi aramız camönündekilerle de,ne kadar sürer bu sefaları bilinmez,birkaç aya bahçeyi boylayabilirler..Yanımaydı Ece kız,'bu da benim odama' dedi bunu seçti,koyduk camının önüne,fazla sulamaktan çürümezse şirin gözüktü orada...

Yarın da ilk kez bahçe belleyip (muhtemelen büyük kısmını kocama belletip:P),çok uzaklardan,çok tatlı bir insan tarafından çok büyük bir incelikle gönderilen tohumlarımı ekeceğim..Domateslerle biberleri saksılara ektim,fidelenince bahçeye almak gerekiyormuş onları öğrendiğime göre..Kayınvalidenin yorumu 'yavrum öyle bilgisayardan bakmaylan domates,salatalık mı yetişirmiş,yemek tarifi mi bu?'..Bakalım,göreceğiz,denemeden bilemeyiz...Becerebilmek ümidiyle:)

(3)
Altta şemalleri görülen yavrular (hemen) her Salı buluşuyorlar 6 aydır..Ve fakat tek karede yakalamak,düzgün bir poz çekebilmek namümkün oluyor...Ben bu fotoğrafa bayıldığım için bu posta ekleyeceğim..Yüz ifadelerine dikkat..

Ece: Tamadır bu iş,kandırdık oğlanı,kancayı taktık,gerisi kolay..
Ensar Bera: Ulen tuttuk elinden kızın da nasıl kalkarız bu düğün masrafının altından,mobilyası var,salonu var,davetiyesi var,bi ton da altın ister şimdi anası bunun:P

Son zamanlarda mırın mırın sohbet etmeye başladılar yavaştan..Özellikle biz Remziyeyle konuşmaya dalmışken (aslında biz sürekli konuşma halinde oluyoruz galiba,çocuklar saldım çayıra,oyun grubu falan hikaye:P)mırın mırın sesler geliyor ikisinden,susup dinlediğimizde onlar da susuyorlar..İzlemek güzel onları,tatlılar,'birbirlerinin ilk arkadaşları'lar..

(4)
Ece'nin şöyle güzel hamurişleri yapan bir annesi olsaydı bir bu kadar daha olurdu sanırım..Geçen şu pekmezli kurabiyelerden yaptık beraber,ayıla bayıla bir günde süpürdü bir tepsiyi,ben bir tane ancak yedim içinden..

Bugün de babannesinin yaptığı bazlamalardan koca bir tane götürdü,hem de bir kase sebze çorbasının üzerine,ben yiyemiyorum bir tanesini..Ya da iyi ki çok hamurişi yapabilen bir annesi yok mu demeli??

(5)
Gündüz Ece'yi içeri sokmak gün geçtikçe zorlaşıyor..Daha Nisan'da elinin altıyla üstü arasında bariz renk farkı olur mu çocukta? Var vallahi bizimkinde..Bu yüzden ben de akşamları (zaten hevessiz eve girdiğinden) birsürü eğlencelik bulmakla yükümlü oluyorum kendisine...Geçen evdeydim bir gün raporlu olarak,iki lapbook (demek iddialı kaçabilir)benzeri kitapçık yaptım.Var bende böyle bir potansiyel,keseyim yapıştırayım,süsleyeyim,hazırlayayım,hani sırf bundan ibaret olsa (-ki elbetteki devede kulak) okulöncesini mi seçseydim falan derim..Zevkli geliyor..Ece'den de memnuniyet belirtileri geldikçe coştukça coşasım geliyor,zaman olsa!!

Taşıtlarla ilgili olanı elindeydi tüm hafta,hoş kitapçık elde gezmekten hırpalandı epey ama kartlar sağlam..Geçen sene aldığım kartları taratıp eşleştirme ve büyük-küçük hazırladım..Sağdaki kısım şurdan, gölge eşleştirme Mont.mail grubunun dosyalarından..

Bu ara en sevdiğin üç şey ne diye sorsak kesin park,makka (makas),dapıştığ (yapıştırma) der eminim..Adım adım dergilerinin ilk yapıştırmalarını yapıyordu zaten açar açmaz..Bu ara bu nedenle elinden düşürmediği kitap serisi:

Ve Banu-Mira sayesinde seminerde literatürümüze geçen:) 'yemlikler': *Babanne yapımı ponponlar, ikea oyuncak maşa

*Hiç amacına uygun kullanıulmamış çivi takma şeysinin cıbıkları ve ikea renkli kaplar

*Pipetler ve yağdanlık

*Galt düğmeler ile ipe dizme hastası bir kızın tonton elleri

*Bu makaslar kolay açılabildiği için miniklerin kullanımına çok uygun ya da şunlar, şerit olarak kesip eline verince daha rahat kesiyor

*Ve yapıştırmaktan ziyade uhuyu sıkarak kağıda sıvamayı seven Ece..

2 yaşa doğru Ece..

2010-04-07T01:42:00.000+03:00

Yıldız korusu..Laleler çok güzeldi,Ece ayrı güzeldi:),tek eksik bu
güzellikleri çekebilecek fotoğraf makinemdi..Ama o sizlere ömür..

İkinci doğumgününe günler var artık,23 aylık bizim minik!

Evet,evet,girişten belli olduğu üzre çocuğumu anlatacağım ben,uzun zamandır uzun uzun anlatmadım,oysa ne kadar çabuk değişiyorlar..Anlatmaktan ziyade kaydetmek niyetindeyim aslında,en azından haftada bir (ne hayal) yazarım diye açtığım onun bloğuna 'O'nu yazayım artık..

Bıdır bıdır konuşmalarda benim kızım bu ay,pek bilmiş laflarda..Her aydönümünde böyle düşünüyorum ama en güzel dönemleri bu dillendiği halleri..Kelimeler öğrenildi,takılar eklendi şimdi uzun cümlelerde sıra..Nasıl birşey bu konuşmayı öğrenmek,sanki kendi kendinin öğretmeni gibi,yanlış söyleyince onu düzelten de kendisi,doğru sözcüğü bulan da..Ve henüz çoğunlukla kısa cümlelerle ifade etmeyi tercih etse de kendisini, çok düzgün çok güzel cümleleri de var birden bire çıkıveren..

'Anne benim tisim geldiii' (Hiç alaksı yok tabi çişi değil,soyunup gezinesi geldiii)
'Anne hava doğuk,ben üşüdüü,(iyi annem eve gidelim o zaman)yok yok anne tıcak benim dığğtım teğledii...
'Anne biğ biğ yiniğ bu,cok yidinn'(Çubuk krakerinden üçer beşer götüren annesine)
'Annee kalk (saat gecenin üçüdür,Ece odasından çıkagelmiştir)ben oynuuu,hamuğğ oynu,dop oynuu,tule yap,anneee kalk del ottiii'..

Ama artık hıhı ve ı-ııh'lar çıkıyor hayatımızdan,'evet','hayır' ve 'tamam'a bırakıyor yerlerini...Çok da güzel,yerinde kullanıyor,pek tatlı oluyor 'tamam annemmm' derken..

Bir de bu aralar iki mevzuu var takıntılı olduğu..Kimse kimsenin eşyasını kullanmayacak ve evdeki hiçbişey ters durmayacak..Dedesi babasının terliğini giymişse deli oluyor mesela..'Dede çıkağğ,o babanınnn'Geçen babannesi bir etek giymiş,buradayken annemin giydiği bir etekle kumaşları aynı (ben bile sonradan hatırladım bunu)Kadına eteği çıkarttırdı o annannenin diye..Ve birşeyi ters koymuşsak yerine,uzanabiliyorsa hemen kendisi düzeltiyor,'bak bu teğs anne,duğğ,hıh oğdu tamam simdi düs oğdu bak'

Ve yanından geçtiği her eşya hakkında bir fikri,söylecek bir lafı oluyor ne hikmetse..Şİmdiye kadar biriktirdiği herşeyi öğretmen edasıyla,gerçekten sanki hiçbirşey bilmeyen bir insana anlatır gibi anlatıyor..Bu mami (mavi),bu deşill (bu yeşil),bu pembe, bu büğük ayı,bu tütük ayı,bu pis,bu ıtdak (ıslak),bu doğukk, gede oğmuşş aydede delmişş,dündüs oğmuşş düneş cıkmışş..Yüzündeki ifade 'anladın mı' der gibi,gerçekten!

Birine kafası kızmışsa eğer 'dit anganga' diyor..Tercüme edeyim 'Ankara'ya git' demek oluyor bu..Açıklayayım annannesi buradayken ben işten gelince 'sen dit' diyordu anneme..Annem de 'iyi o zaman ben Ankara'ya gideyim sen beni istemiyorsun' demiş birkaç kere..O zamandan beri dilinde..İstediğini yapmamışsam o an,bana da diyor tabi..

Bahar geldi,bahçe sezonunu açtı Ece..Girmek istemiyor içeriye,yemeğini orda yemek,orda oynamak mümkünse orda uyumak istiyor..En az 2-3 sattini parkta-bahçede geçirmiş olmasına reğmen günün,eve her gelen ve gidenin arkasına takılıp dışarı çıkıyor..Babannesiyle dışarı çamaşır asmaya,dedesiyle ekmek almaya,babayla araba yıkatmaya,korkarım eve su getiren abisinin elinden tutup gidecek bir süre sonra..Yağmur başlamış geçen,içeri girmek istememiş,'demdiyee' diye bağırdı bahçeden,gönderdim ben de,böyle bir iki poz verip sonra bırakmış tabi..Eve geldiğinde sırılsıklam ıslaktı..

Ve 2 yaşına günler kala arada vurup geçiyor 'büyüme sancıları'..Krize dönüşmüyor ve huylarını değiştirmiyor henüz,böyle giderse çok iyiyiz ama arada anlamsız 'tutturma'ları da olmuyor değil..Bazen ikna etmeye çalışıyorum,bazen dikkatini dağıtmaya..Hiç mecalim yoksa tepkisiz kalıyorum,resmen donmuş adamı oynuyorum..Gelip yüzümü okşuyor,öpüyor,üsütme tırmanıyor bir tepki vereyim diye..Gülmemek için zor tutuyorum kendimi...Özür dilemeyi öğrendi bir de 'anne özüğğ' diye yalvarıyor ben tepkisiz kalınca,çok dokunuyor..Ama beni çok uğraştırdığını söylersem bu iki yaş çocuğunun,çok haksızlık etmiş olurum galiba,çünkü genelde ikinci alternatiflere de tav olan ve gerçekten açıklamayla ikna olabilen,'şimdi eve gidiyoruz ama yarın yine geleceğiz annecim parka' dediğimde biliyorum canı gitse de bir kez daha kaymak için eve doğru yol alan ve hemen oracıkta gördüğü bir kediyle de üzüntüsünü unutan bir kızçem var benim..Tabi tüm bunları yazmakta çok erken davranıyor da olabilirim,zira henüz 2 yaşın başında bile değiliz ama iyi düşüneyim iyi olsun:)Bu konuya çok girersem yazdıkça yazarım biliyorum,o yüzden dur-dum..

Neymiş,arayı uzatmadan çok çok yazmak lazımmış,böyle iki üç ay bekleyip de bir posta sığdırmaya çalışırsan herbişeyini olmazmış,herşeyi de böyle yarım kalırmış..Ne çok anlatacağım var oysa ki ama çok da uykum,adım gibi eminim bir saat sonra uyanıp 'anne gel,dattii m.me' diye çağıracak olan bir de kızım...
Şİmdilik kalsın herkes sağlıcakla o zaman..

Montessori Eğitim Semineri-İstanbul

2010-03-30T01:13:00.001+03:00

Öncelikle şunu belirteyim ki giderken kafamda canldırdığım 'seminer' fikrinden çok çok öte ve güzel bir paylaşımdı,tadı damakta kalan hoş bir sohbetti benim için..Bunun için tüm samimiyeti,donanımı ve herşeyden öte anneliğiyle orada bulunan Hilal Hanıma ve bu iş için çok çaba sarfedip çok da güzel bir evsahipliği yapan sevgili Nuran'a çok teşekkürler tekrar.

I.BÖLÜM:

Seminerin ilk bölümünde genel olarak Montessori felsefesinden ve Maria Montessori'nin hayatından bahsetti Hilal Hanım.Bu kısma çok ayrıntılı girmeyeceğim; zaten felsefeyi tanımaya çalışan herkesin karşısına ilk çıkan bilgiler.Montessori felsefesinin ana hatları için Annelik Sanatı ,M.Montessori'nin hayatı ve materyallerle ilgili daha kapsamlı bilgi edinmek için Emel Çakıroğlu Wilbrandt'ın Çocuk Eğitim Sanatı kitabı güzel kaynaklar.

Felsefeyle ilgili olarak değindiği iki nokta çok güzeldi;

1.'Çocuk yetiştirilmez,yetişir.' Yani Montessori felsefesi yetişkin temelli bir süreç değildir.Bizim yapmamız gereken ona uygun ortamı hazırlayıp,yol göstermek sadece.Maria Montessori sisteminin çocuk temelli olduğunu pek çok sözünde de vurguluyor zaten..'Çocuğu çalıştım,çocuğun bana verdiklerini aldım'..Yetişkin için yapılabilecek en güzel şey çocuğu izlemek ve sadece ihtiyaç duyduğunda destek olmak.Çocuk açısından en güzel karşılığı 'Gölge etme başka ihsan istemem'...

2. Çocuk (o dönemde pek çok eğitim felsefecisinin savunduğu gibi) 'boş bir levha' değildir..Sahip olduğu potansiyelle dünyaya gelir,bu potansiyeli geliştirmek için çaba sarfeder...Siz engel olmadığınız ve ona uygun ortamı sğladığınız sürece kendini gerçekleştirmeye devam edecektir.

II.BÖLÜM:
İkinci bölümde Montessori felsefesinin çok önem verdiği,gözlemlenmesi ve uygun bir çevreyle desteklenmesi gereken 'Çocuğun Eğilimleri'nden bahsedildi..Montessori'ye göre çocuğun eğilimleri:

1. Normalleşme: Bundan kasdedilen 'ideal çocuk' olma değildir tabii ki..Çocuğun doğuştan getirdiği potansiyeli ile varolan yaşam koşullarını birleştirerek kendisini gerçekleştirmesidir.Montessori'ye göre normalleşmiş çocuk bazı özellikler gösterir:Düzenlilik tutkusu,çalışma tutkusu,ani konsantrasyon,bağımsızlık ve girişimcilik,yardımlaşma,yaptığından zevk alma,neşe bunlardan bazıları.Kendisine uygun ortam ve destek sağlanan çocuk bu özellikleri kazanıp normalleşirken,engellenen ve kısıtlanan çocuk bu engellenmeyi huzursuzluk olarak aksettirecek ve gelişimini tamamlayamayacaktır.

2. Hareket eğilimi:Çocuğun en önemli ihtiyacı özgürlük ve hareket ihtiyacıdır..Bir çocuğun istediği zaman hareket etme hakkı vardır ve bu elinden alınamaz..Engel olmak çocukta uyumsuzluk,hiperaktivite gibi sorunlara neden olur.Bu nedenle Montessori eğitim sisteminde eğitim ders saatlerine bölünmez ve çocuk bir çalışmayı bırakmak ya da ara vermek istediğinde engellenmez..Öğrenmeyi başlatan da bitiren de çocuğun kendisidir.

3. Duyuların hassaslaştırılması: Montessoride kullanılan materyallerin herbiri duyuların hassaslaştırılması amacına hizmet eder.İki elin birarada kullanılması ve mümkün olduğunca parmakların çalıştırılması da buna dayanır..Her iki elimizin işaret ve orta parmağından beyne aracısız giden sinirler vardır,ilk 6 yaşta bunu ne kadar kullanırsa beyin gelişimi o kadar artar..Mesela çocukların dikkati 2 yaş civarında minik objelere ve ayrıntılara yoğunlaşır,(bunu 2 yaş civarı bebeği olan her anne gözlemlemiştir zaten)bu dönemde bunun desteklenmesi gerekir..Boncuk gibi küçük nesnelerle (yetişkin gözetiminde) oynatılması (boncukları küçük bir deliktetn geçirme) bu amaca hizmet eder.Küçük nesnelerle çalışma çocuğa aynı zamanda ayrıntıyı görme,olayı detaylandırma gibi özellikler kazandırır.

3. Sosyalleşme: 3-6 yaş döneminin en temel ihtiyaçlarından biridir.Montessori sınıf faaliyetleri bu açıdan çok eleştirilir aslında ama Montessori sınıflarında materyallerin çoğu tek başına çalışmaya yöneltse de sosyalleşmenin desteklenmesi için de çalışmalar yapılır.Birlikte kahvaltı masası hazırlama,toplama,temizlik,çember faaliyetleri,yardım,iki kişiyle yapılan karşılıklı eşleştirmeler çocuğun bu yönünü desteklemeye yöneliktir.Bu konuda ailelere de düşen önemli görevler vardır.Sadece sinemaya,tiyatroya götürmek olarak algılanmamalıdır bu.Çocuğun tüm yaşamsal faaliyetlere ortak edilerek sosyalleşmesi sağlanmalıdır..Alışverişe listenin hazırlanmasından alınanların eve taşınmasına kadar çocuğun ortak edilmesi buna örnek olarak verilebilir..Çocuğun gündelik hayatında sonucunu gördüğü herşeyin süreç kısmının gösterilmesi de sosyalleşmesine destektir aslında.(Bu konuda kendi okullarının yaptığı gezilerden bahsetti Hilal Hanım)Hertürlü iş koluna ait alanların çocuğa gösterilmesi,matbaa,fabrika,geridönüşüm tesisi gibi yerlere yapılan geziler çocuğun sosyal hayatını zenginleştirir.

4.Konsantre olma (Dikkatin polarizasyonu):Montessori materyallerinin en öneml özelliklerinden birisi de konsantrasyonu sağlama ve bunu arttırmaya yönelik olmasıdır.Bu nedenle her materyalin yöneldiği bir duyu,sağlaması gereken bir amaç vardır.Aynı şekilde materyallerin sadeliği ve düzlüğü de dikkatin dağılmasını engellemeye yöneliktir.Dışarıdan müdahaleyi minimuma indirebilmek için her materyalin de kendi içinde hata kontrolü vardır.(Klasik materyallerde varolduğunu bildiğimiz bu hata kontrolleri pratik hayatla ilgili yapılan çalışmalarda da bulunur.Mesela mercimekle kaptan kaba aktarma çalışmasında altına konulan tek ve koyu renkli tepsi bu materyalin hata kontrolüdür.Çocuk tepsiye dökülen mercimek tanelerini koyu renk sayesinde rahatlıkla bulabilir.Ucu mıknatıslı bir çubuk yardımıyla makarna dolu bir kabın içinde bulunan metal parçaları çıkarma aktivitesinde hata kontrolü, bulunacak olan metal nesnelerin resimlerinin bulunduğu bir karttır.Çocuk çıkardığı her metal nesneyi karttaki resmiyle eşleştirir.Sulu çalışmaların hata kontrolü, tepside varolan süngerdir.Çocuk dökülen suyu süngerle silerek hatasını telafi edebilir.)

III.BÖLÜM:
Üçüncü bölümün konusu sınıf düzeniydi.Bu konunun girişinde Hilal Hanımın söylediği bir söz çok hoşuma gitti benim: 'Okul içerisinde yapacak çok iş var,herkes çok meşgul ama hiç ittirmece yok,acele yok' Gerçekten de Montessori sınıflarından izlediğim bazı video görüntülerinde en çok dikkatimi çeken şeydi bu:Herkes meşgul ama o kadar sakin ki,çocuğun adımlarına göre ayarlanmış bütün dünya,onun yapabilme hızında...Sanırım en çok da bu ayarlamayı eksik yapıyoruz biz...Sınıf düzeni konusunda değinilenler şöyle:

1. Çalışma alanının oluşurulması: Montessori sınıflarında iki çalışma alanı vardır.Birincisi yerde varolan halının üzerine serilmiş bir kilim/küçük halı,ikincisi masa.Masadaki aktiviteler ya tepsilerde ya da saman kağıtların üzerinde yapılır.Bu uygulamaların birinci amacı çocuğun çalımasının çerçevesini çizmek ve konsantrasyonunu sağlamaktır.İkinci amacı ise çocuğun hangi alanlar içinde özgür olduğunu bilmesini sağlamaktır.Gerçek hayatta da sınırsız özgürlük yoktur,başkasının özgürlüğünün başladığı yerde sizin özgürlüğünüz biter.

2. Her çalışmadan bir tane olması: Çocuğun irade kontrolünün geliştirilmesine yöneliktir.Bunun yanında kimsenin bir materyalle olan çalışması (bir tane materyal olması gerekçesiyle) sınırlandırılamaz.Çünkü çocukların çalışma süreleri arasında birysel farklılıklar vardır.Kimi çocuk bir materyali bir kez tamamladıktan sonra kaldırır,kimisi defalarca tekrar eder.

3. Karma yaş uygulaması: MOntessori sınıflarında yaş sınırlamasının olmamasının temelinde de yine her bireyin gelişiminin farklı olması vardır.Materyaller basitten karmaşığa,kolaydan zora doğru sıralama gösterir ama bir çocuk merak ettiği her materyale dokunabilir.Gerekli gelişim evresine gelmişse zaten o materyalle doğru olarak çalışabilecektir.Çalışamazsa büyüklerden alacağı yardımla materyali kaldırır.Karma yaş uygulamasında yaşça büyük çocuklar,küçüklere de model oluşturur.

4. Ödül ve cezanın olmaması: Ödülün sınıf ortamında kullanılması çocuklar arasına yarışma güdüsü,kıskançlık ve kıyaslamaya neden olacağı için Montessori sisteminde kullanılmıyor.Bir çocuğu yaptığı iş için överken aynı işi henüz başaramamış olan çocuğu da rencide etmemek gerekiyor.Tabii ki ev ortamında hiç kullanlmaması mümkün olamaz.Ama anlamını kaybetmemesi için abartmadan,o hareketini neden beğendiğinizi açıklayarak ve ucu açık sorular sorarak yapmak gerekiyor.Çocuğu överken,ona 'harika bir çocuksun sen' derken, altta yatan mesaja (sen mükemmelsin hata yapamazsın)dikkat etmek gerekiyor.Bunun yanda ödülün kullanılmamasındaki önemli bir amaç da çocuğun hiçbir karşılık beklemeden kendi çalışmasından,başarısından zevk almasını sağlamak.

5. Materyallerin kullanımı:
-Materyallerin sınıf içinde kullanımı mutlaka iki elle taşınarak yapılır.Bunda iki amaç vardır:Birincisi kaza riskini en aza indirmek,ikincisi duyuları zenginleştirmek.Bu aslında tüm hayatımıza yaymamız gereken bir alışkanlık olmalıdır.İki elimiz var ve bir işi yaparken ikisini de kullanmamız gerekir.

- Sınıflarda çocukların materyalleri özenli kullanmasına destek olabilmek için materyaller hep törensel bir havayla taşınır.Bu uygulama çocuğun da yapılan çalışmadan zevk almasına yardımcı olur.

- Materyalle amacı dışında çalışmak isteyen öğrencilere onu rencide etmeden alternatifler sunulur.

- Çalışmada önemli olan sonuç değil,süreçtir.Çocuk süreçten zevk alır ve süreçte öğrenir.(5 yaşındaki bir çocuğun da bir Montessori sınıfında kaşıkla kaptan kaba mercimek aktarması olasıdır,onu başarabiliyor olması bu çalışmayı yapmayacağı anlamına gelmez.Bu materyalle her çalışması çocuk için sonu olmayan bir gelişmedir.)

-Sürece önem verilmesi,o çocuğun çalışmayı bitirmesine önem verilmediği anlamına gelmez.Her çalışmayı çocuğun bitirebileceği derecede ayarlamak gerekir.Küçük çocuklar için materyal hazırlanırken (konsantrasyon sürelerinin kısa olması gözönüne alınarak) kısa sürede tamamlanacak olmasına özen gösterilmedir. (Mercimek aktarma işinde mesela üç dört kaşıkta bitebilecek kadar mercimek,giyinme çerçevelerinde 5 düğme yerine 3 düğme kullanılması gibi)Her çalışmada çocuğun bir işi tamamlama ve başarı duygularını tatması sağlanmalıdır.

IV.BÖLÜM:
Son bölüm ise eviçi düzenleme idi.Bu konunun da çok ayrıntısına girmeyeceğim.Çocuğun öncelikle odasından başlayarak ev içinde ona 'bağımsız' hareket edebileceği,kendi ihtiyaçlarını karşılayabileceği alanlar yaratmak işin temel noktası.Bu onu da bir birey olarak kabul etmiş olmanızın bir göstergesi çocuk açısından.Aynı zamanda temel ihtiyaçlarını başkasına bağımlı olmadan karşılayabilmesi ve özgüvenini gerçekleştirmesi için gerekli.Verilebilecek örnek çok:Odasında kullanmak istediği oyuncaklarını,kitaplarını kendi boyuna uygun alanlara yerleştirmek,kıyafetlerini alabileceği boyutta eşyalara yerleştirmek,yatağını kendisinin kullanabileceği bir konuma getirmek,banyoda havlusunu,çöpünü,diş fırçasını kullanabileceği bir yerde bulundurmak,kullanılan her odada çocuk için özel alanlar bulundurmak vs.

Bunlar Hilal Hanımın genelde monolog olarak anlattığı konulardı.(O yüzden onun ağzından yazmaya çalıştım,çok bilmişlik olarak algılanmaz umarım.)Tabii ki hemen hemen bütün sorularımıza verdiği yanıtlar ve diyaloglar da seminerin önemli bir kısmını oluşturuyor.Katılan bütün annelerin ortak kaygısı olan bu sistemi evde nasıl uygularız kısmında da verdiği cevaplarla yol göstermeye çalıştı Hilal hanım.Bu diyaloglardan kendi adıma yaptığım çıkarımlar şöyle:(Bu kısım Hilal hanımın anlattıklarının ve öğrenmeye çalıştığım felsefenin kendi adıma yorumu olacak,altta yazdıklarım yüzde yüz doğru bilgilerdir diyemiyorum o yüzden)

1.Montessori felsefesi herşeyden önce bizim çocuğa bakış açımıza yansımalıdır.Bunun için felsefeyi özümsememiz gerekiyor.İşin 'eğitim' kısmı ise mümkünse okullarda yapılmalıdır.Çünkü ev uygulamaları hem fazla enerji,zaman ve para gerektirir hem de alana hakim olmayı.(Yanlış anlaşılmasın burada evde hiçbirşey yapmayın ya da materyalleri kesinlikle kullanmayın demedi Hilal hanım,vurgulamak istediği bizim herşeyden önce 'anne' olduğumuz,'çocuğumuzun öğretmeni' değil.)

2.Felsefeyi özümsemişsek çocuğumuzun gelişimine destek olamak için evde yapabileceğimiz bir çok etkinlik de vardır.Bunun için illa ki birebir materyalleri ve tüm okul donanımını kullanmak gerekli değildir. (Burada verdiği bir örnek çok güzeldi:Evinize onun boyunda bir lavabo yaptıramayabilirsiniz ancak musluklu bir bidon yerleştirerek suyu rahatlıkla kullanmasını sağlayabilirsiniz.)

3. Montessori felsefesi 'oyun'a karşı değildir.M.MOntessori çocuğun ne şekilde olursa olsun öğrenme sürecini çok önemsediği için daha çok 'çalışma' terimini kullanır.Çocuk meşgul olmaktan hoşlanır.Bizim algıladığımız 'oyun' değildir onun istediği.Gerçek objelerle gerçek hayatı test etmektir. Bunun için yapabileceğimiz ilk şey rol modeli olduğumuz çocuğumuzla tüm hayatı paylaşmak,deneyimlerini zenginleştirmektir.Yani siz çocuğunuzla mutfağınızı,temizliğinizi,çamaşırınızı,alışverişinizi paylaşıyorsanız çocuğun gelişimini destekleyecek pek çok aktiviteyi de yaptırıyorsunuz aslında.

4.(Oyunun olmaması gibi hikayenin de bu felsefede yer almaması yönündeki eleştiriler de çok olduğu için buraya aldım) M.MOntessori'nin küçük yaştaki çocuklar için'hikaye ve masallara' karşı olmasının da döneminin içinde değerlendirilmesi gerektiğini belirtti Hilal hanım.O dönemde masallara sık sık konu olan gerçek dışı öğelerin çocuğun gerçekmiş gibi algılamasının zararlı olacağını düşünerek bu görüşü savunduğunu belirtti.

5. Çocuğumuza gelişimine destek sağlamak için yaptıracağınız çalışmalarda da (oyun/aktivite/etkinlik ne dersek diyelim) çocuğa mutlaka seçim hakkı tanınmalı.(Mesela kendisi için hazırladığınız bir aktiviteyi görebileceği bir yere koyup ilgilenmesini beklemek,ya da raflara yapabileceği birkaç aktivite hazırlayıp o an ilgilendiğini seçmesini sağlamak)Öğrenme işini çocuk başlatmalı.

5. Hazırladığımız materyallerin hata kontrolünün olması (yani çocuğun yanlışını buldurmaya ve bunu telafi etmeye yönelik olması) ve konsantresini bozacak öğelerin olmamasına ve çocuğun gelişim seviyesine uygun ölçütte/miktarda hazırlanmasına dikkat etmeliyiz. (Mesela Hilal hanımın gösterdiği bir fotoğrafta iki farklı renkte plastik bardak ve onlarla eşleştirmek için aynı renk çiçekler vardı.Anlatırken bu bardakların dibini çakıltaşı ve bir alçı malzemesiyle ağırlaştıdığından bahsetti.Muhtemelen -yanlış da olabilirim- burada düşünülen şey çocuğun eşleştirme işini yaparken bardakların düşmesini engellemektir diye düşündüm ben.Yani konsantresini bozacak ve işi yarım bırakmasına neden olacak hatalar içermemeli)

6. Çocuğun çalışmaya başladığı anda sessiz kalmalıyız.Hem konsantresini bozmamak hem de çıkan sesleri de duyarak algılarını zenginleştirmek amacıyla.Çocuk aktardığı suyun,mercimeğin sesini de duyabilmeli.Birşeyi ne kadar çok duyu organıyla algılarsa zihinde yaratacağı iz o kadar büyük olacaktır.(Bu felsefeyi ilk okuyan su ve mercimekten ibaret sanacak korkarım,seminerde görsel malzeme bunlar olduğu için aklıma hep onlar geldi yazarken)

7. Yaptığı ne iş olursa olsun sürece odaklanmalıyız,sonuca değil.Yani önemli olan dökmeden kaptan kaba su aktarması değil,bunu yaparken aldığı zevk,bunu tekrarlamakla edindiği deneyim ve kazandığı beceridir.

8.Son olarak -çok detay belki ama- yapılan çalışmalarda (aktarma gibi) soldan sağa yol izlenmesinin nedeninin aslında çoğu pratik hayat çalışmasının yazmaya hazırlık (yazının da soldan sağa gitmesi) olmasını vurguladı Hilal hanım.

Not:İlk bölümde yazdıklarımda yanlışlık olmaması için mümkün olduğunca yorumumu katmadım,seminerde yazdığım cümleleri düzelterek aktardım.Yine de yanlış algılamış,yanlış not almış olabilirim,okuyan arkadaşlar düzeltirlerse sevinirim.

Herkese sevgiler...

Büyüyen Ece Büyüyen Yatak..

2010-03-28T00:10:00.007+02:00

Gerçekten tuhaf bir duygu şu çocuk büyütme işi..Ya da ben biraz histerikleştim anne olunca,bilemiyorum..Birşeyi ilk kez yaptığında,bebekliğe ait bazı şeyleri bıraktığında sevinen tarafım ağır basarken mutlaka tuhaf bir şekilde burulan bir yanım var...Bir hafta oluyor büyük yatağına geçiş yaptık biz..

Henüz Montessori felsefesinden falan haberdar değildik odasını hazırlarken..Tabi karnında bebe olunca daha da bir cicişlenesi gelen klasik bir gebe gibi gayet de cici bici bir odası olsun istemiştim..Şimdi olsa ne kadar farklı olurdu bilemiyorum ama Allahtan parmaklıklar çıkınca alçak bir çocuk yatağına dönüşebilecek birşey almayı akıl etmişim...Parmaklık falan dinlemiyordu tabi uzunca bir süredir inip çıkıyordu yatağa...Hatta odasının en keyif aldığı bölümüydü diyebilirim parmaklıklı yatak..Son dönemde çok tehlikeli akrobatik! hareketler yapmaya başlayınca çıkardık parmaklıklarını,ayakucundaki komodin ve dolabı da yere indirince kendi boyuna göre iki eşya daha çıktı bize...Yatağın tek tarafına kenarlık takmak gerekince ikeaya gitmek de farz oldu...

Daha önce ikeadan aldığımız masayı ekleyip birkaç düzenleme yapmıştım odasında oyuncaklar için,birkaç raf ve oyuncak dolabı ekledik bu sefer de..Fikirler Ohdeedoh Milli Temsilcimiz (bugün de müşerref olup pek sevdiğim) Huysuz'dan tabii ki..

Ece'ye anlattım sen büyüdün artk diye babasının parmaklıkları çıkarmasını seyrederken..Bir haftadır ben büyüdüm diye geziyo ve çokça da koz olarak kullanıyo bunu şimdilerde..Ne alakaysa çorapsız gezmesinin gerekçesi de büyümüş olmasıymış..Popodaki beze laf yok tabi..Neyse diyecektim ki o çabuk alıştı ve hiç düşme vakası yaşamadık şimdilik ama benim alışmam pek kolay olmadı bu yatağından kalkıp gelip başıma dikilmelerine...Hortlak görmüş gibi yataktan fırladım üçüncü gece..Başıma gelip 'anne kalkkk' diye bağırıyor gece gece ve gelirken uykusu da iyice açılmış olduğu için oyun diye tutturuyor,beni kaldıramazsa babasına,ordan da ümit çıkmazsa babannesinin odasına gidiyor oynamak için..BU vakalar olurken saat sabaha karşı 4-5 civarı falan bu arada..Bunu bir alışkamlık haline getirmemesini ümit ediyoruz maaile şimdilik..

Bugün Montessori seminerine katıldık,çok da güzel geçti,tuttuğum karmakarışık notları okuyabilir ve düzenleyebilirsem yazacağım yarın (umarım)...Kuzucuk uyurken uyuyayım şimdi,nasılsa birkaç saate kalmaz uyanır,ben de onu koynuma alır kucuş kucuş da uyurum bir güzel..Miss...

bahar...

2010-03-24T00:33:00.006+02:00

Bahar kızımızı,kızım baharı getirmişti bize,iki yıl olacak az kaldı..'Onunla her gün bahar gibi aslında'..Çok mu klişe? Her gün bir başka tomurcuk vermiyorlar mı emeğinize karşılık..Verdiğiniz emeğin karşılığını,gözünüzle görüp kulağınızla duyduğunuz birsürü tomurcukla almıyor musunuz? Unutturmuyor mu kışları o tomurcuklar?Gerçek o zaman..Tıpkı haftalardır suladığı bu kuru dallardan çıkanlar kadar...

Hiç eksik olmasınlar hayatımızdan..

Ve kızım bu gece ilk defa em.meden,kitabını okurken uyuyakladı koynumda...Nefesi derinleşiverdi,başı düşüverdi öne..Tam da küçük kuşun nasıl uyuduğunu okurken ona..İlk defa..Tarihe geçsin istedim..

Bu yazı da öğretmen anneden olsun...

2010-03-22T11:48:00.002+02:00

Evde vakit bulamayan ve vakit olunca uykuya yenilen blogger annenin boş ders meşgalesidir bu yazı da...

Bloğuma Ece dışında pek bişey yazmam ben,takip edenler bliriler..(Bu kadar vefasız -bloğunu güncellemez,yorum yazmaz,yorumlara cevap da yazmaz ama tüm şu listeyi de okur - bir blogger'ı takip eden kaldıysa hala tabi)O gün pek çok şey yaşamış,pek çok haber okumuş olabilirim,o gün tarihte,hayatımda çok önemli bir gün olabilir,gündemde fikrimi söylemek istediğim pek çok şey de olabilir ama bloğu açınca hiçbirini yazmam..Demin Montessori mail grubundaki maillerime bakmamış olsaydım da farklı şeyler yazacaktım aslında ama madem aklıma düştü yazayım..

İçinde olduğum sistem aslında hiç de halkası olmak istemediğim bir zincir şu anda..Ama bunu sık sık dile getirmek de sadece sorunun bir parçası olmak demek oluyor,çözüm yok kendi adıma,yani var da çözüm bende değil,yetkilerim bu kadar geniş değil...Yapabileceklerim var pek tabii ki,bunların içinden de yapabildiklerim var o kadar...Gerisi sistemin bir parçası olarak yapmak zorunda olduklarımdan ibaret mesleğimin...

Dağıtmadan bugün yaşananlara geçeyim,bir disiplin vakası konu...Geçen dönemin sonlarında iki öğrenci,okulun girişinde bulunan ve okul formasının giydirilmiş olduğu iki mankeni (şu plastik ve abuk yüz ifadeli mankenlerden) soymuşlar bir güzel..Biri kız,biri erkek bu mankenlerin..Üstüste de yatırıp fıymışlar olay mahallinden..Bugün bu konuyla ilgili olarak -varlığına anlam veremediğim-disiplin kurulu toplandı..O güne ait kamera kayıtları -sanırsın okulu bombaladı çocuklar- incelendi itinayla..Ve karar 3 gün okuldan uzaklaştırma..Neden?Çünkü her öğrenci gibi tenefüste çıkıp kantinden tostunu yiyip paşa paşa sınıflarına girmeleri gerekirken,böyle büyük bir suç! işlemişler..(O gün o katın nöbetçi öğretmeni de nöbetsevmez mummy kişisi) Ceza da çok anlamlı:okuldan uzaklaştırma..Yahu zaten biz bu çocukları okula yakınlaştırmak için birşey yapmıyoruz ki,zaten uzaklar okuldan...Okul o kadar izole olmalı ki yani,orada gerçek hayata dair birşey bulunmamalı bu sisteme göre..Bu ergenlik dönemi çocukları bütün zihinlerindekileri dışarıda bırakıp girmeliler ve 'standart' bir mamül olarak çıkmalılar buradan...Farklılıklar engellenmeli hemen,sivirlikler törpülenmeli,yer yer içinden geldiği gibi davranan çocuğa da hemen 'suçlu' damgası yapıştırılmalı öyle ya...

Tek tip olacak öğrenci dediğin..Malazgirt Savaşını sorunca 'Anadolu'nun kapıları Türklere açıldı' diyecek,Vahdettin'in adı geçince hemen aklına 'vatan haini' gelecek...Aksini düşünemez,düşünmemeli problem çıkarmamalı öğretmene,'dersin akışını bozmamalı'...Zaten onu yetiştiren öğretmen de öyle yetişti çünkü,yarın onun yetiştireceği öğrenci de öyle olacak...Çünkü onu yetiştiren öğretmene üniversitede dahi çok yönlü düşünme,eleştirme,araştırma,doğruyu bulma yöntemi öğretilmedi,buna teşvik edilmedi...Hazırlop bilgiler,ezberle geç finaller,nasıl hangi şablona göre hazırlayacağı önceden verilmiş sözde 'tez' ödevleriyle tamamladı o da öğretmenlik eğitimini...Ben de böyle binlerce öğretmenden biriyim...İlber Ortaylı'yı İskender Pala'yı Nazan Bekiroğlu'nu okumasaydım belki bilmeyecektim tarihe bir de 'yenilenler'in,'kötülenenler'in gözünden bakmayı...O öğrenci de kendisi istemezse 'farklılıkları' göremeyecek malesef bu eğitim sistemiyle..

Giriş noktası (disiplinlik olay) çok abesle iştigal olabilir, evet toplum yargılarına göre 'ayıp' birşey yapmış da olabilirler,pek tabii ki sınırlar da olmalı eğitimin yapıldığı bir yerde ama benim sözüm disiplin cezasınadır..Anlatmak istediğim 'otorite' kurmak adına ne kadar uzun bir 'yapılamazlar' listesi koyduğumuzdur çocuğun önüne eğitim hayatında...Bu kadar engelin içinde onlardan nasıl olup da 'aklı hür,vicdanı hür' bireyler olmalarını beklememizedir...Hayatın içinden olan 'eğitim' işini bence katı kurallar çerçevesine boğmamızadır..Hayal ediyorum ben çokca; devam zorunluluğunun olmadığı,sadece ilerde karnını doyurmasına zemin hazırlayacağı için değil gerçekten merak edilerek sevilerek gelinen okulları....

Çok şey hayal ediyorum aslında ama bir o kadar uzağım hu hayallerden..Zil çaldı şimdi,marş marş ders! anlatmaya...Neydi, inandığın gibi yaşayamazsan,yaşadığın gibi inanırdın değil mi??

Biraz da gezmelerden...

2010-03-14T23:36:00.001+02:00

Çok zaman oldu buraya gittik şunu yaptık diye yazmayalı..Oysa ki bu blog bir günlüktü değil mi? E günlüğünde gittiği gördüğü yerler de olmalıydı ama tembel anne yazamadı pek çok şeyi atladı..Atlanmayacak olanlar vardı,onları bir toparlamalı..Güzel bir Cumartesi geçirdik annemler ve ablamlarla mesela..Sultanahmet,Eyüp,eski İstanbul,içinde olup da kıyısından baktığım özlediğim İstanbul..Ece kız da aralarda uyuyup gezme mekanlarına varınca uyanarak pek güzel uyum sağladı bize..(Tam da gezi esnasında zaten son günlerde Ecenin elinde can cekişen makinem de bozulunca fotoğraf çekilemedi malesef)..Ve asıl kaydetmek gereken....

İlk tiyatrosu Ece kızın.. Koca kış boyu defalarca niyetlenip de 3 ay sonra bugün gidebildiği..Aslında varmış bir hayır diyeyim,çok güzel çok yumuşak bir başlngıç oldu..Mohini'de gezinirken gördüm ilanı..Kurmalı Salyangoz Gezici Kukla Trubunun 'Kuklalarla Dört Mevsim' isimli oyunu varmış bugün Mohini'de..Planlı değildi yani,çıkalım bir bakalım dedik..Ece kızı atlı karıncadan inmeye de zor ikna ettik..Ama hiç pişman olmadı diyebilirim..Fotoğraf makinemin azizliğine uğramasaydm pek de güzel fotoğrafları olacaktı koyacak ama olmadı..3-4 yaş çocuklarının arasından kapıp kurulduğu minderdeki halini çekmeye değerdi mesela..Yarım saatlikti,konu anlayabileceği düzeyde sadeydi..Konuşma yoktu,müzik vardı fonda çok hafif..Ara ara anlattım neler olduğunu,yarım saat boyunca gözlerini ayırmadan izledi..Gelince de babannesine anlattı bıdır bıdır..Uykuya dalarken 'baba bidaaa kokla' diye söz aldı babsından.. Bundan sonra haftasonunun birgününü böyle birşeye ayırmalı dedim..Yaz gelince denizi,yeşilliği tabii ki değişmem hiçbirşeye ama yaz gelmeden kafamdaki gidilecek yerleri birer birer bitirmeli..

Bi de her Salı niyetlendiğim ama birtürlü yazamadığım minik,iki kişilik bir oyun grubumuz var bizim..Dersimin erken bittiği tek günde buluşuyoruz her hafta..Oyun grubunun sitesinde tanışıp,aynı yerde oturduğumuzu farkettik Remziye'yle..Ekim'di başladığımızda,hemen her hafta buluştuk..Sayının artmasını çok isterdim ama çemberi genişletemiyoruz pek fazla...Yakın olunca her saatte buluşmak mümkün,rahat oluyor..Evet henüz birlikte oynayabilecek yaşta değiller ama yine de çok şey kattığına inanıyorum Ece'ye..Bir sohbetimizde arkadaş kelimesi geçince ilk Ensar Bera geliyor aklına mesela..Özlüyor,gitmek istiyor,hoş gidince de çokca kız nazı yapıyor Ensar Bera'ya ama olsun:) Onlardan başka bize de çok iyi geliyor aslında..Ne çok konuşacak şeyi oluyor insanın kendisini anlayan,kaygıları,fikirleri ortak olan bir anne bulduğunda...Hele de bir blogger'sa muhabbete doyum olmuyor:))((Yüzüne karşı övmek gibi olmasın,pek de güzel yazar,insanın dönüp dönüp okuyası gelir arkadaşımı)Herşeyden,tanıdığımız herkesten,o haftanın tartışmalarından,oyunlardan,oyuncaklardan,odalardan konuşurken bir bakıyoruz gitme vakti gelmiş...

Son buluşmanın konusu 'AKTİVİTE' meselesiydi takdir edersiziniz..Aslında nasıl ve neden meseleye dönüştü anlayamadım..Herkesin söylediği aynı kapıya çıktı gibi..Hiç yorum yapmadım ama okudum tüm yazılanları..Üstünden çok sular aktı ama nacizane fikirlerimi buracığa ekleyeyim..Öncelikle karikatürleri pek beğendim ben,gayet samimi bir şekilde kaleme alınmış ve karikatürün içeriğinde vardır zaten hicvetmek..Hepsine de çok güldüm,kendimden de pek çok şey buldum..

Aktivite konusundaki eleştirilere gelince Montessori ile blog sayesinde ilk kez tanışan herkesin de bir aktivite telaşına kapılması pek normal bence..Bloglara ve grubun sayfasına ilk baktığınızda hemen aktiviteler takılıyor gözünüze,çünkü fotoğraflananlar onlar..Burada yazanların da suçu yok,çünkü anladıkları ve çocuklarına uyguladıları felsefeyi fotoğraflayabilme şansları yok...Ya da olamıyor diyeyim,insan günlük hayatta çocuğunda uyguladığı,uygulamaya çalıştığı felsefesini böyle paragraf paragraf yazamayabiliyor,ama aktivite mi dedin ver eline mercimekle iki kaşık çek fotsunu koy bloğa işte sana yazı...(BU ben, kimse üstüne alınmasın nolur)Doğal olarak işin içine iyice girip birkaç kitap devirip felsefeyi ucundan anlamaya başlayana kadar bu geçici telaş hali oluyor insanda..Ama işin içine girince aktivitenin çok da alt sıralarda olduğunu görüyorsunuz..Yani işin felsefe kısmı bir şekilde kişiye kalıyor,bize yansıyan ise aktiviteler oluyor..Tabii ki esas olan felsefe olmakla birlikte ona hazırlanmış bazı şeyler de sunmanın hiçbir sakıncası yok bence..Ben de hazırlayıp koyuyorum çoğu zaman bir tepsiyi masasına...İlgilenirse çöküveriyorum yanına,şöyle bir evirip çevirip hiç ilgilenmediği oluyor kaldırıyorum ortadan..Bu ona zorla birşey yaptırmak değil,olamaz bence...Zevk alıyorsa yapmaktan neden olmasın,neden hazırlamayayım..Pek tabii ki kendi bulup oynadığı birsürü şey de oluyor,pek tabii ki onlardan da çok şey öğteniyor,seçim hakkı olduktan sonra engellenmedikten sonra hiç problem değil bence..

Bir de bizde çok bilinmeyen ve çok sık uygulanmayan homeschooling olayı var ki o aktiviteden falan çok ayrı tutulması gereken bişey bence..Ben hayranım şunun gibi kadınlara mesela..Çok planlı,donanımlı olmak lazım cesaret edemiyorum şu anda ama pek çok güzel fikirler alıp,güzel planlar da yapıyorum ilerisi için..Bakalım..

Nerden nereye geldik,diyeceğim oydu ki seviyoruz biz kızmla oyun grubumuzu..Güzel şeyler paylaşıyoruz,zevk alıyoruz...Ordan oraya pek dağınık oldu bir post ama fırsat bu fırsat oturabilmişken başına yazayım istedim..Hatırlansınlar,dursunlar şuracıkta..

Sevgiler herkeslere..

Uğramayalı buralara..

2010-03-04T02:24:00.009+02:00

Kızım bir ay daha büyümüş,tam 22 aylık olmuş...

Tatlı dilleriyle evi daha bir doldurur,güldürür,eğlendirir olmuş..Kelimeleri kelimelere ekler, hergün şaşırtır olmuş anneyle babayı...

Baharı görmüş ucundan ya, her sabah 'anne hava iyi,ben atti??' diye annesini yoklar olmuş..

Mümkün olsa cebinde gezdireceği sandalyesiyle boyundan büyük heryere de ulaşır olmuş,artık çağırmaz olmuş annesini ışık açtırmak,el yıkamak,yükseklerden birşeyler almak için..Kendi başının çaresine de bir güzel bakar olmuş..

Yumurta-kolik'miş makarna-kolik olmuş bi de 'bidaha,bidaha' diye ısrarla ister olmuş ikinci tabağı..Ve oynadığı her oyunda da 'makağna' pişirir olmuş bir zevkle..

Boya kalemlerinden en çok 'mami' olanını sever olmuş,kitaplarından 'annemu' (Neden annemi çok seviyorum?)yu, bebeklerinden 'dadina' (Safinaz)'yı..

Düzenli görüştüğü tek arkadaşını, ilk arkadaşını (Ensar Bera , 'anşaa bela' Ece diliyle) göremeyince bu hafta sorar olmuş, özler olmuş..

Kış boyunca yalnız kendisine ait olan parkta şu aralar gördüğü çocukları kıskanır olmuş çok fena,paylaşamamış kaydırağı ,salıncağı ağlamış çok..

Kızım bir ay daha büyümüş,22 aylık olmuş...

Pek cilveli 'yapmaa' der olmuş istemediği bişey olunca..İstediğini de istemediğini de pek güzel anlatır olmuş...

Suyun başından ayrılmaz olmuş,yazı iple çektirir olmuş anneye..

Sanki daha bir güzel öper daha güzel canımmm der olmuş...'İyi dedelerr' diye gider olmuş uykuya...

Birsürü şey varmış da hevesi yokmuş aslında annenin yazmaya,
bu aydan da minicik hatırlananlar olsun demiş,
böyle.

Takı-cık nerde Ececik?

2010-02-09T00:36:00.005+02:00

Anne ben(i) in(dir).. Annannesinin katlanan sandalyesinden inmeye çalışırken,sandalye katlanıp Ece de arasında kaldığı günden beri,sandalyelerden indirilmeyi emir buyuruyor..

Anne ben(i) böyle dön(dür).. Atlı karınca aklına her geldiğinde..

Anne ben su/coğba/cay (hala pekmezli suyu çay diye yalap şalap içiyor kuzum) iç(eceğim/tim)..

Anne et/coğba/gaga (yumurta)/makanna (makarna) piş (ir)

Anne oynu (oyun hamuru) veğ..

Anne gel, el(imi) tut..

Ananne hap iç...Her sabah aç karna aldığı hapı hatırlatmak üzere kurulu saat..

Anne Ece uyu(yacak)...Bugünleri de görecekmiydim...

Anne lamba (yı) aç...

Dede nıynıy aç..Müziksiz arabaya binmem abi..

Anne duğ (dur),ben koy/aç/tapat/ veğ ben......... (yapacağım) Evet herşeyi ama herşeyi tekbaşına yapmak istemesi çok normal de şu dönemde,5 kg'lık zeytinyağı tenekesini kaldırabileceği konusunda inat etmesi de neyin nesi kuzum??

*Derdini hareketlerle ve azbuçuk kelimlerle anlatabiliyodu da uzun zamandır,daha uzun (!)cümlelerle anlatabildiği ay bu aydır..Ece'nin dilinin çözüldüğü ay bu aydır...Yoğurdu yemezmiş efendim çünkü 'yoğort cok eksiii' imiş..Sana kim dedi yoğurdun ekşiyen bişey olduğunu yavrum,kim öğretti ekşinin nasıl bişey olduğunu...Dumur oluyoruz bazı laflarına....Ve fakat bu takılar nereye uçtular onu bilemiyoruz??Eh hafif Türkçe konuşan İngiliz havası verse de güzel anlaşıyoruz.

*Marifet midir 21 aylık bir çocuk için bu cümleler,değildir belki...ama herbirinin ilk öpücük verdiği,el salladığı,yürüdüğü an,ilk konuştuğu,ilk cümle kurduğu,ilk tuvaletini söylediği an, -zamanı ne zaman olursa olsun-marifet değil midir kendileri için? O zamanlar da çok özel değil midir anneleri için...Kuzgunluk mudur bu yaptığım?Evet kuzgunluktur,kuzgunum ben de o zaman,maviyle pembeyi de biliyor hem benim çocuğum, pek akıllı :D

21 aylık 'anne' olmak...

2010-01-29T23:58:00.003+02:00

İki yaşına doğru hızla akıyor artık zaman....21 ay...Eski aylarda dolanıp duruyorum,fotoğraflarına bakıyorum...Ben bu bloğu gerçekten bunun için yazıyorum...Unuttuklarımı hatırlayıp gülümsemek, bazı şeyleri yeniden düşünmek...Ama hüzünlenmek de var işin içinde di mi..Birkaç ay önceki fotoğraflarında bile bebek ifadesi var sanki,kalmamış şimdi..Yazlık fotoğraflardaki tombul bacaklar, az önce pijamamsını giydirirken baktım da gitmiş, kaybolmuş çok sevdiğim boğumcukları...Yanakları mı küçülmüş sanki...Yüzündeki ifade ben çocuk oluyorum diye bağırıyor,bebeklik bitti...Özlüyor muyum o halini,büyüsün diye gözünün içine bakarken...Mini mini hallerini, bebek ifadesini...Hem de çok...Acayip bişiy bu annelik...Böyle acayip işte...Büyüse de şunu şunu yapsak derken,bir fotoğraf,gerçekten büyüdüğünü hissettiğin bir an, 'dur yahu nereye gidiyosun koştur koştur' diyesin geliyor...

Tabii ki her yaşı her ayı ayrı güzel...Her anına tanık olmak başka heyecan...

21 aylık bir meleğin annesi olmak da mesela,

Çook eski yıllarda kalmış 'komşuculuk' oyununu tekrar oynayabilecek çocukluğu yaşayabildiğin için güzel...'Hu huu domduu domduu' sesi ile ayağa fırlamazsan eğer 'anneee,dell,annnee domduuu' sesini yanağına konan bir öpücükle duyabildiğin için güzel...

Ellerinden tutup ayağa kaldırdığında,yavaşça dönmeye başladığında ve sen ne yapmak istediğini anlayamadığında 'aaa dutu dutu annneeeeee' tafrasıyla kutu kutu penseye başlayabildiğin için güzel...

Israrla 'uğuuu dödeğe' (uğur böceği) derken kelebeğe, 'kelebek annecim o' diye düzeltip de 'neymiş kızım?' diye sorduğunda o 'hmm anladım' ifadeli minik surata, yeniden 'uğuu dödeğe' kelimelerini duyabildiğin için güzel...

'Anne bu?' sorusunu ve bu soruya karşılık gelen bütün cevaplarını, bir günde milyon kere vermekten bıkmadığın, bıkamayacağın için güzel...

Hayata varlığını ispat edebilmek için cebelleşip dururken iki yaş miniğin, 'huysuzluk' olarak görülebilecek herşeyini anlamaya çalışabilmek ve 'SABIR'la olan imtihanını kazanabilmek uğruna çaba verdiğin için,bu çabayla kendini de eğitebildiğin için güzel...

Gece alıp eline seçtiği kitabı koynuna sokulan, sonra kaşınırken uykuya dalıveren miniğini öpüp yatağına koyabildiğin için güzel...

Sabah uyandığında, 'annee' diye gelen sese biraz daha uyuyabilmek için cevap vermediğinde 'annee uyuyo??' diye eklenen soruya gülebildiğin için güzel...

Hayatın işlerinden minik paylar verebildiğin,

'yapma' sevincine ortak olabildiğin,

belki minik sohbetler edebildiğin,

seni anladığını bilebildiğin, bunu bazen kelimelerle bazen minik cümlelerle bazen de sadece hareketleriye anlayabildiğin,

her gün daha çok sevdiğin ve her gün daha çok sevildiğin, bu sevgiyi öpücükle,gülücükle,sımsıkı bir sarılmayla, 'annemm benimm' sözüyle de hissedebildiğin için güzel...

Yok,eklemeden bitirmem tabi (dualarım da kabul olmuş madem), şöyle tipsiz bir kardanadam yapabildiğin, ama daha önce hiç gerçek kardanadam görmemiş yavruna 'ahan da kardanadam' diye yedirebildiğin için güzel:))

Mutluluk...

2010-01-27T23:40:00.004+02:00

Evlenip de başka şehirlere gidenler bilirler bu mutluluğu..Bence simidinden başka sevilecek hiçbirşeyi olmayan bu gri şehre bile nasıl kuş gibi uçarak gelindiğini...Anne evinin kokusudur bu şehre çeken...Ece kızımın anne karnında duyduğu ilk ve sonra en az kendi evi kadar aşina olduğu...Bu kokudur insanı karda kışta,kayan yollarda,kar fırtınasında akşamın altısında zincir takmaya çalışma pahasına yollara düşüren...

İki hafta yanyana,Ece'yle, anneyle,iş güç meşgale olmadan..Ohh..Bi de 'BENGÜN' yapabilirsem,şöyle birtane bile bebek mağazasına girmeden,sadece kendim için gezip,biRkaç güzel şeyle sevindirirsem kendimi,eh bir D&R,bir Starbucks da eklersem yarım saatçik,hem de vicdan azabı duymadan çok tebrik edeceğim kendimi..

Ama şimdi daha öncelikli dileğim, yavrucuğumun -nedense- pek sevdiği, evirip çevirip okuttuğu şu 'Karlı Bir Gün'ü yaşayabilmesi için şu anda yağmakta olan lapa lapa karın sabaha heryeri örtmesi..Malesef karı arkamızda bırakıp geldik biz Ankara'ya..Ve aksilik bu ya yolda çok hazırlıksız bir anda yakalayıp bizi çok korkutmasına rağmen,evimizden sıcacık izleyip keyfini sürmek istediğimiz,e arada da çıkıp kardanadam yapmak istediğimiz şu günlerde de ortalıktan kayboldu kendisi..Eğer duam kabul olursa geçen sene yine burada, tam 9 aylık olduğun ve karla tanıştığın şu günkü gibi,beyazlar içindeki fotoğraflarınla yazarım 'Ece 21 aylık' yazını...

*Alakasız fotoğrafın kısa özeti:Bir dönemin amatör kanuni annesi,gelir gelmez bir hevesle eline alır emektarını..Ve fakat kendisinin hem akordu bozulduğundan hem bir teli koptuğundan hevesi kursağında kalır..Hoş zaten ton ayarlamayı da unutmuş olduğu için çalamaz 'Bak yeşil yeşil' şarkısını da..Ve sonunda kızının kanunla ilgileni fırsat bilip çeker fotosunu bir de dilek dileyerek..Çok isterim,eğer kendisi de isterse,sevdiğim şarkıları ondan dinlemeyi..Kimbilir belki...

Bu aralar sıkça...

2010-01-19T00:28:00.007+02:00

Ece'nin anlatmak isteyip anlatamadıkları:

Bu zamana kadar öyle kafana göre tinimini hanım gibi giydirmiş olabilirsin beni...Ama buraya kadar canım! Bundan sonra kararlarım var benim.Evet,ben bu elimdeki şeyi giymeyeceğim...'Yok o anlıktı, şimdi giyer canım' diye düşünüp düşünüp önüme getirme şu mavi,çirkin şeyi...Giy-me-ye-ce-ğim.Beğenmiyorum anlıyor musun?Tarzım değil şekerim...Şu an içimden de böyle dolanmak geliyor ayrıca...Evet az sonra gelecek olan misafirleri de böyle karşılayacağım,sensin o 'tombul peter pan'..Sen çok seviyor olabilirsin ama ben hiç hoşlanmıyorum bana böyle demenden.Ayrıca bana inatla giyirmeye çalıştığın o bebek ayakkabılarını da al kendin giy,'yerler soğuk bak annem,üşümesin ayaklarımız,hasta da olmayalıııımmmm' di mi?Yemezler yavrum...Bu terliklerle daha mutluyum ben...Bana daha çok yakışıyorlar zaten tatlım.Hadi germe beni...Naşşş...

*Evet,o mavi 'şey'i giymiyor iki haftadır...Nesine taktı çözebilmiş değilim?
*Evet,misafirleri böyle karşıladı,hapşurmaya başlayınca aldım ipleri elime.
*Ve evet geldi bize beklediğimiz 'two' abiler...
*Ve son dip tarihçi anadan:'Geldikleri gibi giderler'(Umarım)

Sessiz videolar...

2010-01-06T00:16:00.007+02:00

Tek amacım,
3 saat 40 dakika kesintisiz olarak tepemden inmeyen ve mütemadiyen hırpalanmak,hoplatılmak,ters döndürülmek isteyen bir miniği,
biraz sakin kılarak,
kafamı dinlendirmekti itiraf edeyim...
Ama bu kadar sessiz kalacağını bileydim,
daha önce verirdim şu ayakkabı bağcığıyla sayı tahtasının boncuklarını eline,
17 dakika..
anneye mola..

Link:

ve yemeğini bitirmişse,
kalkınca bana bitirtmeyeceğini bildiğimden,
ama çok aç olduğumdan,
gene itiraf ki birazcık daha fazla oturtmak için mama sandalyesinde,
son günlerin çözümü de bu,
içiyor,içiyor,içiyor,
kalkınca da çişşş diye geziyor,
ve fakat bezini açtığımda işlem bitmiş oluyor..

Link:

20 ay dediğin..

2009-12-29T00:40:00.001+02:00

Aşı meselesini yaptırmama kararına bağlayıp gündemden çıkardık..Zor oldu karar vermek..Kalabalığa girmiyor,toplu taşım aracı kullanmıyor,emiyor ve -umarım-güzel besleniyor dedik son olarak..Koca kışı hasta olmadan atlatmasını dilemek ütopya olur belki de,hafif atlatmasını diliyoruz bu karardan sonra..Fikir veren herkese teşekkürler..Babayı Erzuruma'a yolladık dün, iki haftalığına..Haftaiçi annanneyle dedemizi karşılayacağız ne mutlu..Anne hiç çalışmadığı bir sınavı atlattı dün..Pek tabii ki vasat bir şekilde..Olsun,sağlık olsun..

Haftaiçi derslerin hazırlığı,haftasonu anne baba kız günü, Pazar günü evişi,pazar işi (evet evet zevk alarak gittiğim ve koca kişisi tarafından bırakılsam tüm günümü orayı tavaf ederek geçirebileceğim bir ekolojik pazarım var artık;) ) derken burası bomboş kalıyor..Günü yakalamak için geçmişi unutmamak adına güzel şeyleri kaydetmek için saatin bu saat olmasını bekledim..Uyku var ama olsun..Ece kızım yirmi aylık olmuş ya bugün..Yazarım artık..

Evde bıcır bıcır dışarıda ağırbaşlı,pürdikkat,ciddi surat bir kontes 20 aylık Ece hanım..İki farklı karakter evdeki ve dışarıdaki halleri..Tamam geçen gün okul arkadışımın evinde,21 bir aylık oğluyla birlik olup tencereyi basamak yaparak vitrin içine girme olayını saymıyorum,bir istisnaydı...Değişim habercisi de olabilir bir istisna da..Olsun,iki durumda da şikayetçi değilim:)

20 aylık Ece kızım,tombul kuşum;

Uyuyor..
Çoğu gece deliksiz,kendi yatağında..Bazen emerek,bazen kaşınarak..E bazen de bol muhabbet bol sohbet isteyerek,uykudan kaytarmaya çalışarak tabii..Tanıdığı bildiği herkesin ve tüm oyuncaklarının uyuyup uyumadıklarını 99! kez sorarak..Bazen civcivi anlattırıp bazen mini mini kuşu söylettirerek...Ama uyuyor,güzel uyuyor,uykusuz geçirdiğim onca aydan sonra ilaç gibi geliyor..

Yiyor..
Meyveleri tüm tüm,kütür kütür pek tatlı..Mandalinayı itinayla kendisi soyarak,eh 'naaaaaaaaağğ' diye özel olarak talep ettiği narı her kıyafetini kalıcı olarak renklendirecek şekilde..Sebze yemeklerini ve çorbasını annenin sebze sevmeyecek bu çocuk iddialarına inat..Gaga (yumurta) yı pişmesini bile bekleyecek sabrı olmadan..Pekmezi kaşık kaşık kendi isteğiyle..Et,balık,yoğurtu önünden alamayacağımız şekilde..

İçiyor..
Tamam su dışında sadece portakal suyu ama konu başka..Evet kendisi öyle istediğinden beri bardaktan,müdahalesiz içiyor da sürahiden bizim boşaltmamıza da izin yok..Eh sürahiler zor kalkınca,günde 10 kez üst baş ıslanınca,babanne küçük bir pet şişeden doldurmanda bulmuş çareyi..Olur, o da olur..

Geziyor..
Yaz gezentiliğinden sonra az geliyor ama olsun,yağmur yağmadıkça güneş aradan yüzünü gösterdikçe çıkıyor..E artık babayla pazar sabahı ekmeklerini almaya da gidiyor...Fırıncıdan da mutlaka bir simit nasiplenip geliyor...

Oynuyor..
Bıkmadan, sıkılmadan..Oyuncaklarla değil bittabiki çoğu zaman bizimle..Sırtımızda,tepemizde,ebesiyle sobesiyle dansıyla,müziğiyle..Enerjisi evdeki dört insanı yere yıkmaya yetiyor..Oyunun hertürlüsü güzel de,şu bitmeyen 'kına geceleri' tüm evi pek şenlendiriyor..Babanın eline def,babanneyle dedeye de marakaslar veriliyor..Sandalye ve örtüler de gelince oyun başlıyor..Öyle kapmış ki inceliklerini kına yakılırken ağlıyor:P Babasından öğrendiği koridor futbolunda da çok başarılı hani..Güzel tablo deviriyor mesela..Annem kim düşürdü tabloyu? 'Dop (top),dop' Kim vurdu peki topa? 'men,Ece'...

Ve pek tabii ki her yere herşeye o minicik burnunu sokuyor..Herşeye el atıyor..Temizlik de yapıyor,makineye çamaşırlarını da atıp çalıştırıyor,e ne yalan söyliyim çok güzel de hamurişi yapıyor..Ben unutuyorum,kaytarıyorum da o unutmuyor bahçedeki çiçeklerini,evdeki balıklarını..Tam 1,5 yaş çocuğu gibi, 'iş' yaptıkça seviniyor,'her yardıma hazırım' halleri çok eğlendiriyor..

Eh hep 'cici' değil,bazen de 'huysuz' bu 20 aylık hanım..Mız mız sabahlara uyandığımız,sesinin yüksek tonlarını duyduğumuz da oluyor artık sıkça..E söyleyeyim bari,iki yaşına az kaldı ya..Söylemesek çağırmasak mı ama robot değil ya,öyle ya da böyle yaşayacağız pek meşhur terrible two'muzu..Olsun herşeyleriyle kabulümüz,hayat esirgemesin onları bizden...Daha nice 20 aylarını görelim,uzun yıllar birlikte büyüyelim miniğim!!

Düşün düşün .......tur işin..

2009-12-16T02:15:00.002+02:00

Gece gece başka başlık aklıma gelmedi...Düşünüyorum....Koca kişisi 'yarın yanıma uğra beni al,Ece'yi de alıp aşısını yaptıralım artık,sen karar falan veremeyeceksin yoksa' dedi ve saniyesinde uyudu da..Ben biraz daha gezindim H1N1 sayfalarında..Biraz daha kafam karıştı...Açayım iki satır yazayım dedim..Ne yazayım?'Neden yaptırmalıyım'ı mı? 'Neden yaptırmamalıyım'ı mı? Ona karar versem uyumuş olurdum heralde...

Ben iki gündür olduğu gibi bugün de eksem mi kocayı?

Doktorunu bidaha mı arasam?

Biraz daha mı beklesem?

3 hafta sonra başlayacak zaten korumaya,daha fazla düşünmesem mi?

Of, kafamı koparıp atsam mı?

U-yu-ya-mı-yo-rum.Nokta.

"Çene"sel mevzular..

2009-12-13T22:42:00.001+02:00

İlk aylarda en çok konuşmasını merak ederdim ben..Nasıl bir sesi olacak?İlk neler söyleyecek?Nasıl konuşacak?O zamanlar çok uzak gelirdi konuşacağı dönemler..Hani bazı şeyler vardır ya kafanızda canlandıramazsınız bile..İşte hiç Ece'yi konuşurken düşünemiyordum bebekken..Ama nasıl olduğunu anlamadığınız bir şekilde başlıyorlar işte..Hem çok yavaş hem çok hızlı oluyor herşey..

İlkönce şu babaları çok sevindirik eden ba-ba-ba'lar,sonra de-de'ler..Sonra sizin en çok kullandığınız kelimeler..Çevresindeki konuşan sayısı ve konuşma miktarına göre artıyor kelimeleri de..13-14 aylık postlarını okudum da demin,dışarı daha sık çıktığı dönemlerde artmış kullandığı kelimeler..Ama ben söylediği kelimelerden ziyade,işaretle de olsa istediğini ifade edebildiği dönemde rahatlamıştım hatırlıyorum..'Bu/bunu diye ne istediğini ifade ettikten sonra biraz kolaylaşıyor hayat..Sonra Ece'nin böyle böyle'leri başladı ki hala sıklıkla kullandığı anlatma şekli..Gün içinde beraber olduğu kişiler çok rahat anlıyor ne anlattığını...Dışarıya biraz tercüme etmek gerekiyor tabi..Eve yeni gelen biri gözünü işaret edip,kırpıştırmasını ve böyleee demesini çözemeyebilir,ama ben odasının ışığını açmamı istediğini anlıyorum:P

Bi de eve yabancı gelince -hatta iki haftadır görmediği teyzesi bile- devreleri kapatıyor Ece..Susuyor,sakinleşiyor,öylece durup izliyor birsüre..Dışarda gören biri hiç konuşmadığını hatta yürüyüp koşmadığını zannedebilir yani..Daha 7-8 aylıkken bile yabancıları görünce uzun uzun neredeyse göz kırpmadan öylece izlerdi Ece..Aslında çok da içekapalı büyümedi,yazın bahçede mahallede pek çok çocukla muhatap oldu,teyze-anneanne-babanne üçgeninde bolca gezindi,eh çok sık olmasa da yaşıtlarıyla da görüştü, doğumundan sonra pek de eve kapanmadık heryere götürdük ama, öyle sosyal böcek olduğunu söyleyemeyeceğim pek..Karakter mi yoksa büyüdükçe geçecek bir süreç mi bilemiyorum şimdilik..

Velhasıl bizim hanımın kelimelerini yazayım diye oturdum bilgisayar başına ben..Sonra hangilerini yazmak gerektiğini bilemedim..Çünkü aslında üç grupta toplayabiliriz onları..(ders anlatır gibi hissettim kendimi) 1)Adını bilmemekle beraber biz adını söylediğimizde taklitle söyleyebildikleri 2)Adını bildiği fakat sadece bu ne? diye sorduğumuzda söyledikleri 3) Gün içinde adını söylediği ve sık tekrar ettikleri..Asıl kelime dağarcığı son grup oluyor heralde,o da şöyle:

Anne/m,abba (abla),aabi,amma (amca),atti ,attım, ah (al),Atli (Aslı), akka (ayakkabı),ağde (aydede),amin

baba,benim (benim),bu,bunu,böyle,bayt (bak),bıcı bıcı,bebet (bebek),buğci (Burcu),baane(babanne),badi (body),bitti, bağbağ (baybay), biy (bir),

Ciğciğ (civciv),cici,çiş
dede, düttü/m (düştüm)
Ece,Emo (dayısı),emma (elma),ebmek (ekmek)
gaga (yumurta),del (gel),deldi/m (geldim)
icii (canımıniçi)
kağga (karga),kaydi (kaydı-elinden düşen herşey için)
mama,meme,
nağ (nar), nane (bu da bi bebeğin ilk kelimelerinden olur mu?Evet en seviği çorba yoğurt çorbası olursa,onu da nanesiz yemezse oluyomuşşş)
otti (otur)
piti (kedi),meyniğ (peynir),pişş (pişir)
cu (su)
tiğde (teyze)
Datti (yat/tım)
Değtin (zeytin)

İlginç ki bir dönem çok sık kullandığı kelimelerden şimdi hiç kullanmadıkları da var..Birara çöp atmaya taktığı için 'töç' kelimsini dilinden düşürmüyordu,son bir aydır hiç kullanmadı mesela..Bazı şeyleri de sadece ses taklitleriyle nitelendiriyor.Me (kuzu),havhav, vuu (bu ara uçaklar için),deh deh (at) gibi....Ve takıları kullanmadan cümle kurabiliyor azbuçuk..'Anne,gıgı pişş' diye yumurta pişirmemi istiyor..'Anne baytt,baba deldiii'.. diyor babası gelince..

Etrafımda 19 aylık çocuk olmadığı için çok karşılaştırma imkanım olmuyor..Bilemiyorum,dönemine göre az mı çok mu konuşuyor..Karşılaştırma yapmak da pek anlamlı gelmiyor zaten..Her çocuk ayrı dünya..Zamanı gelince herşeyi söylüyor,yapıyorlar zaten..

Biliyorum bisüre sonra sıradan gelecek konuşmaları ve heyecan vermeyecek yeni kelimeleri...

O yüzden; heyecanı geçmeden,sıcağı sıcağına ekleyeyim dedim bloğuna..

19 aylık oyuncu minik..

2009-12-08T23:57:00.002+02:00

Bu aralar Ece'nin mütemadiyen bir bebek annesi ve ev hanımı moduda takıldığından bahsetmiştim oyunlarında..Özellikle Aslı ile sık görüştükleri zamanlarda ondan gördüklerini kendi oyunlarında uyguluyor taklitle..Bu ay belirgin olarak kızsal oyunları tercih etmeye başladı gerçekten..Ve bu konuda beni en çok sevindiren gelişme kendi kendine oyun kurup uzunca bir süre oyalanabilmesi..En azından okuldan gelince 15-20 dakikacık da olsa uzanma imkanım oluyor..Tek gözüm açık tek gözümkapalı izliyorum uzandığım yerden..Giydiriyor,yediriyor,atta götürüyor,bıcı bıcı yaptırıyor,doktor olup muayene ediyor,arada bi çay pişirip uyuma moduna girmiş annesinin ağzına dürtüyor falan..Hatta Aslı'nın favori oyunu gelincilik:P (kardeşimin evlenme olayının her ayrıntısına müdahil olduğundan beri bu oyuna sardı Aslıcığım)'ten de aklında kalanları yapıyor kendince..Bebeğini sandalyeye oturtup yüzünü örttükten sonra evde kim varsa çağırıp etrafında 'yüksek yüksek tepeleri' (şarkı değişmeyecek yanlız,yoksa hemen itiraz geliyor) söyleterek döndürüyor ve nedense müthiş zevk alıyor bundan:D

Bebeğiyle iki sıkı dost gibiler yani..Ona masal okumasına da bayılıyoruz..'BU civciv' adında bir masal kitabı var,hemen onu kapıp oturuyor bebeğinin yanına..Okurken yaptığım hareketleri ezberlemiş..'Bu ciğğğciiğğ' diyor,'bu gıgı (tavuk-kahramanımızın annesi)' diyor..Gerisi 'böyle' ile başlayan hareketlerinden ibaret..Civcivin boynu uzunmuş (böyle+boynunu gösterip havaya dikiyor),yalnız geziyor,çok sıkılıyormuş (böyle+offff+ileri geri gidiyor),suya düşüp boğulmakta olan kelebeği görmüş,kelebek çok ağlıyormuş (böyle+üüüüüüüüüü),onu kurtarmış ve arkadaş olmuşlar (böyle+bebeğine sarılıyor)..Hareketleri çok hızlı hızlı yapıp kısacık böyleleri ekleyince çok komik oluyor anlatımı..Ben eve gelince hemen bebeğe koşuyor geldiğimi haber vermek üzere..'Bebeeet bayytt anneee'..

Geçen ayki doktor kontrolünden sonra Yapa'ya uğramıştık yine..Bu sefer bir pedagog bayan vardı..Bu ayki gelişimi ve tercih edilebilecek,oyuncaklar oyunlar hakkında konuştuk biraz....Aklımda kalanları yazdım..

18 aylık bebeklerin dikkat süreleri çoğu şeye karşı anlık ve çok değişken olurmuş hala..Ama hoşlarına giden oyunlara karşı bu aydan itibaren 3 dak.yı geçen konsatrasyon sağlayabilirlermiş (KOnsatrasyon süresi oyuncakla oynama süresi değil,bir parçasını yapabilmek için harcadığı zamanmış bu arada)..Bu nedenle dikkatlerini yoğunlaştırabilmelerine olanak sağlayan oyuncakların bu ay için iyi bir tercih olduğunu söylemişti..Hem konsantrasyonunu hem el-göz koordinasyonunu geliştirmeye yönelik balık tutma oyununu tavsiye etti bize..Taygatoys'un sitesinde görüp -asla değmeyeceğini düşündüğüm bir fiyatı olduğu için almamıştım-,sonra Banu'nun kızı için hazırladığı ev yapımı balık tutma oyunu yapılabilir gelmişti ama hiç fırsat olmadı..Burada Woodentoys'unkini uygun bulup aldım.(20tl)Gerçekten çok hoşuna gitti Ece'nin..Normalde çabuk pes eden bir çocuk Ece,yapamayınca bırakır hemen azim göstermez pek,ama bu balıklarla inatlaştı epey:P..ilk gün cebelleşerek tuttu biraz,şimdi pıt diye konduruyor ve ağzımıza veriyor balıkları hammm diye diye:P..

18.aydan itibaren çocuklar -mış gibi oyunlarını diğer oyunalara tercih etmeye başlarlar demişti..(tecrübeyle sabit:) )Buna yönelik oyuncaklar (mutfak gereçleri,temzilik setleri,tamir setleri vs.) olabilir demişti..(Bunun için evdeki malzemelerin herbiri bir oyuncak aslında)

18. ay civarı parça-bütün kavramını da rahatlıkla anlayabilir düzeye geldikleri için bu yönde etkinliklere başlayabilirsiniz demişti..Aslında elimizin altındaki herşey kullanılabilir tabii ki bunun için..Meyveleri ikiye ayırıp eşleştirmekle başlanabilir..Ya da sık gördüğü kullandığı obje resimleri,kendi fotoğrafları parça-bütün olarak kullanılabilir..

Bunun için bikaç şey hazırlamıştım ama Ece kartlarla çok ilgilenmedi,o yüzden şöyle bişiy aldım,çok çeşidi var ve fiyatları uygun (7,5 tl)..

Tavsiye ettiklerinin içinde eşleştirme kartlarının bulunduğı kutu setler de vardı..Hertürlü nesne,hayvan,renk,zıt kavramlar vs var içlerinde..Evde yapılabilir diye almadım..Yine her türlü oyuncak ve ev eşyası eşleştirme de kullanılabilir..Hem bu aylarda kartlardan ziyade objeleri daha rahat eşleştiriyorlar..Bikaç kart da hazırlamıştım ama iki üç eşleştirmeden sonra sıkılıyor kaldırıyorum..

objeleri daha kolay eşleştirebiliyorlar

kart-obje eşleştirmelerinden birtek bunu sevdi..Kendi oyuncaklarının resimlerini çekip çıktı aldım.Oyuncaklarını kartlarda görünce çok şaşırdı.Aynılarını getirip yanlarına koydu.

Renkleri hiç tanımıyor henüz ve rengine göre ayırmıyor hiç,sadece kulak-göz aşinalığı olsun diye kendim yapıyorum önünde...

Bunun ikitanesini bulduktan sonra üçüncüde sıvıştı gitti mesela,kaldırıdım şimdilik..

Kartları daha çok ismini söyletmek anlamında kullanıyoruz şimdilik..Ben gördüklerim ve beğendiklerimi hemen çıktı alıyorum ileride de kullanırız diye..Ama kitaplarla arası çok iyi..Ya-pa'nın 0-2 yaş kitaplarını inceleme fırsatım da oldu orada..Kavramlar için Merhaba Kitap dizisi güzel,bikaç tane seçtim..Ve hikaye olarak 'Bu serisi' çok tatlı..Bir resim ve yan sayfada bir cümle var sadece..Ece 'Bu civciv'i pek sevdi..Tübitak yayınlarının da Erken çocuk kitaplığının tamamında gözüm kaldı..Ece için erken daha ama serinin bütün kitapları almaya değer..

Ve son olarak ahşap bloklar ile legoları bu aydan sonra daha aktif kullanır demişti..İnce kasları henüz tam gelişmediği için büyük parçalı legoları daha rahat kullanabilirlemiş..

Tüm oyunlar içinde bir sıralama yapacak olursak Ece için saklambaç,kutu kutu pense,yakalamaca,boğuşmaca ve sırnaşmaca:) gibi bizimle birebir oynadığı oyunlar ilk sırada geliyor tabii ki..Ve en uzun süren oyunları da bunlar oluyor...Bizim pestilimiz çıkmış oluyor onda tık yok..Duvara yüzünü dönüp,kolunuyla kafasını gömdükten sonra 'bi bi biğğ' diye yeterince saydığına kanaat getirerek 'anne gel' diye diye geziyor evin içinde..

Ve ikinci sıraya da şu tür faaliyetleri koymak gerek sanırım..Oyuncaklarından daha uzun süre oyalanıyor böyle faaliyetlerle..Tabii ki annenin yaratıcılığı değil,bloglarda gördüklerinden aklında kalanları zaman ve takat oldukça yaptırıyor..

(mandal takma,kaptan kaba mercimek aktarma,tuzluklara çubuk geçirme-renklerine göre ayıramıyor henüz-,peçeteliğe bardak altlığı koyma,bardak askısına halka takma,kaptan kaba süngerle su aktarma)

Yazmalı artık...

2009-12-04T01:01:00.008+02:00

Kaybolduk...

Açtık arayı epey günlükle..

Ama iyiyiz..

Hayat akıp giderken ve bir minik büyüyüp dururken başucumuzda buralar da boş kalmasın..Vakit bugündür..Annenin mecburi 'notlandırma!' işleri bitmiş,Pazar günkü veli toplantısına hazır,evdeki yeni düzen daha da oturmuş ve bayram rehavetiyle bayram sonrası işe dönüş stresini de atmışken Ece kızın günlüğüne de el atıp öyle koysun kafayı yastığa...

Arayı açınca toparlamak zor ouyor buralarda ya, biz sondan başlayalım.. Bayramdan...Ece kız ilk Kurban bayramı gibi ikincisini de İstanbul'da,ama teyze evinde annannelerle dayılarla geçirdi -ne mutlu tabii ki-..Baba Ankaradaydı babanne ve dedeyi getirmek için (nöbet değişimi), onu aradı birazcık,artık özlemini de belli ediyor,uykulardan uyanınca ilk onu sordu ama mutluydu genelde..

Aslıcıkla bol vakit geçirdi,bol taklitle şempanzeliğe soyunup koltuk sehpa üstlerinde gezinmeyi,kaydıraktan onun gibi yüzüstü kaymayı,merdivenleri bırakıp kaydırağa kaydırak kısmından çıkmayı,doktorculuk oynayıp hastanın göğsünü dinlemeyi, 'piş piş piş' diye diye (oyuncak) ocakta mamalar pişirmeyi öğrendi ablasından;) Eh ablasının durumu biraz 'bir minik cadıya katlanmak'tan ibaret şimdilik ama olsun o bekliyor Ece'nin büyümesini...Diyalogları pek komik,tiyatro gibiler biraraya gelince,otur seyret..Genelde oyuna oturduklarında Ece'den şöyle bir bağırtı kopuyor:

Ece:'aaaaaaaaa menimmm oooooooo'
Aslı:Ece,ablam bak ben sana bu küçük bebeği vermiştim ya ama..
Ece:I-ıııhhh menimm ooo..
Aslı:Tamam al hepsi senin olsun,o da bu da,ben fakir olayım zaten..??..:P
Ece:hı?
Aslı:Al senin olsun dedim ben fakir olayım
Ece:hı?
Aslı:Ya sen beni anlamıyomusun,duymuyomusun,neden hı hı diye sorup duruyosun,bana bak yüzüme bak,iyi dinle..
Ece:hı?

ve sabrı taşıp mekanı terkeden Aslı..:)))

Tabii ki Ece henüz paylaşmayı bilmeyecek kadar ve Aslı da yürüyebilen,bazı şeyleri söyleyebilen ve neredeyse onun boyutlarına yakın bir varlığın söylediği herşeyi anlayamayabileceğini bilemeyecek kadar küçük,ama bu diyaloglar da pek zevkli,özletecek cinsten..

....

19 aylık artık cimcime..Kızsal oyuncaklar şu ara en büyük zevki..Bebekler,mutfak eşyaları,ütüsü elinden düşürmedikleri..Bazen kendi kendine dalıyo oyuna,bebeğine bişeyler anlatıyo,yanına oturtup masal okuyo dönmeyen diliyle ve komik mimikleriyle...Olayları anlatıyor sadece 'anne böyle böyle böyleeeeee' kelimelerini kullanarak bazen..Hareketler dili oluyor..Şekilden şekile giriyor,oturuyor,kalkıyor,eller oraya buraya gidiyor anlatabilmek için..Bazen adını bildiği nesneleri bile söylemeyip hareketleriyle anlatmaya çalışıyor..Bu aya has bir özellik heralde..

Minik Herkül,en kaldıramayacağı şeyleri bile kaldırmaya çalışıp en kötü ihtimalle sürükleyerek o odadan o odaya taşıyor..Kendi sandalyeleri evin içinde seyehate çıkıyolar resmen, o nerede onlar orada,çanta gibi taşıyor onları..Canımıniçi diye sevdiğimde onu, 'iççiii' diye seviyor beni yanaklarımı sıka sıka..Nasılsın diye sorunca 'iyiii' diyor bugünlerde..Nerdesin deyip çağırdığımda 'anne gelldimmm' diye bağırıyo olduğu yerden..

Şikayet etmek ayıp mı bilmem ama azıcık fazlaca yapış yapış geziyoruz bu ay..Yanından ayrılırsam kıyamet kopuyor..Bi elimle soru,plan vs. hazırlayıp bir elimle Ece'yle bebek giydirmek,kule yapmak konularında günbegün aşıyorum kendimi..Hatta emzirirken yazılı okuyabilmek gibi bir kabiliyetim de var bugün itibariyle:P E bazen bunalan anne kızına patlayıp ağlatabiliyor da tabi bu durumda,bebekli hayatın gerçeği!!

Nasıl post post yazasım var başka konularda, yazmamışım ya günlerdir..Minik bir oyun grubumuz var mesela bir aydır devam ettiğimiz,tam bir ay önce yazıp resim koymaya üşendiğim için yayınlayamadığım 18.ay geleneksel:) Ya-pa ziyareti ile ilgili bir yazım var bekleyen,yine doğal beslenme ve doğal temzliğe kafayı takmışlığımla ilgili yazacaklarım var,bu konuda bir mutluluğum var 20 Aralıkta Kartala Ekolojik pazar açılacağı için....

Ama uyku da var..Sabah ilk saat dersi de var..

Şİmdilik kalsınlar kursağımda:))

SEvgiler bizden...

18 aylık derken.......

2009-11-08T23:38:00.006+02:00

Daha doğrusu diyemeden bloğuna, 19 aylık olacak nerdeyse..Yok artık aylara çok da takılmıyorum öyle, ama hani bi dönem daha bitti ya..12-18 ay kapandı...18-24 ay'dayız, yani 2 yaşına doğru tam gazız...

Biraz bitse mi bu blog işi derken,kime ne benim kızımdan hallerimden derken, biraz Ece ile papaz durumlarındayken, ve yine ve yine fazlaca meşgulken,olmaz olası yazılılar başlamış,sınıf sınıf kağıtlarım önüme yığılmışken,yani hayattan bir şikayet modundayken, şu hiç gitmeyesi pastırma yazı gününde çekilmiş bu fotoğraflara bakınca koysam ya dedim bloğuna,anlatsam biraz da kızçemi...Hatıra mı,ona şuna gösterme mi,öylesine mi neyse ne dedim beaa bilgisayarımı kapatmadan,uykuya dalmadan gireyim yeni kayıt'a...

Yağmurlu yağışlı günlerde eve takılmış,bunalmış,hırçınlaşmış Ece'den sonra dün sahil parkının, bugün o güzeller güzeli korunun en mutlu kızıydı kızçem..Gözü,eli hep kapılarda pencerelerde geçirdi o pat diye indiriveren soğuklarda..Buna bakan kişi değişmesi (babanne gitti annanne geldi)+iki azı diş+hafif üşütme ve sümüklülük durumları da ekleniverince benim o sakin kızım gitti,yerine geldi bir cadıcık...Hiç yapmadığı hareketler,kızınca kendini ordan oraya atmalar,vurmalar,yolmalar ve bilimum hiç alışkın olmadığımız tavırlar..Dedim yaklaşan 'terrible two' denen meretin ayak sesleri mi yoksa..Bikaç gündür içgüveyisinden halliceyiz,Aslı ablamızı da aldık geldik bugün teyzsesinden,bir haftalığına beraber takılsınlar..Değişiklik olur...

18 aylığız..Acayip memekoliğiz..İlk günlere döndük dönecez yani..Okuldan gelince ayrılamıyoruz,yapışıyoruz,aradan 10 dak. geçmeden yine istiyoruz,anneyi çıldırtıyoruz,fıttırtıyoruz,rayından çıkarıyoruz,düüüt düt öttürüyoruz bazı günler...O ayrılamadığı naneler lohusalık günlerindeki ölçülerine geri dönecekler diye korkuyorum...

Bebekkoliğiz..Bu ara elinde mor giysili kel kafalı bi bebeğiyle tombul bacak bir kızı taşımaya çalışan zavallı minyon bir kadın görür iseniz o benimdir..Hanım bebeği olmadan tuvalete bile gitmiyor,yemek yemiyor ve uyumuyor..Acayip bir bağlanma gerçekleşti -normalmidir acep??!!?- kendi aldığı bir bebek ile arasında..Evin içinde mütemadiyen uykusu olduğunu düşündüğü bebeğine ninni söyleyerek dolaşıyor...'eeeeeeeee bebeeee,bebe eeeeeee,hu bebeeeeeee,bebe huuuuuu' sözler bundan ibaret sonra başa dönüyo ve gün içinde bilmem kaç milyon kere tekrarlanıyo:))

Daha önce de dediğim gibi tüm değişiklikler ve diş durumundan dolayı asabiyiz birazcık..Tabii ki fıkır fıkırız,kıpır kıpırız,hep telaşlı hep biyerlere yetişecekmiş modundayız evde,bu yüzden de üç aydır aynı kiloda sayanız..1,5 yaş çocuğuyuz,meraklıyız,hevesliyiz herbişeye..
Ömür boyu geçmese şu hayata karşı hevesleri...Elbette kullanmadığımız kelime çok da anlatamadığımız yok gibi, 'bu bu bu' ve 'böyle böyle böyle'lerle...Anlayamadığımız oluyo bazen,elleri kolları yüzü halden hale giriyo anlatabilmek için,kızıyo tabi niye anlayamıyosunuz diye...Bir asabiyet bir asabiyet,ergenlikleri nasıl olur kardeşim bunların..Ta ötelere gidiyorum evet ama çok çabuk geçmiyo mu hayat..İki yaşına merdiven dayadı bile tinimini hanım...Sağlıklı mutlu büyüsün herbiri..SEvgiler bizden...

'Yorum'

2009-10-25T22:42:00.001+02:00

Ece'nin doğumuyla başlayan, bir kitabı bazen haftalarca oradan oraya süründürerek bitirebilme döneminden sonra, bir anda üç kitap bitirebilmenin sevindirikliğini paylaşmıştım,kitapların blog dünyasında ve nette pek meşhur ve değinilmiş oldumasından -ve o günki ruh halimden- dolayı yorumlamak gelmemişti içimden,şimdi Ece uyudu çizittireyim üç beş şey dedim..

Anne iş'te kitabını geçen sene almış idim:)Sene-i devriye olmadan el atabildim..Aslında kitap genel olarak çocuklarla doğru iletişim üzerine..Yani öyle çalışan anneye bir dolu öneri içeren bir kitap gibi değil-bence- ..Ya da ben öyle hayal ediyodum da öyle çıkmadı diyeyim..Çalışan annenin kapacağı çok güzel noktalar da var elbet;

*çocuğa işe giderken -başlangıç aşamasında özellikle- mutlaka açıklama yapmak,gidip geleceğini,gitmesi gerektiğini anlatmak,mutlaka vedalaşarak çıkmak,uykudaysa uyandırmamak! ama uyku vakitlerini ona göre ayarlamak..

*eve geldikten sonra sadece ve sadece onunla iletişim halinde -ruhen ve bedenen- olacağınız bir zaman dilimi yaratmak -hani kaliteli zaman dedikleri-

*eve geldikten sonra bebeğin bakım ve beslenme işlerini bizzat yapmak (daha çok aile büyükleri tarafından bakılan bebekler için önemli)

*işe gidişi vicdan olayına döndürmemek,bebeğin sizin yokluğunuzda bağlandığı kişiye olan bu bağlılığından kaygı duymamak ve bebeğe bakan kişiyi -bebek için güveni temsil eden o yüzü- değiştirmemek..

aklımda kalan güzel noktalar..Bazı yerler,bazı fikirler çok sık tekrarlanmış,ama genel olarak dili sıkmayan sade ve akıcı..Hala çalışıp okumayan varsa tavsiye olunur..

Bu kitabı da tavsiye edilmeseydi hiç okumazdım heralde..İçinde sanat geçen başlıklara pek uzağım..Terazi burcuymuşum,sanatçı kişilikmişim küllüm yalan,sanatla tek ilişkim bir buçuk yıl aldığım ve devam ettiremediğim kanun dersinden ibaret..İlkokulda 4 olan tek notumdu Resim ve işeğitimi:P Öncelikle kitabın genel verdiği mantığın çok güzel ama uygulama kısmının biraz fazlaca profosyonel olduğunu söylemeliyim..Yazar çocuklarda sanat (özellikle resim ) eğitiminin nasıl olması gerektiği konusunu fazlaca detaylandırmış,tek renkle başlayıp diğer renklere sırayla nasıl geçileceği,hangi malzemenin hangi dönemde kullanılacağı ve ne tür çalışmalar yaptırabileceği konusu,yani teknik kısım oldukça ayrıntı..Resim öğretmenlerinin ancak uygulayabileceği cinsten..

Ama sanata genel bakış ve çocuklardaki sanatı ve doğal olarak yaratıcılığı engellememek için dikkat edilmesi gerekenler çok güzel anlatılmış..Mesela 'çocuğunuzun yaratıcılığını öldürmek istiyorsanız eline küçük yaşta boyama kitapları verin' gibi bir anafikir var bir yerde..Nasıl yani dedim,hani pek yararlıdır,sınırlı boyamadır,el-göz koordinasyonu filan..Yok,üç buçuk yaşına kadar çizilmiş resimleri boyamaları,sizin istediğiniz bir objenin resmini yapması,ya da onun yaptığı resimlerin bir nesneye benzetilip temalandırılmaya çalışılması,onun yanına oturup bir nesnenin fotoğrafını yapmanız ve ona göstermeniz yaratıcılığa ve sanat isteğine büyük bir darbe yazara göre..

Kitabı okurken hep ilkokul çocuklarının ve bittabiiki kendimin doğa resimleri geldi aklıma..Hadi doğa resmi yapalım der öğretmen..Tüm sınıf eline kahverengi boyayı alır önce..İki üçgene benzer şekil kağıdın üst kısmına,ortasında güneş ve mutlaka ama mutlaka o iki dağın arasından akan nehir..Bir iki ağaç ve kırmızı çatılı bir ev de kondurdum mu al sana doğa..Ve sonuç:Resim yapmaya bir dönemden sonra uyuz olan öğrenciler..Çok kabiliyetli olabilirdim,harcadılar beni:P

Ve aylar önce okuduğum 'Annelik Sanatı' (M.Montessori) kitabının diğer tercümesini (Çocuk Eğitimi) okudum yine..Blogları takip edenler kitabı çok duymuşlardır ve çoğu okumuşlardır..Çok özetlendi..En iyi özetlemelerden biri bu yazı idi...Kesinlikle ikinci okuduğum tercüme çok daha iyiydi..

Ve şu anda elimdeki kitap..Türkçe kaynağın az olduğu bir alanda yazılan kapsamlıca kitaplardan biri...Bu kitapta özellikle -farklı olarak- materyallere ve uygulanışına çok yer verilmiş..Hepsinin ayrı ayrı anlatımı var..Henüz yarılamadım kitabı,ilk yarısında Montessori'nin hayatına,felsefenin ortaya çıkışına kapsamlıca yer verilmiş olduğu için biraz sıkıcı,ama (2-3 yaş sonrası)etkinlikler kısmı için sürekli el altında bulunudurulabilecek bir kitap..

Okumak,bilmek güzel,öğrenmek heyecan verici,elifi elifine uygulamalıyım diye kasmak ise hayatı zorlayıcı,ilişkiyi kısıtlayıcı bence..Çünkü siz öğrenmeye çalışırken o 'büyüyor' bi tarafta..'Dur bi dakka büyüme de şu konuyu da öğreneyim' deme şansı yok..Bazen çok hazırlıksız yakalanmışım gibi geliyor anneliğe..Ama sonra 'annelik'in hazırlığı yok diye düşünüyorum..O öğrenme için en gerekli olan 'güdülenmişlik düzeyi' var ya,çocuğunuz olmadan ona sahip olamıyorsunuz çocuk bakımı ve eğitimi konusu için..Anne olunca bakımından beslenmesine, sağlığından eğitimine herşeyi öğrenmeye aç oluyor insan..Algılar hep o yönde çalışıyor sanki..Öğrenmeye ve uygulamaya çalışmak onu ihmal etmeden,kendini de strese sokmadan..O 'denge' çok önemli,tutturması çok zor..Öğrenebildiklerime ters düşmeden ve onu engellemeden büyütebilmeyi diliyorum ben sadece...

Sevgiler bizden..

....tekerrür.......

2009-10-20T23:18:00.006+03:00

Yazılacak çok şey,yazacak heves yok gibi..Gittii..Belki de şu meşhur 'to do' listesinde son sıralardaydı blog,doğal olarak son sıraya sıra gelemedi..Seviyorum oysaki yazmayı,daha çok da ilerisi için..Geçmişe dönüp baktığımda hatırlananlar sadece resim kareleri olsun istemiyorum aslında..Resimin kaldığı o günlerden de hatırlananlar olsun,hem de o anki yorumlarla,o anki yaşanmışlıkla olsun..Git günlük tut o zaman tabi,ama olmuyor şuraya yazmak gibi işte..Farklı..

Bu aralar kuzuşa baktığımda sanki 17 aylık değil de üç dört yaşında gibi..Yok yaptıklarıyla söyledikleriyle değil canım (zira benimki öyle mükemmel annelerin üstün zekalı çocuklarından değil,gayet normal yani gelişim,tam birbuçuk yaş çocuğu gibi)..Şu anki resimlerine bakınca sanki o kadar büyümüş ki bu büyüme bir buçuk yılda olamaz gibi geliyor işte,ne bileyim,anlatamadım..Büyüyor,yoruyor,eğlendiriyor,üzüyor,mutlu ediyor,hızlı geçiyor zaman..

İşe gitmenin en güzel yanı dönüşü..Döndüğümde beni kapıda gördüğündeki çığlığı,hızlı hızlı bişeyler anlatmaya çalışması,sanki günün özetini yapıyor..Çoğu beden diliyle olmak üzere,anlatıyor neler yaptıklarını önce..Eller uzakları uzakları işaret ediyor,bilek etrafında dönüyor kelimelerin yetmediği yerlerde,hoppa yapıyor parka gittiğini anlatıyor sıralıyor işte ne yaptıysa..Ama sonra hemen 'Annee memmee' geliyor tabi..Ve anne üstünü bile soyunmadan Ece'nin odasında buluyor kendini..Önce bir boğuşma,kıkırdaşma,maksimum sırnaşma faslı yarım saat..Pek kıkırdak bu ara öyle böyle değil..Bişeyler anlatıp anlatıp gülüyor ve tabii ki biz de,anlasak da anlamasak da...Sonra yatana kadar 'bu' 'bu' diye bir bir gösterip oynamak istedikleri falan...Ve o yatınca anne kendini mecburen ders hazırlıklarına verip makul bir saatte kafayı yastığa koyuyor..

'İşe başlamanın bir başka iyi yanı da kendini mutlu edecek bişeyler yapabilmek' demek isterdim..Ama haftalardır yok heralde hayatımda böyle bişey..Yok sebep sadece Ece değil tabi..Okul ve bittabiiki arkadaş değişikliği,yeni arkadaşlara alışamama,eski arkadaşlarla bitürlü uyuşup görüşememe,kocanın iş dönüşü zaten geç oldu diye evden çıkasımın gelmemesi,haftasonu olunca zaten haftaiçi yoruluyor diye Ece'yi babannesine bırakıp gitmek istememe halleri falan..Böyle olmamalı aslında ama...

Üç kitap bitirebildim işe başladığımdan beri,mutluyum ama onlar da çocuk eğitimi üzerine,gayriihtiyari..Arada dönerken çarşıya uğruyorum kafam dağılsın bari diye..Ama her girdiğim yerde Ece için bişeyler bakınırken buluyorum kendimi..Ev dekorasyonu ve mutfak eşyaları satan yerlere girip 'bununla şu etkinliği yaparız ilerde Ece'yle' diye alakasız şeyler alırken buluyorum kendimi..Şikayetçi de değilim galiba..Sorun var mı yok mu bilmiyorum ki..Hem aktif ve gezenti olasım var,hem kolumu kaldırasım yok gibi..Hem herşeyi yapasım var,hem hiçbişey yapasım yok gibi..

Falan filan..

Ne yazısı bu şimdi??
İç sıkıntısı??
'hep bişeyler eksik ve ben yorgunum' psikolojisine bir an yenik düşmüş çalışan anne yazısı??

Evet evet ben hatırlıyorum bu psikolojiyi..Geçen seferki işe başlama zamanlarımdan..Sahne aynı,kişiler de..

Belki de yatıp uyursam geçer..

6 Ekim İstanbul'un Kurtuluşu..

2009-10-06T23:35:00.004+03:00

imiş..
Önemliymiş tarihte..
Anne içinse son beş senedir böyle tarihteki önemli günler biraz işkenceymiş..
'günün tarihteki önemini anlatmak için okulumuz tarih öğretmeni...'yı kürsüye..'davetinden sebepmiş..Bu mikrofon elinde, çoğunluğun dinlemeyeceğini bile bile (evet,ben de dinlemezdim öğrenciyken) yapılan konuşmalardan hazetmemesindenmiş..

Bu sene ise
başkaymış bugün..
Tatilmiş ya..
Ece uyanmış,anne de baba da evde..En güzel yüz ifadesini takınmış,mutluluğunu 'babame baytt baba','dede bayttt anne' diye anlata anlata bitirememiş evdekilere...

Mutluymuş annesiyle babasıyla kahvaltı yapmaktan,cicilerini annesinin elinden giyip,babasının kolllarında bahçeye çıkmaktan..

Babasıyla biberleri,

annesiyle çiçekleri sulamaktan..

Ve tabii ki bebeğini gezdirirken annesine de poz vermekten..

İkindi çayında herkesi birarada görüp bol bol şımarmaktan..

ve kendisine haftanın aktivitesi (evet günlerdir elinde,dakikalarca..) olarak seçtiği anahtarlığa anahtarları takmaktan..

Ama bir varmış bir yokmuş işte..Bitmiş bi tatil günü daha..Yarın gene yokmuş anneyle baba..

Utanmalımıyım bilmiyorum şu düşüncemden dolayı ama,şu resmi tatiller artsa biraz..Hani iki haftada bir mesela, haftaiçi evde olma şansı falan olsa..Beş gün üstüste çok zor be kardeşim..Yalan yok,ilk defa bu kadar isteksiz gidiyorum okula..Sabahları bu kadar isteksiz kalkıyorum bu sene ilk defa..Evet,sınıf kapısından içeri girene kadar..Oraya girince canla başla,hakkını vererek,evet..Ama evde bırakıp gitmeler..Belki tek yol olduğu için..Seçme şansım olmadığı için belki..Şansım olsa belki de -bilemiyorum- gene seçerdim çalışmayı ama zorunlu olmak var ya..'mecburen gitmek'..

Sa'larla se'lerle olmuyor hayat,kalk yat kadın,yarın ders var..

Ve nihayet 'alışıyoruz' yazısı..

2009-09-30T23:24:00.008+03:00

Alışmaya çalşıyoruz..Yeniden çalışan anne olmaya,babanneli dedeli hayatımıza..Rahata alışmak çok kolaydı da,zora alışmak zaman alıyor birazcık..O daha önde bu konuda benden tabi..Daha çabuk alışıyor gibi..Sabahları daha erken kalkıp gece erken uyumaya,baybay diyerek anneyi işe göndermeye,gündüz oyunlarında yaptığı çayları dedeye ikram etmeye,oyun hamurlarını babanneyle şekillendirmeye,öğlenleri kendi yatağında bebeğiyle babanne ninnisi dinleyerek kendi kendine uyumaya,park bahçe gezmelerini babanneyle dedeyle yapmaya..Daha çabuk alışıyor,öyle gözüküyor..Belki babanneyle kalması,ortamının yaptıklarının değişmemesi kolaylaştırıyor işi..Anne geriden geliyor biraz ama o da alışacak tabii ki..

İlk gün çok ağladı bu sefer..Unutamayacağım dakikalar yaşattı bana..Anneyi giyiniyor görünce bir mutluluk önce yüzünde bir sevinç..Tamamdır,atti gidiyoruz,öyle emin ki kendinden..Bezi geldi altı değiştirildi ama o da ne ciciler giyilmedi hani..Olsun hırkayla şapka var ya kapıda..Onları aldı önce,şapkayı taktı,hırkayı da koluna geçirdi..Ayakkabılarını da çıkardı dolaptan,oturdu koridora..Anne de hareket yok,sadece eğilmiş bişeyler anlatıyor..Dinlemiyor ki o, ayakkabılarının derdinde..'Anne aykkaa' diyor sadece,baktı anne susmuyor dinledi,dinledi....Sonra upuzun bir 'ı-ııııhhh' geldi..Hayır anlamında..Kucağıma aldım,camın önüne götürdüm sen burdan anneye baybay yapacaksın anne gidecek ama sonra gelecek dedim..Boncuk boncuk akmaya başladı gözlerinden yaşlar..Boynuma sıkı sıkı sarıldı,yanağını yanağıma koydu,anne bunu çok sever dedi sırtıma da pıtpıt vurdu eliyle iki defa..Olayı daha fazla dramatikleştirmemek için babannesine verdim,öptüm,baybay yaptım çıktım kapıdan..Hiç el sallamadı pencereden,eliyle gel yaptı sadece ağlayarak..Ağlamadım ama yalan değil çözülmedi boğazımdaki düğüm okula gidene kadar..

İki gündür ağlamıyor,baybay yaparak yolluyor işe beni babannesinin kucağından..Evet ben giyinirken gözleri dalıyor bi noktaya,boynunu büküyor biraz ama öğrendi bence,anne gidiyor ama geliyor..Babannenin tüm itirazlarına ,'kızım bu yaşta ne anlar,görünmeden kaçsan' ısrarlarına rağmen,bana hak vermeyeceğini bile bile ona da anlatarak kaçıp gitmedim..Yok, öyle iki kitap okudum çok bildim şımarıklığı değil gerçekten,işin ucunda kandırmak var,yalan söylemek yani..Herşeyi anlıyorsa ve şu an en büyük ihtiyacı güvenmekse nasıl kaçayım ki..Bu da benim doğrum o zaman,hak vermese de kabul etti..Arada oluyor fikir ayrılıkları,elbette olacak ama hakkını yiyemem..Allah razı olsun demeden geçemem..Kuzucuğum misler gibi bakılıyorsa,her öğünü atlanmadan yedirilip içiriliyorsa,yaş baş hastalık denmeden parka bahçe gezdiriliyor vaktinde uykusu uyutuluyorsa,bu kadarla yetinilmeyip aman hazırını yemesin diye salçasından,sebze kurularına,reçellerine,tarhanasına düşünülmüş getirilmişse,buzluk hıncahınç doldurulmuşsa sebzesiyle köftesiyle onun için ve en önemlisi işten geldiğim dakikadan gece uyku saatine kadar sadece ve sadece Ece'yle ilgilenebiliyorsam sayesindedir..Nasıl hakkını/haklarını yiyebilirim ki..Akşam yemeğimizi önümüze koyan ve yemek sonrası yardımı bile kabul etmeyip 'aman kızım bütün gün özlüyor seni,git sen içeri Ece'nin yanına' diye beni mutfaktan çıkaran bir babanneye ancak Allah razı olsun diyebiliyorum ben,ötesi yok..

17 aylık oldu kızçem..İkinci yaşını yarılamak üzere..Bissürü şey var sonra unutmayayım dediğim..Ama hem zaman hem kafa yok şimdi toparlamaya..Şu dönem tam 'sen bilmediğimi düşünebilirsin,ama ben bunu da biliyorum' dönemi bence..Durupdururken bir kelime,hatta minik bir cümle,bir tavır,bir mimik var ki şaşıp kalıyorsunuz..Hiç de bileceğini anlayacağını düşünmediğimiz şeyleri anlayıp bizi şok ediyorlar bazen..Hiç kullanmadığı ve tekrarlamadığı bir kelimeyi tam da yerinde söyleyiveriyor mesela..Sokak ortasına çocukların futbol oynamak için tebeşirle çizdikleri bir yuvarlağa 'dağğğre'(daire) demesi gibi..Ezanı duyunca ellerini yüzüne sürüp sürüp 'amin,amin' demesi gibi..Ama ben bunu öğretmedim ki diyemezsiniz,siz öğretmiyorsunuz,onlar öğreniyolar zaten..Herşeyi alıyolar hafızaya,herşeyi..

Bu ara en sevdiğim şeyi 'hı'ları desem..Çok tatlı,anlatmakla olmaz:)Bi söylediğimizi anlamamışsa ya da duyamamışsa 'ne,efendim' manasında ve çok şaşkın bir ses tonuyla söylüyor,kaşları kaldırıp,kopuyoruz..Uzanamadığı ve almak istediği herşeyi 'bağyee' (bunu) diye gösteriyodu bikaç aydır şimdi 'bu' diyor..İşimiz daha kolay 'bu' sayesinde..Ne istediğini bilmek güzel diyeceğim o ki..En sevdiği şey yaptıklarını,sahip olduklarını,gördülerini göstermek..'Annnee baytt (bak),bebeeekk',Baba baytt ciğciğ..Mütemadiyen bişeyler gösterip şaşırıyor ve bizden de onay istiyor söylediğinin doğru olduğuna dair..Ve bildiği az sayıda fiili de ekliyor kelimelere artık:))Bu ara favori aktivitesi töç (çöp) atmak kendisinin..'Anneee,töç atttiii'..Ortalıkta gördüğü ve fazlalık olduğuna kanaat getirdiği herşeyi çöpe atmaya ve mutfak çöpüyle fazla haşır neşir olmaya başlayınca bir de çöp koyduk banyoya kendisi için..Arada gidip töçünü karıştırmak gerekebiliyor ortadan kaybolanları bulmak için..

Eklemeden bitiremeyeceğim son şey de ördek sevgisi bu ara..Sahildeki bir çay bahçesinin havuzunda görüp vak vaklamalarına bayılmıştı..Şu ara kitaplarındaki,kartlarındaki ördeklerini görüp görüp 'öddeeett' diye seviyor habire...Babası da kendisine bir ördekli bi oyuncak getirmiş geçen,şu ipinden çekip yürütürken kafa sallayanlardan..Onlarla yatıp onlarla kalkıyor şimdilerde..Bu akşam,dur annecim ördeklerinle resmini çekeyim dedim,'atti pağkee' (parka gitçez)deyip öddetler adına da baybay yaparak topukladı gitti..Elimde şöyle bir kare kaldı:))

Sevgiler bizden herkeslere...

Düşelim Ankara yolarına..

2009-09-17T15:50:00.004+03:00

Ve Ece doğduğundan beri yerine konulamayan,artık yersizliği yer edinmiş valizlerimiz yine dolduruldular dün gece..Bizzat tarafımdan,gecenin 2'sine kadar cebelleşerekten...Baba ve kızı horul horul uyurken..Tıpkı şu anda olduğu gibi..Biri uykusuz araba kullanamam az kestireyim dedi yattı,öbürü zaten bugün alakasız bir şekilde erken uyanmıştı,bundan sebep iki saattir uyumakta..Ben bekliyorum uyanmalarını ve yola çıkmayı..

Ece kız 1,5 senelik ömründe sekizinci kere Ankara yoluna düşüyor yine..Dönerken babanneyi de getirecek,babanne de kışlık domates konservelerini,dolmalık kuruları,reçelleri,tarhanayı falan..Soulemamma olamayabilirim ama soulegelinim o kesin;)Yattığın yerden kışlığın hazır,çıkar keyfini..

Biz şimdiden herkese mutlu mu mutlu,şeker tadnda bayramlar dileyelim o zaman..
Sevgiler..

Sonbahar,bir kapıönü muhabbeti ve bir video..

2009-09-14T00:14:00.004+03:00

Sonbahar geldi bile,şortlara,askılılara veda..Belki bir pastırma yazı daha gelir ama hissettirdi artık yağmurlar,soğuklar kendini..Ve malesef felaketlerle..Allah sabırlar versin felaketzedelere,en çok da o anneye tabii ki..Yaşadıklarını düşünemiyorum fena oluyorum..Böyle olayları duyduğum izlediğim gün Ece'yi burnumun dibinden ayıramıyorum ben,fazlaca etkileniyorum..Dün akşamüstü uykusunu koynumda yaptı mesela..Emerken uyuyakladı,yatıramadım yatağına...Bilemiyorum ki kaç uyku daha yapacak koynumda..O uyudu ben seyrettim,o uyudu ben öptüm..Allah kimseye göstermesin evlat acısı..

Yağmur yağmadığı sürece yine yapıyoruz sabah gezmelerini..Parkın ıslak olduğu konusunda Ece'yi ikna etmek zor oluyor ama pisileri çağırıp,kuşları seyredip,çiçekleri koklayıp geliyoruz şöyle bir..Bizim sokakta bir evin bahçesinde çok güzel ortancalar var..Bayılıyorum açık mavi renklerine..Her geçişte ben bakıyorum,Ece'ye de gösteriyorum,kokmasalarda koklatıyorm..Geçen gün bakmadan geçmişiz,arkamızdan bir teyze seslendi,'bugün koklamadınız çiçeklerimi' diye..Şaşırdım,döndüm,meğer her gün izlermiş bizi..Bir kısacık kapıönü muhabbeti yaptık teyzeyle..'Aman kızım nolur dört duvar arasında yetiştirmeyin şu çocukları' diye tembihlerde bulundu teyze..'Biz çocukken burnumuzdan sümüğümüz,bacaklarımızdan yaramız beremiz,üstümüzden çamurumuz eksik olmazdı,şimdiki çocuklar pek nazenin yetişiyolar yazık,çok çabuk hasta oluyolar sonra'dedi..Teyze dedim merak etme herkes doğala dönmenin peşinde şimdi,yeni nesil pek öyle yetiştirmek istemiyo..Falan filan muhabbet uzadı biraz..Teyze anlattı bayağı,biz eskiden eskiden hesabı..Ama güneş eski güneş değil,su da toprak da..İş öyle açık hava,börtü böcek çamur toprakla da bitmiyo ki yediğimizde içtiğimzde hayır yok..Allah sağlık versin herkesin çocuğuna..

Kaç haftadır bir video ekleyeyim bloğa diyorum ama hanımın kameralarla arası yok..Makineyi elime alınca ya almak istiyo elimden,ya topuklayıp kaçıyo hiç pas vermiyo..Doğal olarak son bikaç aydır ne şöyle hareketlerini kıkırdamalarını oynamalarını ne de konuşmalarını çekebildiğim bir video olmadı malesef..Geçen kahvaltı yaparken baktım bi yandan kıvırtmaya çalışıyo çalan müziğe..Aldım makineyi durdu yine,eh biraz konuşturmaya çalıştım ama ortaya çıkan ürün bu oldu..Bulunsun blogcuğunda.. Sevgiler herkeslere..

16 ay+12 gün durum raporu..

2009-09-09T16:16:00.006+03:00

Hamilelikteki gibi 36+2 hey gidi heyy..:)

Bir haftalık sınavlar bitti,annem Ankaraya döndü..Ece kız bir hafta annanne ve Aslı ablayla takıldı ben işteyken..Hiç sorunsuz baybay yapa yapa yolladı beni okula..Aslıcığın da etkisi var tabi..Bi taraftan kuma kavgaları devam etse de onunla olunca aramıyor beni çok fazla..İki hafta daha tatilde anne,ne güzel ne güzel:))

Dün kontrole ve aşıya götürdük hanımı (geçen ay suçiçeği aşısını vurdurmamıştık pnömokokla birlikte olmasın diye)..Bi çığırtı bi çığırtı doktoru görünce..Adamcağızı dövmediği kaldı bir..Her kontrol bir eziyet şeklinde devam edecek bundan sonra öyle görünüyo..Bu ay kilo almamış hiç,eyvallah..Zaten geçen ay biraz fazlaca alarak şaşırtmıştı bizi..Muhtemelen çıkardığı üst azılardan kaynaklı..İkisi gözüktü darısı diğerlerine..Kiloya takılmadı doktoru da zaten 11850 gayet iyi bir rakam ayına göre,sebze-meyve-et-tahıl dörtlemesinden azar azar da olsa yiyorsa dert etmeyin dedi..Hemen balığı sordu yine ,haftada iki kere bazen azcık zorlama ve oyalama metoduyla da olsa yediriyorum dedim..Ece ilk denemeden beri sevmiyor balığı,çorbasına katıyorum bazen,bazen bölüp koyuyorum tabağına..Eti ve tavuğu hüplettiği halde balık konulan tabağı geri uzatıyor hanım..(Bide böyle bir takıntı var yemediği şey masasında durmayacak)Ne diyeyim,genetik,anne de pek sevmez,bıngıldak tam kapanmadan beyinciğine biraz omega üç gitçek kadar yesin hayatının geri kalanında kendi bilir artık..

Ek gıdaya dalmışken süt sorunsalı var bir de..Süt içiremiyorum,her yolu denedim ve her akşam-sabah denemeye devam ediyorum..Emzik gibi biberonu da ağzına hiç sokmadığı için ilk denemelerimde (11 aylık civarı)alıştırma bardağına koymuştum..Sonra su içmeyi de reddeder hale geldiğinden şimdi bardakla veriyorum,suyu bardaktan içmeye bayıldığı halde sütü görünce burnunu büküyor hemen..Pipetle falan da denedik yok..Peynir ve yoğurtla arası iyi olduğundan ve hala anne sütü aldığından çok eksiklik yaratacağını düşünmüyorum ama alışması gerek..

Bi süredir tuvalet alıştırmalarına başladık..Bu hafta bezsiz oturtmaya başladım lazımlığa..Büyüğü:)) yakalamak kolay oluyor isabet ettiriyoruz da küçüğü tutturamadık daha:))Şİmdilik uyku önceleri ve sonralarıyla,yemekten 20 dak. sonra 5'er dak. düzenini uyguluyoruz ısrarsız,zorlamasız..Du bakalım alşır mı ister mi diye deneme amaçlı ikea -kıytırık- lazımlık almıştık onu pek sevmedi sanırım..Poposunu acıtıyor ve kalkarken popoya yapışıyor:),oturması kalkması rahat değil..MOthercare'inkini beğendim,50 ytl..Bir mok teknesine:)) Du bakalım işi ilerletsin alıcaz artık:))

Yine iş öncesi 'kendi kendine uyumaya alıştırsaydım' pişmanlıkları var bi de..Aslında gece uykusu çok kötü değil..22:00-03:00 arası bir kere filan uyanıp emerek uyuyor ama sabaha karşı yatağında uyumayı reddediyor ki bu benim sabahları yanıma almamdan kaynaklı bir alışkanlık..Sabah uykusuzluğumu yenip yanıma almayı bıraksam belki güzel uyuyacak ama sabah uykuma hiç dayanamıyorum ben..Gece uykusuz kalırım problem değil ama ne kadar erken yatarsam yatayım sabahın 5'inde kalkamıyorum huyum kurusun..Ben asıl şunu merak ediyorum emzirme işi bitince nolacak?Sadece emerek uyuyan yavru ne şekilde uyuyacak?İŞte o zamanı düşünerek ya şimdi alıtırmak lazım kendi kendi kendine uyutamaya,ya da büyük aile yatağı olayını benimseyip hayata böyle devam etmek!!Düşün Esra belki harekete geçersin kız 18'ine gelmeden..

Aman ya başka şeyler yazacaktım nerden çıktı bunlar,ne yazdım...Bidahaki posta artık..Sağlıcakla..

Pek sanatsal faaliyetler:))

2009-08-28T22:58:00.002+03:00

Daha önceden de söylemiştim,bizim miniğin oyuncaklara ilgisinin son dönemde azaldığını..Yürümeye başladıktan sonra bi keşif olayına girişmişti zaten..Şİmdi milyon kere dolap ve çekmeceleri de indirip boşalttığı ve nerde ne var bildiği için ondan da sıkıldı artık..Ben de yeni oyuncak almadım epeydir..Eğer annenin aklına bişiyler gelir de yaptırabilirse ne ala..Yoksa oyuncaklara eyvallahı yok..

Daha 11 aylıkken heves edip aldığım (buldumcuk anne) parmak boyalarını bulmuş geçen haftalarda..İlk başlarda ellerine bulaşmasına uyuz olsa da sonra en heves ettiği şey oldu..Ama bana günde üç kez üst baş çıkar banyoya sok olayından fenalık geldiğinden mütevellit mum boyalara geçtik..Arada bir istiyor parmak boyalarını,yeni arkadaşları mum boyalar:)..5 dakika kadar poponun üzerine oturup ve ısrarla karşısına 'otti otti' diyerek beni de oturtup, sonra elinde onlardan bi tanesiyle geziyor evin içinde..BUlaşık makinesi ve buzdolabını da tuval niyetine kullanmaya başlayınca,ikisine de birer büyük resim kağıdı tutturdum mıknatısla..Duvarlara el atınca naparız bilmem..

Oyun hamurlarıyla da arası iyi..(Yok öyle anne yapımı değil valla..Balçık kıvamından öteye geçmez,hiç kalkışmıyım dedim..)Öğlen vakti bahçe sevdası tutunca gölgede oturmasını sağlıyorlar en azından..KOmşu kızı,ölüp bittiği Ece ablası da gelince keyfine diycek yok..Yapa'daki abimiz (ne bahsettim adamdan yahu) şu dönemde kalıplarla değil de avuç içinde top ve yılan yaptırarak oynatmamızın uygun olacağını söylemişti..Bizimki daha çok pinçik pinçik yapmayı tercih ediyor o ayrı...

Geçen odasındaki fotoğraflığı boşaltıp astık resimlerini bi de..(Görmemişin çocuğu resim yapmış..)Aman ne mutluluk bizimkinde..Gidip gelip menim diye seviyo onları..Çocuk olmak vamış ya ona buna seviniveren saf kalpli şeyler:))

Dipçik Not: SEvgili Şirinanne ve Sibel ödüllendirmiş ve mimlemişler beni..Ödül için çok teşekkür,mim içinse şöyle bir kaytarmacılık yapıcam affoluna:))Daha önce bu konuyu (garip hallerim) yine bir mim vesilesiyle şu yazımda yazmış idim..Aynı şeyleri yazmak gibi olmasın desem kabul olunur mu acep? :))

İş öncesi haller..

2009-08-25T13:51:00.002+03:00

Kuruyasıca huyumdur,son tatil günlerimde evi elden geçirmek..Duramadım bu seferde..Perşembe günü toplantı ile yeni döneme başlıyoruz (maalesef)..İşe başlamadan evi halledeyim dedim...Tüm çekmeceler elden geçti,Ece'nin odası düzenlendi,küçülenler; saklanacaklar ve verilecekler şeklinde ayrıldı (hüzün eşliğinde yine),mutfak,salon heryer düzene girdi..Özlemişim herşeyi yerli yerinde görmeyi..Bi de cam-kapı dip-köşe temizliğimizi de yaptık ohh mis:)Hazırız..(ve yorgunuz tabi..Ece'yle uzun bir iş yapmak yassak olduğundan anne dinlenme vakitlerinden çalarak halletti işleri)..Psikolojik olarak peki?Yok ilk seferki kadar kötü değilim nasıl olduğunu biliyorum en azından ama yine de üzlüyorum tabi..

İşe başlamadan son bir kaçamak daha yapıp Tekirdağa ablamların yazlığa gittik geçen haftasonu..İki kuzen buluştular gene..Bu sefer ki diyalogları menimm-hayır benim'den öte geçemese de olsun seviyolar birbirlerini..Biz öyle düşünüyoruz yani..Aslıcığım yazık bizimkinin çığlıklarıyla başedemeyince, bi de sağdan soldan 'ama sen ablasın,o bilmiyo ki' laflarını duyup bişiy de yapamayınca bizim cadıya tepkisini 'seni cırlak şey' diye gösteriverdi..Abla ya,en kötü lafı da bu işte,kıyamam:)

Bizim cırlak şeyin keyfi yerindeydi de yazlıkta, annesini deli etti biraz meme krizleriyle..Abartısız on dakikada bir emmek istemek (aç olmadığı halde) suretiyle
annesini çok kızdırdı..Heralde ilk defa bu kadar çok bağırmışımdır Ece'ye..Üstelik ilk üç ay 7/24 emzirmek suretiyle Ece'ye yapışık geçirmiş olmak gibi bir tecrübem olduğu halde dayanamadım bu sefer..Herkesin içinde heryerde elini malum bölgeye atıp atıp memmmmeeeee diye bağırınca geldiler bana resmen..Emzirmeye son vermenin kıyısından döndük..Şİmdilik devam..BUgünlerde biraz atlattı gibi,geçici bir durum olduğunu düşünüyorum-umuyorum-..

Üç gün sonra 16 aylık oluyor Ece kız koca kız..16 yaşına da bu kadar hızlı mı gelecek? Korkuyorum sanki..Dört gözle beklediğimiz koca yaz bile geçti..Bitmesin,özleyeceğiz..En çok da sabah çiçekleri koklaya koklaya,pisileri çağıra çağıra tuttuğumuz park yollarını..Bütün tatillere bedeldi,güzeldi miniğimle bu yaz...Off ya nerden çıktı bu okul,bu toplantı,bu sınavlar şimdi..İyiydik böyle biz..İşin bi iyi yanı var annanne gelecek haftasonu,Ece'ye bakmaya..Sınavlardan sonra da Ramazan bayramıyla birleşen bi tatilim olacak yine..E bu da öğretmenliğin kaymağı tabi,afiyetle yiyoruz:))

Son olarak unutmadan bi teşekkür..Benimkuzum İrem'in tatlı annesi Figen'e..Ece'ye gönderdiği tatlı hediyesi için..Kullandıkça tatlılar tatlısı İrem'in güzel gözlerini hatırlayacağız..

Ramazan ayının herkesin hanesine bereket ve hayırlar getirmesi dileğiyle..SEvgiler..

Kirli çamaşırlar ortaya...

2009-08-13T22:14:00.003+03:00

Kendisine de söyledim Hülyacım öyle muzdarip olduğum bi konuda mimlemiş ki beni..Özellikle anne olduktan sonra tam anlamıyla eksilerde dolaşan günlük işler ve düzen..Başkası olsa vallah affına sığınır yazmazdım ama seviyorum kendisini napıyım kıramiyciiğim..

Aslında şu yazın ve beni manyak yapan İstanbul lodosunun rehaveti ile Ankaradan armut piş ağzıma düş hatta Ece'nin de ağzına düş ortamından gelmiş olmamızın etkisi olmasaydı fena sayılmazdı..Ama son bir aydır hakkaten elim kalkmıyo..Ne siz sorun ne ben yazayım ama genel anlamda günlük düzen şu şekilde işliyor evde..

Şöyle bi günlük rutini yazayım anlayın siz..Sabah kalkar kalkmaz yatağı,ortalğı topladıktan sonra (vallahi ortalığı toplamadan giremiyorum mutfağa huyum kuruya..) evin tüm camlarını açıp (sabah illa tüm ev havalanmalı olmazsa olmazım) Ece'yle mutfağa..İkimizin de kahvaltısını hazırlayıp midelere indirdikten sonra bulaşıkları hızlıca makineye atıp kendimizi dışarı atıyoruz..(Çok soğuk kış günleri hariç,mutlaka her gün)Güneş yakmaya başlamadan ya bahçede ya parkta oynayıp eve giriyoruz..

Ece'ye meyvesini yedirip emzirdikten sonra ilk uykusuna yatırıyorum..Yaklaşık bir saatlik bir uykusu oluyor..Hemen mutfağa girip onun çorbasını ocağa koyup (çorbayı çaşidine göre akşam tuzlayıp baharatlayıp salçalayıp kendimiz de yediğimiz için çokça yapıyorum),doluysa bulaşık makinesini de boşaltıp (o an halletmezsem akşam işim çok uzuyor) doğru bilgisayar başına:))Hiç bu arada bi işe el atayım diyemiyorum çünkü gün içinde kendime ayırabildiğim tek yarım saat bu ve pek kıymetli..Annee sesini duyana kadar netteyim..

Ece uyanınca önce yemeğini yediriyorum..Sonra ev içi oyun zamanı..O uyanıkken eğer bir zorunluluğum yoksa uzun soluklu bir iş yapmıyorum..Ama mutfağa şarjlı süpürgeyi tutmak, (ki Ece kendi yemeye başladıktan sonra şart oldu bu iş,yapmazsam ikinci gün ayak parmaklarımın arasına ekmek,bezelye gibi bilimum şeyler doluşabiliyor tecrübe ettim )kabaca toz alıvermek (şöyle örtülerin kenarda kalan kısımlarından,üstünkörü,üç dört günde bir)çamaşır asmak gibi fazla zamanımı almayan işleri artık beraber hallediyoruz..Oyundan sıkıldığı zaman bir ara niyetine,15 dakikayı geçmeyecek şekilde..Onun dışında hep Ece'yle birebir oyun halindeyim..Zaten baba gelene kadar TV açılmaz evde..Ama müziksiz olmaz tabi..Baba 5 civarı gelir..Ece bu sırada ikinci kısa uykusunda oluyo..Uyanınca yoğurdunu yedirip Ece'yi babaya havale ondan sonra..Yazın dışarda takılıyolar genelde ben de o sırada akşam yemeğinin hazırlığına girişiyorum..Zaten 6-6,5 civarı yiyoruz yemeği ve aradaki süre yeterli oluyo şöyle ortalama bir yemeğe..

Yemek kısmısından daha önce de bahsetmiştim..Hiç öyle mutfaktan zevk alan,dört başı mamur sofra hazırlayan falan bi tip olmadım/olamadım..En hızlısından en kıytırığından bi yemek..Mümkünse haftada iki makarna..Domates solu,kıymalı,peynirli..(ben hakkaten delisiyimdir ama bu makarnanın yahu..)Yanına da salata..SEbze yemeği yapacaksam gündüzden ayıklamış oluyorum (bazen Ece'yle),koca gelince ocağa..Çorbamız zaten hazır olur Ece'ye yaptığım öğlen çorbasından...Tavuk veya sote etle pilav da çok zamanımı almadığı için en sık kullandığım menülerdendir..Salata hergün yaptığım bişiy değildir..Olursa olur olmaz bi roka bi tere yıkayıveririm..Dondurulmuş olarak kendimize sakladığım (daha çok annemin gelince sakladığı diyelim) kuru bakliyat,sebzeler,köfte,tavuk ve mantı da olur arada..Çay menemen gibi öğrenci evi yemekleri de..Kocanın da en sevdiği şeydir zaten..O da yemek konusunda gayet kanaatkardır..Haftasonu gezmeden geç geleceksek dışarda halleder geliriz..

Ece'nin de akşam yemeği bizimle..Bize yaptıklarımdan (et,sebze balık ne varsa)tuzsuz,baharatsız ona da ayırıyorum ..Yemezse öğlenki çorbadan takviye ediyoruz..Yemek sonrası masayı toplayıp sahile kısa bir yürüyüş veya bahçede çay keyfi hava müsaitse..

Gelirgelmez Ece'yi yıkayıp uyutup akşam bulaşıklarını hallediyorum..Ortalığı toparlayıp (ki oynanan,dağıtılan şey o an ve beraberce yerine konduğu için buna çok zaman ayırmıyorum ayrıca) Ece'nin kahvaltısı için peynir-zeytin suya koyma ve yoğurt mayalama olayını da bitirip günlük yapılması gerekenlere noktayı koyuyorum..Yine uyuyana kadar az bir zamanım kalmış oluyor,takılıyorum gününe göre..Şu an olduğu gibi:))

Temizlik olayı mutlaka haftaiçi..Ece olmadan da dersimin en erken bittiği gün eve gelince yapardım..Haftasonuna bırakırsam kendimi çok kaptırıyorum,koca gün ölmüş gibime geliyo..Bi de haftasonları ağırdan alıp uyuzlana uyuzlana kahvaltı etmeye ve mutlaka gezmeye alışkın olduğumuzdan o değerli iki güncüğümü feda edemiyorum..Ece'den sonra Pazartesi günleri o ilk uykusundayken bir iki odayı hallediyorum..(Süpürgeye uyanmıyo Allahtan) Baba eve gelince de kalanını..Zaten evim çok büyük değil,iki üç saati geçmiyo..O gün ya önceki günden yemeğim olur yoksa makarnaya talim ederiz gene:)Cam-perde ve dip köşe olayını da 2-3 ayda bir gelen Emine teyzemiz hallediyo..Arada haftasonu eve erken geldiğimiz günlerde mutfak temizliğim vardır,tezgah üstü,aspiratör,buzdolabı vs..Bi de iki günde bir yatmadan lavobo-klozet ovarım, 10 dak.mı alır,mutlaka olmalıdır...

Ütüler Allah'a emanet:))Ece'den önce gerçekten bir yerde yığıntı halinde durması rahatsız ettiğinden (ama sadece bu sebepten) mütevellit yapardım..Şİmdi Ece'nin kullanmadığımız sallanan beşiğini ütü yığınlığı olarak tahsis ettik..Beninm öyle çok ütülenecek şeyim olmaz zaten..Hele işe gitmiyoken hiç olmaz..KOca kişisinin de ütülenecek bişiyi olursa o geceden yapıveriyorum on dakkada..Ayda bir artık beşik taşımaz olunca (bi de Ece arada bi gidip sallayıp eee ee diye uyutuyo onları:) )toptan ütü yaptığım da olur evde olduğumuz haftasonlarında..Ama Ece'nin kıyafetleri haftada bir yıkanır ve herbişeyi mutlaka ütülenir,o da çok uzun vaktimi almaz zaten..

Ece doğduğundan beri -hepsi çocuk bakım ve eğitimi üzerine olmak üzre- sadece yedi kitap okudum..Onlarında çoğu annemlerde,çoğu da araba yolculuklarında..Durum bu ve üzücü maalesef..Ama yatmadan önce kitap okuyacak kadar dinç bir kafam olamıyor ne yazık ki..İşe başlayınca boş derslerimde okuyabilmeyi ümid ediyorum,eskisi gibi..Film derseniz en son Ar.og'da kalmışım..Yine vahim yani..Özlüyorum genelde gece seanslarında izlediğimiz dönem filmlerini..Kayınvalidemler burdayken burada açılan yeni sinemaya bi gidelim dedik,film şansımıza ne gelirse..Gittiğimiz gün sinema kapanmış talepsizlikten:)

Durum budur hal budur efendim..Anne olunca biraz ondan bundan biraz kendinden çalarak dengeleyebiliyosun,kendinden çok çalınca kafayı sıyırma noktasına da gelebiliyosun tabi bazen..Hayat hep böyle kolaycacık pespembe olmuyo çocuk büyütürken..Sevindirip mutlu da ediyo,yıpratıyo da çocuk büyütmek...Yolun çok başındayız daha orası muhakkak ama en zoru da ilk yıllar heralde..Herkese tıkır tıkır işleyen düzenler ve huzur dileyerekten nokta.

16. ayın içinde..

2009-08-11T00:17:00.001+03:00

Artık pek zor tabi onu yapıyor bunu söylüyor diye kayıt altına almaya çalışmak..Zira artık hemen herşeyi anlayan ve komutları yerine getirebilen:) bir çocuk,bebeklikten çıktı..Bi de artık büyüdükçe bazı şeyleri yapıyor olması çok şaşırtmıyor galiba insanı..Ama gün içinde yaptıklarıyla bizi şaşırttığı,çok güldürdüğü halleri de var..Ve bu ayda belirginleşen haller..Onları kayıt altına almak istiyorum,unutulmasın..

Bu ay beni en bir memnun eden hali kendi kendine uzunca süreler takılabiliyor olması heralde..Eskisi gibi öyle karşısına oturayım da oynatayım durumu yok pek..E yürüyebildiği için bana da ihtiyaç yok fazlaca..Bu aya kadar yüzüne pek bakmadığı bebeklerle Aslı'lı günlerden sonra pek haşır neşir olur oldu..Onlara mama yedirip su içiriyor, ee eee diye uyutuyor,üstünü örtüyor olmuyor bidaha düzeltip tekrar örtüyor beğenmiyor kaldırıp sarıyor bebeği battaniyeye..Bi de bebekleri kendince uyuttuktan sonra battaniyeyi yüzüne örtüp örtüp cee yapması var ki kopuyoruz bu hallerine..

Artık baş yardımcımız kendisi:))Makineye çamaşır koyup boşaltmak,çamaşır asarken mandal vermek,bulaşık yerleştirmek (!),fasulye ayıklamak,toz almak,getir-götür işlerine bakmak konularında kendini gün be gün geliştiriyor:)Ve bunları yaparken hııh-hııh diyerek işte bunu da hallettik tavırları takılıyor ki pek bilmiş pek komik..

Bazı rutinlerin sırasını da öğrendi bu ay..Hadi altını alalım deyince malzemeleri toparlayıp getiriyor,kirli bezi de kapıp çöpe atıyor attımmm diye,ordan da doğruca banyoya elleri yıkamaya,kaldırıyorum çeşmeyi açıp elini sabunluğa uzatıyor,yıkadıktan sonra kurulamadan da gitmiyor:) Yatmadan önce yine banyoya gidip dişlerine elini sürtüyor,diş fırçasını istiyor, kendikinden sonra anne ve babasının da dişlerini fırçalıyor..Ordan çıkınca doğru kitaplara,birini seçiyor ama hikayeyi sonuna kadar dinlemeye sabrı yok..Bikaç dakika sonra kitabı kapatıp bittiii diyor..

Oyuncaklarının yerlerini biliyor ve oynayıp beraberce topladıktan sonra (tabi toplama işine katkısı yüzde onlarda henüz) yerine kendisi koyuyor..Evdeki bazı eşyaları da yerine götür diyince doğru yerlerine bırakıyor..

Şu ara evdeki en büyük zevki yatak,kanepe üzerinde yürümek..Öyle sabahları yanıma alayım yanyana bi yatak sefası yapalım devri geçmiş..Hemmen dikiliveriyor ayağa ve başlıyo karyolada yürümeye..

Merdiven gördünüzmü orda yarım saatiniz geçecek demek..İn çık in çık..15 aylık bütün çocuklar gibi merdiven hastası..Demirden tutunup çıkabiliyor kendisi..Ama inme konusunda epeyce çalışması gerek:)Bir bacağını bükmeden öbürünü atıveriyo aşağıya lap diye..Bodoslama gidecek haberi yok:))Dışarıda yürürken hiç yavaşı yok zaten..İşe geç kalmış memur edasıyla ve kafa mutlaka öne eğik hızlandıkça hızlanıyor..Elimizden tuttuğu günler güzelmiymiş ne:))

Babannesi uyuturken ayağını öpüyodu..O gün bugündür kendisini sevmeye çalışan her insan evladına küçük buda gibi ayağını uzatıyo..Emerken ayak zaten ağzımın içinde sayılır..Sevmeye durmayagörelim illa o ayak öpülecek,kaçarı yok..

Söylediğimiz kelimeleri bazen tastamam bazen yarım yamalak telaffuz ediyor..Ama kullandığı kelimeler bizi taklit ettikleri kadar fazla değil tabi..Bikere kullanıp bidaha kullanmadıkları da var sürekli kullandıkları da..Fiilleri çok net söylüyor mesela..Attım,bitti,aldim,,doydum (y'de ağız ördek gibi dışarı doğru ve bir elle göbüş kaşınaraktan) gibi..Bi de olumsuzları var tabi..Veğmemm,yememm en sık kullandıkları..Bu ara favori kelimeleri menimm (benim) ve mannnee (banane)..Menimm iki kolunu önüne dolayarak ve mannee çeneyi omuza yaklaştırılarak yapılıyo..Nerden öğrendiğini ise gerçekten bilmiyorum,yapmadığım hareketler..Tüm elekrikli aletler vuu tabi..annemmm , babacım (babaya cım koyuyo ama anneye annem demeyi tercih ediyo) , abbacıı (komşu ablası),Avva (araba),meynir (peynir),ayykka(ayakkabı),dettin (zeytin),ebmek (ekmek),çuf çuf (tren), ciğciğğ (civciv),ayyi (ayıcık),bebek, atti (top),fu (su), aç, ah (al),veğ (ver) gün içinde en çok kullandıkları..Ha bi de attiba ile battiba var ki ne olduklarını bilemiyoruz..Herşey için kullanılabilir joker kelimeleri sanırım..

Annecim bu ne?
Attiba..
Peki bu?
battiba..
????... :))

Tabi her anne gibi en çok sarılmasına ve öpmesine,kızdığım zaman sırnaşmasına ve güleyim diye binbir şaklabanlık yapıp elini ağzına kapatarak numaradan kahkahalar atmasına,,yüzünü yüzüme yapıştırmasına hastayım:))Sarıldığı zaman sırtımıza eliyle iki kere minik vuruşlar yapıyo bi de büyük adam gibi..Alıp yiyorum tabi o eli ben de:))

Ve bunlar da bu yaz Ece hanımın -haliyle- ilk kez tecrübe edip pek bi sevdikleri şeyler..

Mısır kemirmek..Tabii ki hmm hmm yapa yapa,yere düşen taneleri de toplayıp ağzına tepiştirerek..

Meynir- mappuu ikilisi..İkindi atıştırmalığı olarak ve tabii ki üst baş değişimiyle sonuçlanacak bir şekilde..

Babanın elinden hortumu kapıp bahçe sulamak..Sonra işi akşamüzeri aktivitesi olarak rutine bindirmek:))

Bahçede havuz cıbışlanması..Ve fakat toto suya değmemeli!! Anlamıyorum evde suyu dışarda hortumu elinden alamadığımız çocuk neden totosunu havuza sokmaktan bu kadar korkar ve cırlar..Acaba bahçe suyu mu soğuk geliyo deyip sıcak su takviyesi de yaptık ama cıkk..Ece'yi tümden suya sokamadık daha:))Şİmdilik rüzgarsız günlerde dolduruyoruz bahçeye ayakta cıbışlanıp oynuyo..

Ve son gözdesi 'bıyykle'si..Menimmm diye diye seviyo bindirince..Kimseleri de dokundurmuyo,çok fena çoookk..

Bu post uzar gider böyle..Şurası kesin; büyüdükçe ve hayatın içine dahil oldukça onlar daha sevilesi oluyolar ve annelik de daha zevkli:))

SEvgiler bizden..

Bir haftasonu kaçamağı..

2009-08-03T14:21:00.010+03:00

Niyet Ankara'dan dönerken Bolu'ya uğrayıp bir gece konaklamak iki gün dağ havası almaktı..Ama uğrayacak çok kapı olunca Ankara'dan erken çıkılamadı..Haftasonu bi kaçamak yapsak iki gün dinlensek diye düşünürken aklıma sevgili Senemin bloğunda gördüğüm,aslında Bursa'lı olduğum halde ve defalarca önünden geçtiğim halde girip gezmediğim Cumalıkızık geldi..Cuma sabahı kahvaltı etmeden Gebze'den feribota bindik..Feribotta kahvaltımızı yapıp Yalova'dan Bursa'ya geçtik..Cumalıkızık'a varır varmaz köyü gezmeden hem Ece'ye bişiyler yedirmek hem de bir soluklanmak için önce kalacak yer baktık..Zaten bikaç tane pansiyon var..Ama ortam itibariyle en rahatı Mavi Boncuk pansiyon gibi geldi bize de..(Yani bir Ece geçti Nevacığın kaldığı yerden:) )

Önce Ece'ye bi üst baş değişimi yaptırıp öğlen yemeğimizi yedik orda..Ece de pansiyonun bahçesinde keşfe çıktı bu arada..Elma,incir ağaçlarının fındık dallarının arasında püfür püfür esen,mutfağından mis gibi tarhana ve mantı kokuları gelen harika bir bahçesi var pansiyonun..Çalışanlar da bir o kadar tatlı ve sıcaklardı..Ece kız sedirlerin arasında yatıp yuvarlanırken,minderleri bir oraya bir buraya taşırken biz de yemeğimizi bitirip köyü gezmeye koyulduk..

Eski köy evlerinin arasında taşlı dar yollarında gezip köşe başı çeşmelerinde susuzluk giderip,sokak başlarında satılan ahududulardan yiye yiye ormana doğru yürüyüş yapmak çok huzur veriyor insana..Köyün sokaklarından buz gibi su akıyor..Köyün çocukları hemen gelip köyün tarihini anlatıyolar bildikleri kadarıyla..Köyün teyzeleri kapı önlerinde akşamüstü sohbetlerini yapıyorlar..Çok eskilere götürüyor manzara..Bursa'ya her gelişimizde akraba cümbüşüyle traktör römorkuna sıkış tıkış binip,tıngır mıngır gittiğimiz,hayatımın en güzel domateslerini ve şeftalilerini yediğim annanemin köyüne..

Köyü gezerken Ece kız babasının kucağında uyuyakalıp,pansiyonun bahçesinde en güzel akşamüstü uykularından birini yapıyor..Akşam yemeği ve harika semaver çayının ardından odamıza çıkıp birdaha köy evinde uyumanın huzuruyla sabahı ediyoruz..Ece kız pek mutlu uyanıp,biraz da yatak keyfi yapınca kahvaltımızı edip Seyitabat şelalesine doğru yola çıkıyoruz..

SEyitabat şelalesi de Uludağın eteklerinde..Şelalenin akıttığı suların arasına alabalık tesisleri kurulmuş..Bir orman gezintisinden sonra ayaklarının suya değerek balık yiyebiliyorsunuz tesislerde..o temzi hava da içilen yemek üstü çayının da lezzeti ayrı tabi..Ece'yi satıcıların toprak kaplarından zor ayırıp dönüş yoluna düşüyoruz..Ece kız uyuya uyuya geliyor yine..

Bu da Cumalıkızık hatırası..Annesi hamur açmayı falan bilmez,beceremez..Ama kızı tez zamanda öğrenip ona da öğretecek gibi tutuyo merdaneyi:))

Ankara'da bir Temmuz...

2009-07-28T23:28:00.009+03:00

İstanbul'da gözlerini kapatıp,Ankara'da açtı Ece kız..Abba'sını Aslı'sını görmenin heyecanıyla gece bire kadar uyumadı..Ertesi gün yine abbasının peşinde koşmanın aşkına yürümeye başladı..Oturduğu yerden,tutunmadan ayağa kalkıp birden yürüyüverdi..Abbasıyla oyunlar oynadı,bazen sevdi bazen kızdı:)Bisiklet kavgası yapıp bacak kadar boyuyla kızgınlık naraları attı Aslı'ya..Abbasıyla yarışa annanne eli değmiş mamaları yedi..Gündüzleri balkon sefası,akşamları park bahçe sefası yaptı..Dedelerle,annanne,babanneyle,kuzenlerle koca bir ay geçirdi..Herkesin adını öğrendi,bir bir söyledi..Pazar günü yine uyuyarak İstanbul'a geri geldi..Adlii (Aslı),Cucuu (Burcu),teydee (teyze),ammaa(amca),Emmoo (dayısı) diye diye arıyo evin içinde şimdi..Bu kadar kalabalık bir aydan sonra ev ona da anneye de pek sessiz geldi..

Ama en önemlisi dayısnı evlendirdi Ece kız geçen hafta..Hayatının ilk düğününe katıldı..Kalabalığa şaşırsa da müziğe bikaç popo sallayıp alkışlara iştirak etti..Düğünün yarısından sonra uyku bastırıp biraz huysuzlansa da geçen sene nişanında yaptığı gibi huzursuz etmedi anneyi..Yine poz vermeden fotoğraflarını çektirip babannenin kucağında uyuyakaldı..

Bugün tam onbeş aylık oldu miniğim..Onbeş aylık,artık bebeklikten çıkmış ama annesi için hala dün doğmuş kadar bebek,evin içinde pıtır pıtır dolaşan,arada bi de gelip annesini yoklayıp bi de öpüp geri giden,her yaptığımızı yapmaya her söylediğimizi söylemeye çalışan meraklı mı meraklı bir bücür o artık..Yazmalı anne bu ayki hallerini de bir yazıda..Ama önce tozdan ve dökütten üzerine yıkılmadan şu evine bi el atmalı..

Sevgiler bizden herkese..

Ve kelebek kanatlanır:))

2009-07-02T20:18:00.003+03:00

Ece kız bundan tam altı ay önce elimizden tutup ayağa kalktığı ve adımlamaya başladığı yerde, anneanne evinde ve aynı odada özgürlüğünü ilan etti dün..14 ay 2 günlükken ..Elimizden tutmuyor artık...

Bu videoyu bugün çektim..İlk bağımsız yürüyüşlerini dün yaptı aslında..Makinenin pili yoktu çekilemedi malesef..Zaten bu ilkler silsilesini pek yakalayamadım ben..Daha doğrusu anlayamadım..Hangisi ilkti..Dün hiç yerinden kalkamazken bugün ayaklanıp yürümüyor ki,birden olmuyor ki..Önce elimizden tuta tuta yürüdü,sonra tek elini bıraktı,sonra ilk adımlarını attı,sonra sayısız adım attı ama bitaraftan elimizi bırakmadı ve artık bizsiz yürüyor..Süreç biraz uzunca oldu bizde:))

Diyeceğim o ki video öyle ilk adımlarını atan bir bebeğin videosu değil pek..İlk yürüme heyecanı da yok tabi yürüyeli çok olduğu için..Gayet rahat,pehlivan havasında yürüyor arkadaş,stajı uzun sürdüğü için biraz:))Kayıt altına alınan ilk yürüyüş olarak dursun bu da bloğunda.

'Atti' öncesi ev oyalamacası:)

2009-06-28T23:44:00.001+03:00

Dedim ya Ece kızı içerde tutmak zor şu günlerde..Şapkasını,ayakkabılarını,kapıyı,pencereleri her gördüğünde atti.T'lerin üzerine basa basa,biraz ısrarlıca,heyecanlıca 'atti'..Nisbeten şanslıyız,İstanbulun biraz daha yeşili bol yerinde oturuyoruz,denizi gören ve tıklım tıklım olmayan,bahçelerinde ortancaların göz okşadığı evlerin,yol kenarlarında meyva ağaçlarının olduğu,çocukların 'mahallede' top oynadığı,insansız-arabasız caddelerde yürümenin mümkün olduğu,yazları yazlık havasında geçen bir yer en azından..Tabi gönül neler istiyor da bu kadarına şükür diyor:)Bu nedenle Ece'nin attileri zevkli..Tamam 'atti' de, gündüz yakıcı güneşin altında mümkün olmuyor maalesef küçük hanımcığım..Çünkü durduğu yerde durmak istemiyor..Gölgeler,serinlikler yetmiyor,güneşlere,yollara,parklara taşıyor..E anneye de evde oyalamak için bin türlü oyun bulmak düşüyor..Önce oturma odası ve hanımın odası arasında mekik dokunuyor..Çünkü Ece hanım tarafından oyuncaklar önce alınıp bir bir oturma odasına taşınıyor..Ulaşabilecekleri yere, belli bir düzen içinde koyacaktık di mi?Evet biz öyle yapıyoruz da hanımın istediği düzene göre oyuncaklar koltuğun üzerinde durmalı..Gözünün önünde..Sırayla oynanmalı..İşleri bitince aynı sabırla,ıkılaya ıkılaya,ağır da olsa,zor da,odaya taşınmalı..Yapıyoruz,git-gel peşinde dolaşıyoruz..

Gün uzun,başka oyunlar da bulunmalı..Anne öyle yaratıcı değil ne yapsın..Ama kopyacılığını kullanıyor:)Geçen hafta yaptığımız dip köşe temizlikten çıkan atıklar da imdada yetişiyor..Süt arttırsın diye kullandığı çay kutusu ve daha sonra kullanılmak üzre alınan düğmeler,Ece'ye kumbara oyunu oluyor..Anne renkleri de söyleyerek atıyor..Ece atıyor..Sonra merak ediyor nereye gittiklerini ' açti,açti' diye kapağı açtırılıyor,tekrar oyun başa dönüyor..

Kapakları eskimiş tuzluklar Ece'ye oyuncak oluyor..Hıı-ıh hıı-ıh diye diye kürdanlar içeri atılıyor,epeyce oyalanılıyor..Sıkılınca tuzluğun kapağı kapatılıyor,bu kaldırılsın demek oluyor..

Eski bir eşya kutusu kaplanıyor..Daha önce babanın hazırladığı resimli kartlar isimleri söylenerek (Ece için hepsi 'mamma' şimdilik),içine atılıyor,elde kart kalmayınca 'BIT-Tii' deniyor ve yine kutu açtırılıyor..Bir kutuda da iplere bağlanan anahtar,toka ve düğme ile ip çekme oyunu oluyor..

Küvet hazırlanıyor,önce dibi delik kaplarla şelaler yapılıyor şırıl şırıl,sonra kağıttan gemi yapılıp yüzdürülüyor,en son bıcı bıcı..Ama son haftalarda baş yıkama kısmı biraz zahmetli geçiyor..Kafaya su döktürme kısmında Ece hanımcığım yan çiziyor..

Ve nihayet öğlen sıcağı geçiyor..Artık Ece'nin atti sevdası tavan yapıyor..Giydirilip,tokişleri takılıyor,şapkasını giyiyor,ayakkabılarını giymeye çalışıyor ve evde kim kalmışsa bay bay..Önce bahçedeki çiçekler burun tamamiyle kırıştırılarak koklanıyor..Sonra istikamet çardağın yanındaki dut ağacı oluyor,dutu da kapan Ece kız biraz da bahçede takılıp sıkıldıktan sonra sokak kapısını açtırıp parkın yolunu tutuyor..

Tek eli hala bizde..O tek el muhakkak bir parmağa değmeli..Yoksa yürümüyor,farketmeden yürümüşse biraz ve iki eli de boştaysa hemen sağını solunu arıyor..Tutmak istiyor,temkini elden bırakamıyor..7 aylıkken ayağa kalkan,yaşını karşılayacak dedirten tombik kızım özgür kalmak için çok acele etmiyor:)

Ece kızla annesi Ankara yolcusu yarın..Annanne ocağı ve ordaki Aslı kuzen dört gözle Ece'yi bekliyor..Güzel bir yaz olsun herkes için..

Bitik anne..

2009-06-22T15:56:00.000+03:00

Bugün tam anlamıyla beni ifade eden kelime budur diyorum..Bitiğim...Durdum durdum yine herbişiyciği biraraya sıkıştırma,yumurta malum bölgeye dayanınca işe kalkışma kabiliyetlerimi kullanarak kendimi perişan hale getirdim..Okulun son dönem not girme,dönem sonu tutanakları vs. ıvır zıvırtılarının olduğu bir haftaya bir de geç kalmış bahar temizliğini ekleyince bir haftayı kendime zehir ettim..Aksilikler üstüste gelip de yardımcı teyzemiz de gelemeyince evin dip köşe temizliği de ellerimden öptüler..Bir yıldır adamakıllı bir temzilik yapılmamış evde psikopata bağlamışcasına gece gündüz oğraşıp el değimemiş tek bir eşya bırakmadım tam anlamıyla..

Cuma günü okula da paydos diyeceğiz inşallah..Şu sorumluluk sınavları adı altındaki saçmalıkları da bitirince bir sene daha bitmiş olacak öğretmenlik hayatımda..Bu sınavlar öyle böyle değil bu kadar saçmalık olmaz dedirten cinsten..Dönem içinde kalan çocuk bir hafta sonra acaba bu sınavda geçer mi diye bir kez daha sınava alınıyor..Sanki bir hafta içinde çocuğun beynine mucizeler inecek..Çalıştığım her yıl mesleğimi daha da bir sorgular hale geliyorum..Yaptığım işe inancım azalıyor maalesef..Eğitim sistemi tamam malum neresinden tutarsan elinde kalıyor ama biz de aynı eğitim sistemiyle büyüdük be kardeşim..(Hepi topu dört yıllık öğretmenim)Tamam okula ayılıp bayılmazdık,tenefüs zili çalınca 'kahretsin' demezdik ama bu kadar amaçsız,bu kadar boşvermiş,bu kadar 'BOŞ' değildik..Daha cumhuriyetin kuruluş yılını söyleyemeyen,çocuk denecek yaşta saçlarını boyatıp yüzüne de düğün makyajı yapıp okula gelmiş,modern olmanın ölçütünü 'ay inanmıyoraaaaaammm' diye konuşmak zanneden,ideali olmayan kız öğrencilerimin ve gazetelerin en arka sayfalarındaki malum fotolara bakmaktan öteye gitmeyen bir okuma kültürü ile tarihin sadece 'harem' kısmıyla ilgilenebilecek kadar kendini tek yöne kanalize etmiş erkek öğrencilerimin hallerini gördükçe 'ya benim kızım?' sorusunu çıkaramıyorum aklımdan...O nasıl olacak?Nasıl bir gençlik dönemi geçirecek? Nasıl bir geleceği hedefleyecek? İşin içinde olunca çok daha karamsar oluyor insan..Malesef 'geleceğe umutla bakabilen bir eğitimci' olamıyorum..Döenm içinde okudukları kitapları içeren bir anket vardı..Bırakın kitap okumayı okunabilecek bir kitap ismi bile bilmiyor çoğu..Yani atacak şu kitabı okudum diye ya 'Kavak yelleri' ile 'Arka sokaklar' yazmış okuduğu kitaplara..Vahim..Çok vahim durumdayız..Suçlu tabii ki onlar değil...Aileden başlayarak onu bugüne hazırla(yama)yan tüm çevre,tüm eğitimciler..Şüphesiz hepsi doğduklarında öğrenme,keşfetme hevesi ile dopdolu idiler..Nasıl bu hale geldiler?Nasıl böyle hevessizler herşeye,hayata karşı?Şaşıp kalıyorum,üzülüyorum bu hallerine,bişeyler yapmak istiyorum,yetersiz kalıyorum...Canım sıkılıyor okula gidip geldikçe ve aslında işe yaramadığım hissine kapılıyorum..Geçtim konuyu...çözümsüz..geçiyorum...

Bu yoğun haftada malum ki Ece'yle ilgilenemedim pek..Babannesiyle dedesi sağolsunlar peşinde dört döndüler..Zaten kendisini evde görebilene ne mutlu şu ara..Şapkasını kafaya takıp,ayakkabılarını eline alınca 'atti'..Tutabilene aşkolsun..Öğlen sıcağı geçene kadar zor oyalıyoruz..Dışarıya oyun halısını serdik,hatta oyuncak sepeti de dışarda..Bazen mama sandalyesini de dışarı çıkarıyoruz orda yiyip içiyor..Bi de hamak kursak da oldu olacak uykusunu da dışarda yapsa diyoruz:)Bahçeye çıkar çıkmaz önce dut koparıp yiyor illaki..Dışarda gören çok iştahlı zannediyor ama malesef durum öyle değil..Kahvaltı,yoğurt,meyveyi biraz oyalama usulüyle yedirebiliyoruz da çocuk ana öğün sayılabilecek tüm yemekleri reddediyor nerdeyse..Ne yapacağımı şaşırmış durumdayım..Çok açsa yayla ve tarhana çorbası yiyor sadece..Sebze yemekleri ve et'e ağzını bile açmıyor..Gündüz uykusu da ikiye indi,birer saati bulmuyor onlar da..

Pisi kediler favori hayvanı olmaktan çıktı bu ara..Martılara taktı ve fakat martıları karga zannediyor..Babannesi karga karga gak dedi tekerlemesini söylemiş martı seslerini duyunca bi kez,duruyo duruyo 'kağğga kağğga gaakk' diyo':))Bahçeye bir martı yavrusu peydah oldu geçenlerde peşinden dolaştı durdu martıcağızın annesi de yukarda tetikte..Korktu bizim kızdan bikaç gündür uğramıyo bahçeye..

Daldan dala bir yazı oldu uzun zamandır yazmayınca..Ben Ece'den bir video ekleyip kaçayım artık..Herkese sevgiler..

Ya-Pa Çocuk Dünyası ve Oyuncak Üzerine..

2009-06-08T23:29:00.015+03:00

Geçen ayki doktor kontrolünde istenen idrar tahlili için Ece hanımın çişini yapmasını beklerken canımız sıkıldı..Bu iş uzun sürecek gibi deyip hastanenin dışına doğru yollandık..Tesadüfen internet sitelerinde bolca gezindiğim Koşuyolu Ya-pa'yı görüp uğradık.Çok ilgili bir beyefendi karşıladı bizi..Ve daha biz ağzımızı açmadan Ece'nin kaç aylık olduğunu sorup başladı bildiklerini anlatmaya:)13-15 ay dönemini 'itme-çekme,atma-alma' dönemi olarak adlandırıyorlarmış..Bu dönemde bebeklerin ilgisi oyuncağın kendinden ziyade ağırlığı,düşünce çıkardığı ses,itince nasıl gittiği ile ilgili oluyormuş..Ayaklanma döenmimde oldukları için bir oyuncakla bundan öteye çok fazla zaman geçirmesini beklemeyin dedi..Ancak dil gelişimi için kritik bir evre olduğundan dolayı (bebekler en çok 12-18 ay arası duydukları sözcükleri taklit etmek için uğraşırlarmış) bu dönemde mümkün olduğunca fazka nesneyi göstererek ismini ziretmemizi söyledi..İşaret ettiği şeyi mutlaka adını söylerek vermemiz gerektiğinden bahsetti..Ve bu dönem için bize bazı oyuncak tavsiyelerinde bulundu..Yazayım dedim:)

KUTU SÖZLÜK:

İçinde meyveler,sebzeler,taşıtlar,zıt kavramlar gibi bazı resimlerin bulunduğu bir set..Bu aylardan itibaren dil gelişimini desteklemek için kullanılabilecek güzel bir ürün aslında..Ama kartları biraz ince geldiği için şu dönemde Ece'nin elinde harap olabilirler diye düşünüp almadım..Kendim bulduğum resimleri çıktı alıp lamine edersem daha kalıcı olabilir diye düşündüm..Bir de nesneleri çizilmiş resimler olarak değil de gerçek fotoğraflarıyla tanıtmak daha doğru gibi geliyor bana..Ama dediğim gibi set hazır olarak 2 yaş sonrasında rahatlıkla kullanılabilir..

KULELER:

Bu gibi üstüste dizilen,içiçe geçen,üzerinde farklı görsellerin bulunduğu kuleler..Daha önce Ece'ye içiçe geçen kaplardan almıştık,uzunca bir süre oynadı onunla..Bu oyuncak ondan biraz daha kapsamlıca..Üzerinde rakamlar,hayvanlar ve taşıtlar var..Şu anda bize diktirip yıkmaya meraklı tabi..(Yapa'daki görevli de aynen böyle demişti..)Ama şimdilik sevdi gibi..Benim gözüm ahşap bloklara takılmıştı ama 2 yaş civarı için daha çok tavsiye ettiklerini söyledi görevli..13 ay civarı ahşap blokları yapılandırıp anlamdırmaları çok mümkün değilmiş..2 yaşına yakın almanızı tavsiye ederim dedi..Peki dedik:)

AHŞAP PUZZLE:

Bu ay için az parçalı, düz kenarlı (fazla girintili çıkıntılı olmayan) ve tutaçlı puzzleların uygun olduğunu söyledi.Puzzle'lara ilgisinin 18 ay civarı daha çok artabileceğini ama bu ayda uğraşmasının da hem ince motor gelişimi hem de problem çözme yeteneğinin gelişmesi için faydalı olacağını anlattı.Bizim hatun pek ilgi göstermedi aldığımız puzzle'a..Bakalım bekliyciğiz,göriciğiz..

WALK'N ROLL:

Yürümeye hazırlık evresinde en çok tavsiye ettiğikleri oyuncaklardanmış..Bu evrede önlerinden giden bişeyi itmeye çok meraklı olurmuş bebikler..Ece şu resimdeki rahmetli Walk'n rollu İkea'da kendi beğenip aldıydı..Ama iki üç haftalık ömrü oldu kendisinin...Dışarlara çıkarınca bozdu,biz de kendisine pazardan bunların plastik olanlarından aldık ödül olarak:)Aynı vazifeyi görüyor..

AHŞAP HALKA İSTİFLEME:

Bu oyuncak da tavsiye ettiklerinin arasındaydı..Biz bikaç ay önce almıştık.Ece'nin en çok zaman geçirdiği oyuncaklardan oldu kendisi..

GEOMETRİK KUTU:

Benim çok sevdiğim Plantoys oyuncaklarını da satıyor Ya-pa..Yine bu aylarda başlanabilecek bir oyuncakmış..Ama 18 ay civarı daha güzel kullanır dedi..Ancak ahşap olanları pek başarılı bulmadığını söyledi bu konuda..Plastik olanları daha kolay kavrayıp daha rahat geçirebilirler dedi..Bu oyuncak bize hediye gelmişti.Ancak kapağı çok rahat kalkıp açıldığı için Ece daha çok kapağı gövdeden ayırmaya odaklı şu ara..Silindir olanlar dışında diğer parçaları içine atmakta başarılı değil:)
KİTAPLAR:

Orada bulunan kitaplardan da güzel örnekler gösterdi..Ancak biz bu ay kitap kotasını doldurduğumuz için almadık..Ece'nin ilk gözağrısı ve en sevdiği kitaplar T.İş Bankası yayınlarının Pisi Kedi serisi idi..O gün bugün her gördüğü kitaba Pıti diyodu hanım..Ta ki Bebek Koala serisini bulana kadar..Artık 'Be-beeee' şeklinde ayırdedebiliyo ikisini:)Yine T.İş Bankasının bu dönem için çıkardığı Pocoyo serisi vardı ki çok kofti çıktı..Pek beğenmedim,renkler kitabını almıştım internetten,renklerle alakası yok kitabın..Pocoyo da garip bir yaratık zaten:)) Bir de hayvanların gerçek resimlerinin bulunduğu bir kitap arıyodum ne zamandır..Hani gerçekle bağdaştıramaz diye çizilmiş olsun istemedim.Çünkü bazıları çok abukça çizilmiş olabiliyo hakkaten.Net Çocuk İlk Adımlar Dizisinin Hayvanlar kitabı güzel bu anlamda..Hayvanlar gerçek resimleriyle ve anne-yavru şeklinde verilmiş..Hoş..

Yolu Koşuyolu'na düşenler mutlaka uğrasınlar derim Ya-Pa'ya..Gerçekten güzel ilgilenip hoş bilgiler veriyorlar..Gerçi internet vasıtasıyla da ulaşmak mümkün ama görüp almak gibi olmuyor tabi..Biz bir saatten fazlaca zaman geçirmişiz içerde..Ama bu süre tahlil almak için yeterli olmadı..Ece hanım bizi hastanede de üç saat beklettikten sonra,yapıştırılan torba dışındaki tüm bezi sulamak suretiyle tahlil falan aldırtmadı..Daha alınacak kısmet olursa..:))

Kalın sağlıcakla..

P.S.: Plantoys ve Woodentoys'un dışında Kipalarda satılan Tesco'nun oyuncakları da güzele benziyor..Henüz almadım ama bakma fırsatım oldu..Bir de 2 yaş sonrası için Mothercare Şaşkınbakkal mağazasında ismini hatırlayamadığım bir markanın (Educo gibi bişiydi galiba) oyuncaklarına bayıldım..Çok değişik aktiviteleri içeren çok yaratıcı daha önce görmediğim oyuncak çeşitleri vardı..Tekrar bakmak üzre yazdım aklıma:)

Hayat gailesi,Ece diyette ve Oyun grubu buluşması..

2009-06-05T12:25:00.003+03:00

Amaan gene aynı terane..Yazmak istiyorum da zaman yok:P..Herşeyi kayıt altına almak,unutulmasın,hatırası kalsın diye hiç olmazsa haftada bir yazabilmek..Ece'nin doğumundan beri en koşuşturmacalı günlerimi yaşıyorum desem yeri..Okul işleri,malum dönem sonu tantanaları,notlandırılmak (!) üzre bekleyen Liseli yavrucuklar,onları ne geçirmek,ne bırakmak isteyen,daha doğrusu notlandırmak istemeyen bir ürtmen kişisi,evin kapısında her gün 15:30'da beni bekleyen ve 'atta' gitmek için üstümü değiştirmememi bekleyemeyecek kadar aceleci bir cimcime,'artık temizle beni' diye bağıran ev, 'nolur düzenle bizi' diye yalvaran çekmece ve dolaplarım, tavana değmek üzre olan ütü yığınlarım,uykum ah uykum....Çüş be kadın,haftanın üç günü çalışıp da şu kadar tantana da edilir mi?Valla 14 ay evde kaldıktan sonra ediliyomuş napıyim? Tempoya alışmak zaman alcek..

Neyse geçtim aslında başka şeyler diyecektim..Can sıkıcı..Ece kzı bir haftadır yemeğe tövbe etti..Ağzına gram bişiy sürmüyo anne sütünden başka..Ve ben 'DE-LİR-MEK ÜZ-RE-YİM'..Evet hiçbir zaman öyle önüne ne koysak löp löp götüren bir bebek olmadı (bakmayın tombul görünüşüne yani,onu böyle yapan anne sütüdür)ama gerçekten sadece anne sütüyle günü bitirdiği oluyo bu ara..Buna bir de poposunun yer görmemesi eklenince 300 gr. vermiş bu ay..Dün dumur olduk karı koca doktor odasında..Yok,doktor gayet sakin ve normal karşıladı da.Biz her kontrolden çok güzel kilo almış sevinçleriyle (hani güzel kilo alınca sanki iyi bakmışız hissiyle..!) çıkmaya alıştırınca bünyeyi bu koydu biraz..Gerçi kilo vermiş haliyle bile kilosu ayına göre üst sınırlara yakın ama ana yüreği (açgözlülüğü de diyebiliriz) işte:P Üstelik uykusu düzene girmeye başlamışken,kendi odasında,kendi karyolasında,bezen kendi kendine uymaya alışmışken..Biri oluyo,öbürü çöküyo ne zor iş be kardeşim..Dişe bağladık hep beraber,geçecek diye dört gözle bekliyoruz bakalım...

Bu da değildi aslında konumuz..Haftalardır kayıt altına alamadığım oyun grubu buluşmaları..Geçen pazar dördüncüsünü yaptık Darıca Hayvanat Bahçesinde..Gerçi her buluşmada bir fire veriyoruz ama olsun:)Babaları da aldık yanımıza Aylan ve tatlı kızı Nil'le hayvanat bahçesine gittik biraz..Çevreyle ilgilenmekten birbirlerine pek pas vermedile ama değişik bir gün oldu onlar için..Kuşlara ördeklere del del yaptılar,tavşanlara çubuk kraker verdiler,devekuşlarına maymunlara şaşırıp kaldılar..En çok da hayvanat bahçesinin ortasındaki büyük oyun parkında eğlendiler..Nil kız atlı karıncadan inmek istemedi pek at aşkından mütevellit:))Ececiğim de merdiven çıkabilmenin yeni hevesiyle kaydırağa çıkıp çıkıp kaymak istedi..Fotolara baktım da ikisini bir arada yakalamak pek mümkün olmamış yine:))Parkta da tembel babalar oturup çay keyfi yaptıkları için biz fotoğraf çekememişiz..Güzel bir gün oldu,daha nice buluşmalara diyelim..

Herkese güzel haftasonları,bol sevgiler bizden..

Çifte Bayram..

2009-05-24T23:55:00.001+03:00

Planlar 28 Nisanaydı..Hayat her zaman planladığımız gibi gitmezmiş..Olmadı olamadı..Aslıcığımın hastalığı,bilmediğimiz hastahane yolları,hastane odaları,annenin stresli günleri..Doğumgünü kutlanamadı..

Şükürler olsun çıktı Aslıcığımız hastaneden,geçti gitti kötü günler inşallah..Bugün kutlanmaz mı..Kutladık tabi..Ececiğimin doğumgününü,Aslıcığımın yeniden doğuşunu kutladık..Annaneli,dayılı,teyzeli,dedeli,sevdiklerimizle,balonlarımızla,süslerimizle,
blogların pastacı teyzesi sevgili Rapunsel'in harika pastasıyla,zarif hediyesi kurabiyeleriyle..

Hava bir açıp bir kapatıp bize bahçede kutlatmasa da,Ececiğim iki huzursuz gecenin ardından hafif mahmur olsa da olsun,en kötü günümüz böyle olsun,sağlık olsun,mutlulık olsun,onlar yanımızda olsun..

Daha nice yıllarınız,yaşlarınız olsun önünüzde,pastalara sığmayacak nice mumlarınız..Tabii ki sağlıkla tabii ki mutlulukla..

Özgürlüğe ramak kala..

2009-05-15T00:50:00.002+03:00

Takdimimdir: Ne okul ne işler, şu ara yazamamamın,blog blog dolaşıp yorumcuk bırakamamın tek sorumlusu,dur durak,oturak ve pek tabii ki uyku bilmeyen şu yukarıdaki kızçem..Böyle hanım hanımcık, masumcuk durduğuna bakmayın bu ara bi hovardalık bi cadılık aldı başını gidiyo..Sokak kızı oldu kendisi bi kere..Evlere sokamıyoz hanımı..Ve hatta evin bahçesi kendisine dar geliyo sokaklara parklara taşıyo..Okuldan ne zaman eve dönsem bizim ki takmış babanneyi dedeyi peşine,çoluk çombalak dökülmüşler sokaklara..Kah mahalle çocuklarının futbolunun orta yerine dalıyo,kah piti pitiii diye kedi kovalıyo,kah yoldan geçen ninelere dedelere el sallıyo,öpücük gönderiyo..Arabayı görünce ve ben içinden inince baş sağ omuza doğru eğilip pek ince bir ses tonuyla önce kimler gelmiş 'aaaaa'sı çekiliyo,sonra sarılıp öpülüyo ve ısırılıyo..Ama ne sevinçle,ne mutlulukla..Yer onu annesi:))

Tabii tüm bunları yaparken artık kendisi mi yürüyo..Cık..Aslında ramak var ama temkini elden bırakamıyo bir türlü..Bağımsız atılan dört beş adımdan sonra ya şöyle parmak ucuyla emaneten bizi tutuyo eğer yanında kimse yoksa duvardan,daldan,kapıdan tutunup yüyüyo,bizli veya bizsiz bişekilde yürüyo,ille de yürüyo..Oturtur oturmaz oklava yutmuşcasına hoop ayağa..Kendisi kalkabildiğini keşfetti keşfedeli oturmak yok..Çocuğum emeklemedi de ya ayların hıncını alıyo sanki..İçinde kalmış kuzucuğumun beaa..Oyuncaklara moyuncaklara veda etmiş durumda oturmadığı için tabi..Sonsuza dek yürüyebilirim edasında..

İşaret parmağı hep havada..Emirler yağdırmak üzre hazır bekliyo..O parmak gideceği yeri emrediyo,almak istediğini emrediyo..Ağzı laf dolu..Bıdır bıdır bıdır habire konuşuyo..Babame (babanne),dede,bbuu (su),mama, memmem (malumunuz),pıtii (kedi,sokaktaki her kediye ve evdeki Pisi kedi kitabına),attii (attım-mütemadiyen bişiyler atıyo zaten),bebee (bebek,dışarda,dergilerde gördüğü bebeklere,oyuncak bebeklerine ve Bebek Koala kitabına), adoo (alo), Edde (Ece),abiiy (abi),abba (abla),pufff (peluş ayıcığa,bir yerine basınca horlama sesi çıkardığı için adı puff kaldı),ah ah (al al,evdeki baş taşıyıcımız oldu kendisi,mütemadiyen bize bişiyler taşıyıp al al diye uzatıyo),biyy (bir,yine işaret parmak havada) anlamdırabildiklerimiz..Velhasıl artık öyle postlara falan sığmayacak derecede değişmeler var günbegün..İki üç gündür bir numaradan ağlamamız var mesela tüm yüzünü buruşturarak ve eiğğ sesiyle..Tamamen numara ama,kime yutturacaksa:))Her gün yeni bir numarayla çıkıyo karşımıza..

Hayat kolaylaştı gibi biraz..Alışıyoruz yeni durumumuza..Bi de Aslıcığım hastaneden çıksa hiç derdimiz tasamız kalmayacak..En iyi ihtimalle Pazartesi inşallah..Bitsin artık hastane günleri kuzucuğumun,gelsin onun da baharı..Hem daha kutlanacak bir doğumgünümüz var..Hevesle bekliyoruz..

Oyun grubu buluşmalarına da devam..Ama kayıt altına alamadı bir türlü yorgun anne..Onlar da bidahaki sefere..Hülyacım bak yazamayacaktım yorumunu gördüm gaza geldim:))Değerini bilesin:))Herkese bol bol selamlar,öpücükler bizden..Sağlıcakla..

'Bebek in, kariyer out' muş...

2009-05-05T01:30:00.002+03:00

Ben,ben diyorum...Beceremezmişim,yapamazmışım anladım...İki hafta gösterdi ki ben öyle çocuk da yaparım kariyerde tipinde bir bağyan değilmişim..Yapabilenlerin ellerinden öpülür..Nasıl beceriliyor yahu??Çocuk,ev,eş ve iş?Nasıl denge sağlanıyor bu dörtlü arasında..Ufacık tefecik bir kadınım altı üstü..Cüsseme uymaz,üstüme oturmazmış..Hemi de iş hayatımın hepi topu ne kadar olduğunu söylesem gülersiniz bi tarafınızla..Haftada üç gün,9-15 saatleri arasında okuldayım, gel gör ki bu üç gün benim için ölü gün..Gelince pestilim çıkmış oluyor ve manda gibi yayılıyorum yatağa..Mutfak kayınvalideme emanet zaten iki haftadır,yemek yemek ve su içmek dışında girmiyorum vallahi...Sağolsun kadıncağız..Bi tembellik,bir uyuzluk durumum var.. Hamladım tabi 14 ay az bir zaman değil ara vermek için..

Tabi şu son iki haftanın beni psikolocik olarak çok yormuş olmasının da etkisi var bu durumda..Aslıcığımın hastalığı ile başlayan aksilikler silsilesi diyelim..Büyük küçük bir sürü aksilik..Şaka mı bu ulen diye düşündüren,ardıardına gelen ve evden dışarıya adımımı atarken acaba bugün ne olcak diye bekler olduğum aksilikler..Annemlerin hırsızlık olayı,annemin antibiyotik alerjisi atlatması,arabanın aynasının çalınması,cep telefonumun denize düşerek bana veda etmesi,okulda norm fazlası olduğum için dağbaşı denebilecek uzak bir okula sürgün gönderilmiş olmam vs vs...Üzerine önce benim azan faranjitim ve soğuk algınlığımdan,sonra Ece'nin 39.7'yi bularak yüreğimizi yerinden oynatan ateşinden acilde geçirdiğimiz iki gece de tuz biber..Mutlu eden,içimizi ferahlatan tek şey de Aslıcığımın nihayet pnömokok bakterisini yenerek hızla iyiye doğru gidiyor olması..Dört gözle bekliyoruz hastaneden çıkmasını..Çifte bayram yapacağız inşallah,Ece'ciğimin doğumgünü ile beraber kutlayacağız teyzeciğimin iyileşmesini..Gelsin artık o gün,çok çekti kuzucuğum benim..

Alışıyoruz yeni hayatımıza..Çekirdek aile hayatımızdan, babanneli dedeli komün hayatına benim adapte olmam biraz uzun sürecek olsa da Ece tahminimden daha çabuk alıştı..Gündüzleri problemsiz geçiyor da ben geldikten sonra yakama mıknatıs gibi yapışıyor yavrucuk..Hatta bu yapışık kalma durumunu gece de arzuladığı için kendisi,annesini uykusuz, kurbağa gözlerle okula gönderiyor..Derse giriyorum,anlatıyorum ama ne söylediğimi bilmiyorum bazen..Beşyüzküsür yıllık gerçekleri değiştirip İstanbul'u Kanuniye fethettiriyodum geçen..facianın eşiğinden döndüm..Çocuklara tarih yerine bebek bakımı dersi versem daha başarılı olabilirdim diye düşünüyorum..

Tabi bu moralsiz günlerde,gayet keyifsiz ve malesef özensiz yazabildiğim Ece'ciğimin doğumgünü yazısına yorum gönderen birsürü blog arkadaşıma teşekkür etmezsem olmaz buradan..Gerçekten herbir yorumda gözlerim doldu,çok mutlu oldum..Hepinize çok çok teşekkürler..Zor günlerde,güzel günlerde iki cümleciği esirgemeyerek beni mutlu eden,mail gönderen ve telefon eden blog dostları,iyi ki varsınız:))Dilediğiniz tüm güzel dilekleri ben de bilmukabele sizlere gönderiyorum:))

Herkese sevgiler,bebelere öpücükler..
Kalın sağlıcakla..

Ece'ciğim bir yaşında..

2009-04-28T21:48:00.006+03:00

Yazmalı,yazıp yazıp silmemeli,anlatmalı ama nasıl?..Nasıl anlatılır ki,ne söylenir ki,tarif edilebilir mi ki....Bir yıl..En güzel,en mutlu,en tedirgin,en heyecanlı,en meraklı,en zor,en uykusuz,en aşk dolu en sabır dolu desem..Yetmez ki anlatmaz ki..

Sen biliyorsun ya anneciğim..Seni öperken nasıl en içime sarmak istediğimi,güldüğünde içimde açan bahar çiçeklerini,ağladığında yüreğimin en ince telinin titrediğini,saçının teline zarar gelir diye nasıl yüreğimin hop oturup hop kalktığını,içimin nasıl sana aktığını,hastalağında canımı vermek istediğimi,sağlığına hergün şükrettiğimi,gecenin sessizliğinde uyurken koynumda nasıl sevdiğimi masumiyetini izlemeyi,omzumdayken boynumda hissettiğim nefesinin içimi nasıl ısıttığını..Sen biliyorsun anneciğim..Gerçek sevgiyi gerçek fedakarlığı seninle tattığımı,sevilmenin güzelliğini bu bir yılda anladığımı..Geçen sene bugünden beri hissettiklerimi,anlatamadıklarımı...Gözlerimden anlıyorsun,gözlerinden anlıyorum kuzucuğum...Sen anneni biliyorsun...

Baharda,baharlarla geldin,bahar getirdin evimize..Ömrün de bahar gibi olsun bebeğim..Hep yanımda ol,kanımda ol,canımda ol...Mutluluğum ol,aşkım ol,zorum ol,uykusuzluğum ol...Yeter ki sağlığınla hayatımızda ol..Ben sağlığını ve mutluluğunu istiyorum Rabbimden..Gerisi senin dilediğin gibi olsun kuzucuğum..Nice nice yaşlara..

Zor günler..Ama olsun,sağlık olsun...

2009-04-19T23:53:00.002+03:00

İyileşiyor meleğimiz,günden güne daha iyiye gidiyor..İnsanı kahreden 'belirsizlik'..Herşey tespit edilip tedavi süreci başlayınca,birazcık daha kolaylaşıyor herşey..Biz de ciğerlerindeki ödeme neden olan şeyin ne olduğunu öğrenince rahatladık biraz..Şimdi şüphelenilen hastalıkların adını almak istemiyorum ağzıma,Allah evlerden uzak etsin..Bir çeşit zatürre yeğenimin rahatsızılığı..Buna neden olan virüs muhtemelen kreşte bir çocuktan bulaşıp,zaten vücut direncinin düşük olduğu bir soğuk algınlığı döneminde önce boğaza yerleşip ordan ciğerlere inmiş ve ciğerlerde ödeme neden olmuş..Su boşaltılıdıkça solunum ve kan değerleri normale dönmeye başlamış..Şimdi antibiyotik tedavisi ile minik vücudunun bu savaşı kazanması ve virüsü vücuttan atmasını bekliyoruz..İki hafta kadar sürecek tedavi süreci..

Perşembe günü görebildim Aslıcığımı..Çocuk acilde yattığı için yanına sokmuyolar aslında ama çok kısacık girip çıktım yanına..Kötü değildi gördüğümde ama ben şimdiye kadar hiçbir yakınımı öyle acil yatağında,ağzında solunum maskesi,üzerinde serum,borular vs. ile görmedim ki..Çok dokundu o hali..O halinden ziyade uyur vaziyetteyken sol gözünün kenarından aşağıya doğru süzülmüş bir damla yaş..Herbir damlasına kurban olur teyzeciğin..Ağlamamış ama neye içlendi ki..Gözünü açıp kapadı beni görünce..Ne demek istedi ki??Dokundu o hali işte..Başucunda duran halasıyla sarılıp gizli gizli gözyaşı akıtıverdik..Allah'ım ilk ve son kez yaşatsın bunu..Düşmanımın başına bile vermesin...İnşallah bitecek,gidecek,bebeğim eski sağlığına geri kavuşacak..Dualarınıza,dileklerinize çok çok teşekkürler..

Haberi alır almaz Ankara'dan apar topar İstanbul'a gelen annemlerin eve de hırsız girmiş...Adamlar büyükçe bir arabayı kapıya dayayıp evi topyekün taşımaya gelmişler..Komşulara yakalanınca o ana kadar aldıklarını kapıp,ellerindekileri de can havliyle yollara döke saça gitmişler...Şaka gibi..Geldi mi üstüste geliyo ya böyle..Geçen sene benim eve hırsız girince evde kalan son değerli varlığım olan kanunumu annemlere yollamıştım..O da adamların ellerinden bıraktıkları arasında..Birkez daha hırsız elinden kurtulmayı başarmış kendisi..Allah'ım yaa..Tabi hiçbirimizin gözü görmedi gideni falan..Dilimizdedir hep söyleriz bu sefer gerçekten 'CANIMIZ SAĞOLSUN DA'..

Bizim evde de durumlar pek parlak sayılmaz..Ece hanım babannesine alışsın diye dört beş gün önce çağırmıştım..Bikaç başbaşa bırakma denemesi yaptık ufaktan...(market,kuaför şu bu işleri için)Ece resmen dellendi...Babannesini görünce üç metre uzağa kaçıyor artık..Eteklerime yapıştı yani öyle bir durum..Herşeyin farkında yani..Biliyor yarın bırakıp gideceğimi..Zor bir gün bekliyor hepimizi..

Sevgiler herkese..

Kalın SAĞLICAKLA..

Ben bugün..

2009-04-16T02:20:00.003+03:00

Bir yazı gördüm..İçim buruldu,tüylerim diken diken oldu..Ben de yazayım bloğum da dedim..Çok küçüçük bir destek vereyim tatlı Nehirciğe..Ece uyandı yazamadım..

Bir mim gördüm ben de ekleyeyim dedim bloğuma..Ece'm uyumadı mı uyumuyor işte..Açamadım bidaha bilgisayarı,yazamadım..

Sonra ablamdan bir telefon aldım,yüreğim yandı..İlk bebeğim,ilk göz ağrımız,güzeller güzelim,teyzesinin bitekçe yeğeni,hastanede..Neler dedi ablam..Aklımda bitek 'veremden şüphelendiler' kaldı..Kreşe başladığı günden bu yana,haftalardır öksürükle cebelleşen ve her doktora gittiğinde 'soğuk algınlığı' diye doktorluğu bilmeyen doktorlar tarafından eve gönderilen Aslıcığımı hastaneye kaldırmışlar gece..Tahliller,tetkikler..Acilen genel anestezi ve ciğerinden boşaltılan yarım kilo su..Sonuç:HIB virüsü..E bebekken yapılan onca aşı?Yüzde yüz koruma sağlamıyor..Bu bakteri menenjite sebep olup insanı ölüme kadar götürebilen bir bakteri..Nasıl oluyor da karşısında bu kadar aciz kalınabiliyor?
...

Şİmdi uyuyor iki bebeğim de..Biri beşiğinde,biri daha önce hiç bilmediği hastane yatağında..Ama ben uyuyamıyorum..

Hani hep kötü şeyler duyduğumuzda dışarıdan duyulmasa da içimizde 'bana ve sevdiklerime bişey olmaz' sesi vardır ya..Hani yakıştıramayız ya en bi canlarımıza..Ne boş...Hastalık da ölüm de burnumuzun dibinde..Bir gün,bir dakika,bir saniye sonra pat diye geliverebiliyor..Aynen öyle..

Allah'ım bütün hastalara,ama en çok da minik meleklere,o hastane yataklarına yakıştıramadığımız minicik canlara,güzel gülüşlü Nehirciğe,Ayşe'ye,Ali'ye adını bilmediğim birsürü meleğe ve biricik yeğenim,yeğenimden de öte ilk kızım Aslı Betülüme acil şifalar ver..Bizim yapabildiklerimiz sınırlı sen koru onları..

11 ay 17 günlükken sen..

2009-04-14T00:11:00.002+03:00

*"Burnum nerde Ece'cim?" dediğimde iki cm'lik işaret parmağınla burnuma 'bıypp' yapıyorsun.."Parmağını yiycem Ece'nin" deyince parmağını seve seve ağzıma sokuyorsun..Dilini,saçını,kulaklarını,ellerini gösteriyorsun..

*Bezini popişine,şapkanı kafana,çoraplarını ayakkabılarını ayağına geçirmeye çalışıyorsun..Terliklerimizi alıp ayaklarımıza giydiriyorsun..

*Pisi kedi nerde dediğimizde hemen pisi kedi kitabını eline alıp 'pıtiii pıtiii' diye diye sayfalarını çeviriyorsun..

*Artık rahatlıkla ellerini tutunmadan uzun süre ayakta durup,-dün itibariyle- bir iki çekingen adım atıyorsun..

*Hiç oturmak istemiyorsun,ne zaman oturtsak paçalarımıza,koltuğa yapışıp kalkmaya çalışıyorsun..Kendi kendine oynasan da gözünün önünde olayım,yanından hiç ayrılmayayım istiyorsun..

*Sabahları işe gitmek için giyinen babaya kendi kendine el sallayıp,uyumaya devam ediyorsun..Zil veya kapı sesi duyduğunda elinde ne varsa fırlatıp çıldırmışçasına kanat çırpıyorsun..Yani gündüz babanı çok özlüyor,onun geldiğini anladığında sevinçten deliye dönüyorsun..

*Çekmece,dolap,sepet dökmeye, tek tek incelemeye bayılıyorsun..Bulaşık makinesini açık,çamaşır makinesini çalışır vaziyette görmeyesin,önünden ayrılmak istemiyorsun..

*Kendi boyunun iki katı elektrikli gırgırı tek elinle tutup 'hıı ıh hıı ıh'diye diye evi süpürüyor,aynı vaziyet arada viledayı da hallediveriyorsun..(Armut dibine mi düşerdi?:) )

*İki tıngırtı duysan kafayı öne eğip iki yana sallamaya,el çırpmaya,göbüşünü ileri ileri attırmaya başlayıveriyorsun..Şu pek meşhur:) FP eğitici köpekçiğin orasına burasına basıp ama bir şekilde müziği bulup oynamaya başlıyorsun..(Ailecek favorimiz 'miniminnacık örümcek' bu arada)

*Ben yemeğini yedirirken kaşığı alıp kendin yemek! istiyorsun,bi ağzına bi benim ağzıma kaşığı dürtüp dürtüp seviniyorsun:))Eline verdiğimiz ekmeği,kurabiyeyi ağzını şaplata şaplata yeyip üzerine suyunu içiyorsun:)Gözünün önünde yediğimiz herşeye saldırıyorsun:)

*Saçını bana taratmıyorsun,kendin tarayıp (!) benim taktığım tokayı da saçlarını koparmak pahasına da olsa çıkarıyor,kendin takmaya çalışıyorsun..

*Bahçedeki çiçeklere 'dıy diuu'(cici) yapıp,boyunu aşan kırmızı gülü koklamak için kaldırılmayı buyruk veriyorsun:))

*Tabii ki tüm çocuklara gibi dışarı çıkmaya,gezmelere gitmeye bayılıyorsun..Montunu giydirirken heyecandan yerinde duramıyorsun..Parkı uzaktan görmek çığlık çığlığa olman için yeterli artık..Kız erkek tüm çocuklara a-ba diye bağırıp kendince laf atıyorsun..Salıncaktan ayrılırken mızırdanıyor,kucağımda parktan uzaklaşırken kendini geri geri attırıp gitmek istemediğini anlatıyorsun..Dışarda gördüğün çocukların,kedilerin arkasından gitmeye çalışıyorsun..

*Dışarda gördüğün yabancılara el sallayıp,pas verip, uzaktan 'del del' diye çağırıp, yanına geldiklerinde ağlıyorsun:D

*Telefon sesi duyduğunda,telefon gördüğünde,alo dediğimizde elini kulağına götürüp bıdır bıdır bişiyler anlatıyorsun..

*Uyurken annee diye,uyanıkken baba diye ağlıyorsun..

*Çok nazlısın,sesimizi azcık yükseltmemiz,kaş çatmamız yeterli dudağın büzülmesi için..Küsüyorsun,küstüğüne birsüre pas vermiyorsun:)

*Ve tabii ki tüm bebekler gibi,tüm çocuklar gibi çok tatlı çok şen çok masum kahkahalar atıp o anlarda 'hayatı burda durdurabilsem keşke' diye düşündürüyorsun..

Yazmakla biter mi bitmez tabi..Büyüyorsun,hergün yeni birşey öğreniyorsun,hergün yeni bir 'Ece' oluyorsun..Ben mi?Ben her haline hayran kalıp,Allah'a şükrediyor ve annelerin içine verdiği bu sevginin nasıl olup da her saniye her dakika biraz daha çoğaldığına ve bu kadar büyük bir sevgiyi nasıl kalbime sığdırabildiğime şaşıp kalıyorum...

Kızımla iş öncesi başbaşa geçireceğim son iki günüm..Perşembe günü babanne geliyor Ece'ye bakmaya,Pazartesi de Mummy iş başında..

Gecikmiş bir mim,gecikmiş bir Mesecina-Mummy buluşması

2009-04-07T23:53:00.002+03:00

Günler önce Hülya sobelemişti beni..Mevzu bizim sıpaların bize benzeyen-benzemeyen yönleri:)

Fiziksel olarak -malesef- pek benzemiyoruz hatunla..Yani dışarda görüp de babasına benezetenlerin oranı oldukça fazla..Buraya kendisine en çok benzettiğim bebeklik fotomu koydum ki belki bir iki kişi de 'benziyosunuz' deyip moral verir diye..Şu anda benim bu fotoyla pek alakam olmasa da,resimleri renklendirdiğimizde farklar daha çok olsa da olsun,şuncacık da benziyor olalım...Tamam eller,ayaklar,göz rengi,yapısı,uzun kirpikleri ve belki-ama umarım ki değil:)- kaşlar babadan ama ağzı ve burnu ile yuvarlak yüz yapısı da benden bunu kimse inkar edemez;)

Gelelim karaktere..

-Korkaklık,ürkeklik ve temkinlilik durumu benden..Hiçbir zaman öyle gözü kara bir tip olmadım ben..Yani öyle ağaçlara tırmanıp duvarlardan atladığım bir çocukluk geçirmedim..Korkardım..Hala da öyle..Bişey yaparken hep kötü senaryolar gelir aklıma..Arabada,uçakta,vapurda abuk sabuk fealket senaryoları gelir gözümün önüne..E bu temkinlilik ve korkaklık nedeniyle yere çok erkenden sağlam basabilen bir bebek olmasına ve bence yürüyebilecek olmasına reğmen hala ellerimizi bırakabilmiş değil:))Ama en azından artık babası hapşurunca ağlamıyor bu bile iyi bir gelişme..

-Sabah uykusunu gece uykusuna tercih etme durumunun da benden olduğunu düşünüyorum...gerçekten ne kadar erken uyursa uyusun sabah çok erken kalktığında hiç keyfi olmuyor...Ve yine ne kadar uğraşırsam uğraşayım 22'den önce gece uykusuna geçmiyor..İki aylıkken de böyleydi şimdi de böyle..Hatunun vücut saati böyle işliyor:))

-Üstünü örtmeme ve dağınık uyuma babadan tabii ki..O yokken babasının üstünü örtmekten gına gelirdi,şimdi hanımın üstünü örtmeye çalışmaktan ve fakat örtememekten gına geliyor..Kendisini karyolaya alırsam da gecenin bir vakti çeneme tekme,gözüme yumruk yiyebiliyorum uykusunda..Bazen aramızda köprü oluşturuyor hanım..1-1 şeklinde uyanıyoruz sabah..

-Yemek durumu küllüm fiyasko...Ana da baba da yemek seçer hem de pek çok..Bizim kızın öyle her tada açık olmaması,her sebzeyi meyveyi yememesinin sorumluları biziz evet..Şu ara gene Tarhana çorbası-yoğurt-yoğurt çorbası döngüsünde yaşıyoruz sormayın:((

-Dışardaki ciddi tavırlar da benden yine..Yabancılara alışana kadar pek gülmez öyle..(Aslında 6. aya kadar böyle değildi ama son üç dört aydır durum bu)Ciddi ciddi izler,süzer,inceler..Isınırsa başlar gülücüklere..Ben de öyle hemen herkese ısınamam..Dışardan çok ciddi ve soğuk durduğumu söylerler..Ama tanıştığım insanlar da dış görüntümle kişiliğimin hiç ilgisinin olmadığını belirtirler..Bilemiycem artık..
- Bir de itiraf etmeli ki azıcık asabiyet durumlarını almış anasından..Hani Karadenizli ya baba tarafımız ordan diyolar..Bazen dişlerini gösterip,ellerini yumruk yapıp kendini titretebiliyo yani o derece...Bakmayın öyle hanımcık durduğuna:)

Valla aklıma gelenler bunlar Hülyacım..11 aylık ömrüne bakaraktan benzerlikler bu kadar...İlerde değişir mi bilinmez..

Ve diğer konu..Bir blog buluşması..Bloğu ilk açtığımda tanıdım onu..Beraber bekledik bebişlerimizin gelişini..Hazırlıkları beraber yaptık:)Onu aldık,bunu tavsiye ettik,yer tarif ettik,kilolar konusunda moral verdik birbirimize...Yaklaşık bir ay arayla anne olduk sonra..Daha az yazsa da hep okudum yazılarını,yazılarından içim ısındı ona..Bigün buluşalım dedik aylar önce..Araya başka başka şeyler girince bugüne nasip oldu bulşmak..Mesecina ve Tutiş kız bizdelerdi geçen Perşembe..Hiç yanılmamışım,hemen kaynayıverdi içim...

Hemen herşeyden kısa kısa konuştuk....Ordan oraya atladık..Kızları kendi hallerine saldık biraz..Bizim ki yine uzaydan gelmiş muamelesi yaptı kendilerine...İnceledi inceledi uzun uzadıya..Sonra sonra ısınmaya başladı ama vakit azdı..Talılar tatlısı Tutiş kızın pek yerinde durası yoktu...Pıtır pıtır emekledi ordan oraya..Tabi annesini de peşinde gezdirdi biraz..

Mesecina'cım ne iyi ettiniz de geldiniz..Ben çok sevindim seni tanıdığıma..İnce düşünceliliğiniz ve hediyeniz için teşekkürler tekrar..Yine gelin,hep gelin:))

Bahar geldi ohh ki ne ohhh,havalar ısınıyor,bebişimin doğumgünü yaklaşıyor,işten uzak son günlerimi yaşıyorum falan filan özetle...Şİmdilik herkese bol bol sevgiler bizden..

1.Oyun Grubu Buluşması

2009-03-30T23:49:00.003+03:00

Henüz yeni üye olduğum,Sevgili Ayça'nın kurmuş olduğu 'Oyun Grubu' mail grubu vasıtasıyla tanıştık,birbirimize çok yakın yerlerde oturduğumuzu farkettik,(hatta Evrim ve Aylan aynı yerde çalıştıklarını farkederek 'aaaaa'laştılar:) )bir hafta içinde plan yapıp,oyun grubunu kurup biraraya geldik..

Evet Cumartesi günü çok tatlı misafirlerimiz vardı bizim..Nil (13 aylık) ile annesi Aylan ve Yamaç (12 aylık) ile annesi Evrim..İlk kez biraraya geldik..Hatta Ece ilk kez kendi yaşıtlarıyla aynı ortamda bulundu diyebilirim..Nil çok hanımcık çok tatlı edalı,Yamaç 'cool' ve yakışıklı küçük bey,bizimki tam bir şaşkın kuş..Tabi önce şaşırdılar çok..Biz kendi evimiz olduğu için avantajlıydık ama Nil ve Yamaç biraz ortamı yadırgadılar tabi..Yamaç sonra yavaş yavaş alışsa da Nil'in tedirginliği öyle hemen geçmedi:)Annesinin elini bırakmadı pek..Yamaç biraz kendi halinde takıldı pek pas vermedi bizim kızlara;)Ama zamanla birbirlerine ısınacaklar diye düşünüyorum..

Yamaç ve Nil yeni yürüdükleri için pek oturmak istemediler haliyle,bizim cimcime arada ellerimden tutarak katıldı onlara..Oturduğu yerden laf attı birazcık..Biraraya geldikleri tek etkinlik Aylan'ın getirdiği kurabiyeleri yemek (parçalamak diyelim) kısmıydı heralde..Bikaç saniyelik top oyunu ile Ali babanın çftliği şarkısını da ekleyebiliriz tabi:))

Bebişlerin uykusu gelince annişler iki lafın belini kıramadan (hatta Evrim ve Aylan hiç oturmadan) dağıldık.Sevgili Aylan'a bebişler için getirdiği -ama çoğunluğu Mummy tarafından gece yatmadan mideye indirilen- kurabiyeleri için ve sevgili Evrim'e Ece'ye getirdiği hediye için teşekkürler tekrar..

Nil'cim sen ver bakiyim o kurabiyeyi canım,fazla yeme kilo yapar!!

Ama hemen küsme tatlım, formunu koruyasın diye dedim,sen bilirsin ye o zaman:))

Bi de ekliyiverelim Ece'cik 11 aylık oldu artık..Şaka gibi..11 aylık koca bebek..Zaman mı çok çabuk geçiyor biz mi zamanı kaçırıyoruz bilmiyorum ama geldi bir yaş be günlük..Ay saymak bitiyor yavaş yavaş artık yaşlara geçiyoruz..(İnşallah tabi)

Sevgiler herkese..

Sil Baştan...

2009-03-23T01:16:00.001+02:00

Evet anne olduktan sonra,annemden her ayrıldığımda hissettiğim duygu bu..sil baştan..Sanki yeni anne olmuşum,sanki korkuyorum ona bakamayacağımdan..Tuhaf bir ürkeklik,tuhaf bir iç burulması,hasret,doyamama vs vs..Gönderdim yine annemi...Yine ağlayarak..Tıpkı Ece 20 günlükken annemden ayrıldığım gibi..Keşkeler sonra..Keşke burda olsalardı,aynı şehirde,her istediğimde, ihtiyacım olduğunda gidebileceğim kadar yakın..Keşke yılın belli zamanlarında, sınırlı saatlerde hasret gidermek zorunda olmasaydık..Keşke..Keşke..Bikaçgüne kendime gelirim,dönerim eski hayatıma,şimdilik havalar dumanlı..

Ece unutmamış annaneyi..Hiç yabancılamadı,bir iki dakikada kaynaşıverdiler..Güzel bir hafta geçirdik ana-kız-torun..Önce iki gün Bursa ziyareti yaptık..
Ece kızın 94'lük büyük dedeyle tanışması,dayı torunuyla oynaması,ziyaret edilen akrabalar,üzüntülü haberler,kanser tanısı konarak tedaviye bile gerek yok diye eve gönderilen büyük enişte,ekonomik krizin vurduğu darbeyle iflas bayrağını çekmiş ve ailesi dağılma noktasına gelmiş büyük dayı,dinleyip üzülüp elden hiçbirşeyin gelememesi,şükür şükür çok şükür halime dedirten haller..Ne tırı vırı şeylere takılıp üzülüyorum bazen...Yakınımda, bu kadar yakınımda böyle 'gerçek' zorluklarla mücadele etmeye çalışan insanları görünce..İşte ne garip ki herkesin derdi kendine büyük..

Annemle nasıl da çabuk geçiverdi on gün..Sabahları şöyle bir saatçik fazladan uyumak,mutfaktan azıcık el ayak çekmek,gün içinde bol bol çene çalmak pek iyi geldi..Havalar yağmurlu gitti pek çıkamadık evden ama ne gam...Evde de gayet keyifliydik annaneyle..Cuma günü güneşi azıcık görüverince Ece'yi parka çıkardık....Her zaman gözlemci olarak katıldığı oyun parkına fiilen dahil oldu bu sefer Ece Hanım...Pek sevdi pek yaylandı salıncakta...Hatta oracıkta salıncakta mutlu mesut uyuyuveresi geldi..Rüzgara güvenemedik fazlaca vakit geçirmeden girdik eve..Neyse yaz kapımızda,belli ki eve gelemeyeceğiz parktan bu yaz:)

Bu arada taklitçiliği iyice ilerletti bizimki..Hapşırma takliti yapıyor..Kafayı önce arkaya sonra öne atıp 'aappuu' diyerek...'Baban gelsin dur dur'larda bii biii biii parmak sayıyor..Eline tarağını alıp saçını/saçımızı tarıyor..Kaşığı tabağa değdirip değdirip ağzına/ağzımıza götürüyor..Tam bir minik maymun oldu..Şebekliğin haddi hesabı yok:))Bu pek tatlı en tatlı çağlarında gel de bırak işe git şimdi..Takvim aleyhime işleyip duruyor..Ne kaldı şurda 20 Nisana..Tutuştum,yusuflardayım..Aman işe başlamadan şunu da yapıyım,bunu da yapıyım diye plan yapıyorum habire..Ve tabii hiçbişey yapamazken buluyorum kendimi..Böyle böyle gelecek bekle-me-diğim gün biliyorum..Napalım sağlık olsun,afiyet olsun diyorum..Herkes için tabi..

Kalın sağlıcakla..

Bir duyuru:'Haydi Oynayalım'

2009-03-19T01:13:00.002+02:00

Ben çöken bilgisayarımın verilerini ve tabii ki de minnoşumun fotolarını kurtarmakla uğraşıp dururken günlerdir,çoğu blogger görmüş aslında ama bir de sayfamdan duyurayım istedim..

Minik Selin'in annesi sevgili Çiğdem, okuyan, izleyenlerin de katılımıyla zenginleştirilebilecek 'Haydi Oynayalım' adlı bir oyun bloğu kurdu..Bu bloga yazar olarak atanabileceğiniz gibi arasıra eklemek istediğiniz oyunları ya da aklınıza gelen oyun fikirlerini mail yoluyla göndererek de katkıda bulunabilirsiniz..Güzel bir oyun arşivi oluşur böylece..Mevcut oyun sitelerine,kitaplara ve bloglara güzel bir blog daha eklenmiş olur blog anneleri sayesinde hem de:)

Güzel paylaşımlar olsun..

Şimdi kaçmam ve büyük bir hızla cortlamaya devam eden bilgisayarımdaki belge ve resimleri kurtarıp yedek belleğe atmam lazım..

Sevgiler şimdilik..

Biraz da oyun...

2009-03-12T00:12:00.008+02:00

Geçen haftalarda bloğumu takip eden Funda hanım mail atmıştı bana 10 aylık kızı için oyun/oyuncak tavsiyesi ile ilgili..Haddim değil tabi ben de internetten gördüklerim ve okuduklarımla sınırlı olarak biliyorum..Bildiğim linkleri ve kitapları önermiştim kendisine..Buraya da birkaç ekleme yapmak istedim..Ece'nin günlüğünde de yer alsın diye:)

Aslında şu dönemde Ece'yle öyle planlı temalı falan oyun oynamıyorum öncelikle..Ya da şunu oynatayım da şunu öğrensin diye düşünmüyorum fazlaca..Bu durumun beni -bu dönem için- sterese sokacağını,gitgide yetersizlik duygusu yaratacağını ve biraz da olayı yapaylaştıracağını düşünüyorum (tamamen şahsi konuşuyorum tabi)Oyunlar öyle doğaçlama,aklıma ne gelirse artık..Geçen postlarda şu kitaptan bahsetmiştim zaten..Şu kitabı da almıştım vakti zamanında ama içindeki oyunlar zaten herkesin yaptığı şeyler kanımca..Çok değişik bişey yok yani..Cee oyunu,Tos oyunu,hoppala,oyuncakları konuşturma,el kuklaları falan gibi çok bilindik hatta yaparken oyun olarak bile düşünmediğimiz oyunlar yani..O yüzden okunmasına çok gerek yok diye düşünüyorum..Şu kitapta değişik örnekler var ama daha çok 2 yaş sonrasına hitap ediyor..Biraz daha yaratıcı...Kutulardan oyuncaklar,ponpon örümcekler,yumurtadan insan,elbise askısından terazi gibi el yapımı şeylerle oynanan oyunlardan bahsedilmiş ama dediğim gibi bizim için henüz erken..Bir de şu kitap var elimde konuya biraz daha bilimsel yaklaşmış adından da belli olacağı üzre..Onu bitirmedim henüz ama orda da değişk dönemler için güzel oyunlar var..Bildiğim siteleri de oyun/aktivite linklerine ekliyorum buldukça..Siz de tavsiye edeceğiniz kitap ve siteleri yorumlara ekleseniz sevinirim..

Oyuncaklarını eledim geçen gün..O bebeklik çıngıraklarına falan yüz vermiyodu artık kaldırdım..6 ay civarı aldıklarımızı da sakladım bir süreliğine..Ortada bikaç oyuncak kaldı..Aslında öyle deli gibi de oyuncak almıyorum ama ne ara arttılar bu kadar anlamadım..Bundan sonra daha dikkatli olunacak oyuncak alımı konusunda..

Gelelim bizim kızın bu ara en çok takıldığı oyuncak ve oyunlara...

1. Bu oyuncağı şu arkadaşların Meydan AVM'deki dükkanlarından almıştık..Şİmdilik favorisi diyebilirim.Özellikle sabah saatlerinde ben ortalığı toparlayıp kahvaltısını hazırlayana dek oyalayabiliyo kendisini..Daha önce bu tipte bir de Lamaze Ahtapotu vardı bacaklarını sıkınca nota öttüren..Ama daha sıkamıyo kendisi onu..Buna vurdum mu müzik nevinden bişeyler çıkarıyo ortaya:)

2. Çubuğa dizili halkalar..Üsttekiyle aynı yerden alınma..Halka kısmı biraz dar olduğu için geçiremiyo daha..(Eklenti:Yazdğım günün akşamı geçirmeye başladı halkaları,nasıl dikkatlice,her halkada takdir beklercesine,bitirince de mutluluktan alkış yaparak:)Şaşkın kuş..)(aslında 18+ bir oyuncak)Halkadan çıkarıp birbirni vurdurmak hoşuna gidiyo..

3. Bu içiçe geçen tabakları annem almıştı.Suyun içinde oynamak için tabakların dibinde delikler var.İçiçe geçirip üstüste dizmekten pek zavk almıyo tabi şimdilik..Geçen küçük bir leğenin içine su koyup oynattım bayıldı resmen..Ama daha var suyla oynanacak havalara..

4. Bu da Playschool'un el kuklası..3 aylıkken almıştık,önündeki sayfaları hışırdata hışırdata kemiriyodu o zamanlar..Şimdilerde Ali babanın çiftliği,kuzu kuzu mee ve bilimum uydurmasyon şarkı ve hikayeye uygun olarak kullanılabiliyor:)

5.Bu da önceki postta anlattığım kitaptan..Bir sepetin içine çocuğun ilgisini çekebilecek,çok sık görmediği, farklı doku,ses ve kokularda nesneler koyuyorsunuz..Sepeti kendisinin bulabileceği bir yere koyup beş on dakikacık nefes alabiliyorsunuz..(Kitap yarım saat oyalanabilir diyor ama..)

6.Bildiğimiz baloncuk oyunu..Daha küçükken de yapıyodum ööyle bakıyodu ağzı açık..Şİmdi bir türlü kaldıramadığı totişiyle yakalamaya çalışması pek komik..

7.Bu da uydurmasyonumuz gene:)Yumurtaları dolaba yerleştirirken pek heveslendi,uzanıp almaya çalıştı mama sandalyesinden..Ben de içine pinpon toplarını koyup verdim eline..Önce alıyo sonra yerlerine koyuyo en son da tabi mama sandalyesinden aşağıya..Bir müddet oyalıyo yine de..

8. İki oyuncak kutusunu içiçe koyup atacakken aklıma sevgili Özgür'ün sitesinde gördüğüm şu kutu geldi..E fikir ondan yapması bizden oldu..Aslında yapması babadan desek daha doğru..Bir Cumartesi sabahı oturmuş yapmış..Bizimki önce topu attığı delikten bulmak istedi sonra gösterdik çekmece kısmını..Atıp ordan alıyo şimdi..Maliyetsiz oyuncak:)

9.Bu da kitap ve dergilerimi kurtarmak için Ece'nin eline tutuşturduğum bir albümdü aslında..Sonra baktım elinden düşürmüyo bir amaca hizmet etsin bari diye içine bulduğum farklı dokudaki kumaş parçalarını yapıştırdım oldu sana 'doku defteri'..Fikir yine Özgür'ün Montessori bloğundaki şu yazısından..

10. Tabi bi de bazen kafa sallayarak bazen el çırparak oynadığımız şarkılarımızla,sevdiğimiz kitaplarımız var..Kitapları her zaman eline vermiyorum oyuncak gibi algılamasın diye şimdilik..Açıp yine uydurmasyon tekniği ile anlattığımız hikayeler eşlğinde bakıyoruz belli zamanlarda..
.....

Ama en çok kendi uydurduğu şeylerle eğleniyor tabi her çocuk gibi..Mesela geçen gün eline kek verdim küçücük..Önce tadına baktı ağzında geveledi tanecikleri..Sonra minik minik bölüp bana uzattı..Ben de parmağını hüplete hüplete ham yaptım kekleri...Kırıldı gülmekten resmen..Hem içinizden 'ulen niye güler ki buna bu bebe' deyip hem de biraz daha gülsün diye daha şebekçe devam ettirirken dünyanın en mutlu insanı oluveriyorsunuz..İşte budur oyun diyorum ben 11 aylık bebek için..Mutlu olsun mutlu etsin:))

Yine her çocuk gibi heralde oyun/oyuncak bi yana 'attaa' bi yana onun için..Dışarda olduğu kadar keyifli olmuyor hiçbiryerde..Haklı tabi keşfedilecek uçsuz bucaksız bir dünya var önünde..Hava aşırı soğuk olmadıkça şakır şakır yağmadıkça hergün çıkarmaya çalışıyorum bahçeye..Bahçemiz düzenlenirken Ece birkaç günlüktü daha..Pencereden bakarken hayalini kuruyodum acaba seneye yaza buralarda yürürmü oynarmı diye..Galiba o günler kapımızda..Dört gözle bekliyorum havaların ısınmasını..Böyle mutlu,böyle şaşkın,böyle meraklı dışarda..

Çok daldan dala olacak ama Ece hanım ilk gösterisine de gitti dün..Babasının okul gezisine takılıp Dolphin'e gittik..İlk defa bu kadar kalabalığı birarada gördü..Gözlerini alamadı kreş çocuklarından önce..Onlara laf attı,kimisine sevgi gösterilerinde bulundu..Alkışlara,bağırışlara,ıslıklara katıldı kendince..Yunuslara şaşakaldı resmen..Yunusların bize top fırlattığı anda korktu,tam dudağını büzdü ağlayacaktı ki bizim gülüp el çırptığımızı görünce vazgeçti..İkimize de iyi geldi..Biraz daha anlayacak yaşa gelse de ana kız daha çok gidebilsek böyle yerlere..

Yarın annannemiz geliyor..Haftasonu kısacık bir Bursa ziyareti bizi bekliyor..E bi de sağlık olursa daha ne isteriz..

Sevgiler herkese..

Bir Ece,bir sobe..

2009-03-10T23:51:00.003+02:00

Ece kızın 10. ay kontrolü vardı geçen hafta..Aslında bu ay gitmemize gerek yoktu ama kulak iltihabı ile ilgili olarak çağırılmıştık zaten son gidişte..Velhasılı iltihab geçmiş çok şükür..Ben kulağı zaman zaman kızardığı ve çok sık kulağıyla oynadığı için şüphelenmiştim acaba tekrarladı mı filan diye..Ama tertemiz dedi doktor hastalıktan hiçbişey kalmamış..Rahatladım.

Kilo 11.100 boy 74 olmuş bu arada..Benim kolların neden kalınlaşmaya başladığı belli oldu..Hamza Yerlikayaya rakip olacağım kararlıyım..Bu doktorla ilk tanışma olduğu için önce biraz şaşırdı kilosuna,sonra diğer aylara bakınca gelişimi çok iyi dedi..Beslenme düzenini sordu anlattım..Ekmeğe,muhallebiye fazla yer vermeyin dedi..Zaten ekmeği tek öğün tam buğday unu veriyodum..Muhallebiyi hiç yemedi (bir iki kere denedim gece tok tutar da uyur diye..cık..)Hazır olarak kullandığım sadece 1 kaşık tahıl karışımı var kahvaltı için zaten..Onun dışında hazır bişiy de kullanmıyoruz dedim..(Yani bu kızı ek gıda değil ana sütü bu hale getirdi demek istedim:) )Sahi şimdiye kadar o kadar çok soran oldu ki maamyla mı besliyosunuz diye..Hatta direk mama markası sormakla işe girişen bile oldu saçmalığa bak..Hani mama kof şişkinlik yapar gibi bi mesnetsiz bi kanaat var ya çoğunlukta..Anacım zayıf görseler bi fikir beyan ederler,kilolu görseler gene öyle..Tuhafız toplum olarak..Özellikle belli yaş üstünde var bu tutum hep bi yorumları var -hiç sallamadığım-..

Ece kız bugün bir kaşığı ortadan ikiye ayırmak suretiyle ilk zararlığını da yapmış oldu..Bildiğiniz ucu metal sapı plastik tatlı kaşığı..Mama sandalyesine vura vura kırdı..Bir Herküllük durumu var kendisinde gerçekten..Eli pek ağır hani vurdum mu....
Geçen hafta dördüncü bugün de beşinci dişini çıkardı tarihe not düşelim unutulmasın..

Gelelim sobemize..Sevgili Özlem soblemiş..Konu:Çocuğumuza başkalarının evindeki davranışları hakkında nasıl eğitim vermeli?Malum bizimki henüz yürümediği için bu konuda tecrübem yok..Şöyle yaparım böyle yaparım gibi büyük laflar edip de sonra tükürdüğümü yalamak da istemem..Zira çocuk bu yeri geliyor beş takla attırıyor adama..Zaman gösterecek ne yapacağız nasıl davranacağız..Ben sadece tanık olduğum iki örneği anlatayım burda..

Henüz Ece karnımda ve hatta aklımda bile yokken çocukluk arkadaşım gelmişti iki yaşındaki oğluyla..Oturup iki laf edememiştik koşuşturmaktan..Daha kapısüsünden başladı işe içeri girmeden..Kızcağız elinden mumu alıyor o gidiyor vazoya sarılıyor,onu alıyor kapıdaki boncuklara atlıyor falan..Dakikalar içinde elini atmadığı şey kalmadı..Dedim Allah kolaylık versin sana nasıl başa çıkıyosun evde..'O ayaklanmadan ben evdeki her türlü süs eşyasını kaldırmıştım' dedi..Ortada hiçbişey bırakmamış elleyebileceği..Çekmeceler,dolaplar,salonun kapısı kilitlenmiş..Ben de o zaman böyle yapması normal demiştim..Çocuk evde görmediği bilmediği kurcalayamadığı başka yerde görünce karıştırmak istiyor tabi..

Bir başka arkadaşımın evinde tanıştığım bir bayanın da 1,5 yaşında bir kızı vardı..Kız elini oynanmayacak bişeye dokunur dokunmaz annesi hemen 'oyuncak değil o kızım cici hadi koyalım yerine' filan diye açıklama yapıp eline oyuncağı tutuşturuyodu..Evde hiçbişeyi kaldırmamış..(Çok tehlikeli olabilecek şeyler dışında)Gözönüündeyken ellmesne,dokunmasına müsade ediyomuş,sonra yerine koyduruyomuş..Dışarı giderken de sadece dışarısı için kullandığı bir iki oyuncak alıyomuş yanına..Evde görmediği için çocuk daha çok oyalanabiliyor bunlarla..Çok hoşuma gitmişti davranışı..

Tabi bu durum çocuğun kararkteriyle de birebir alakalı..Ama ben de öyle ortadan herşeyi kaldırma taraftarı değilim..Merakını gidermedikçe fırsat bulduğu her yerde gidermeye çalışacak bu kesin..Tabi 'hadi yavrum elimizdeki şişi pirize sokalım bakalım noluyor' gibi bişiyden bahsetmiyorum burda..Çok tehlike arzetmeyecek şeylerle oynamasına,içinde zararlı şeylerin bulunmadığı çekmeceleri karıştırmasına müsade edilmeli bence..Ablam da yeğenimde böyle yapmıştı,bazen vitrindeki bardakları indirip yerine koyuyodu yeğenim yanımızda..Ama şimdi ne evde ne başka yerde hiç elini sürmez..En fazla çocuklu evse bir iki oyuncak ister o kadar..

Nasıl bir çocuk olacağını bilmiyorum ileride..Ama -alabileceğimiz tedbirlere rağmen-eğer içeri dalar dalmaz ellemediği yer komayan bir kızımız olursa büyüyünce fazla ev gezmesi yapmam heralde..Ya da çocuk eve ısınıp açılmadan kalkılır bilemiyorum..Sadece öyle olmamasını diliyorum şimdilik..

Sevgiler herkese..

Bir Kitap&Hatırlattıkları&Düşündürdükleri

2009-03-07T00:53:00.002+02:00

Bu aralar bloglarda da çokça adına rastladığım bir kitap..Haftalardır sürünüyodu elimde ordan oraya..Kısıtlı zamanlarda okunabilmek üzre evin muhtelif yerlerini gezdi kendisi..Zaten öyle okunup kenara konabilecek bir kitap değil..Ara ara bakmalı çocuk büyütürken..

'Harika Çocuk Nasıl Yetiştirilir?'(Tim Seldin) Böyle iddialı kitap isimlerini sevmiyorum aslında..Neye göre harika?Kime göre harika? Ama çeviriyi yaptıran yayınevi böyle uygun görmüş heralde başlığı..İçindeki bilgiler 'kendine güvenen çocuk nasıl yetiştirlir'le ilgili daha çok..Montessori metodunu baz alarak bebeklikten 5-6 yaşlarına kadar çocuğumuzu yetiştirirken onun zaten içinde var olan öğrenme güdüsünü nasıl destekleyebileceğimizi anlatmış..Daha çok 2-5 yaş arasını kapsayan aktivite örnekleri vermiş..Bebeklik(0-1 yaş) dönemiyle ilgili olarak iki şeyin üzerinde çok durmuş:
1.Bebekle anne arasında ilk günlerden itibaren kurulacak bağın maksimum iletişimle kuvvetlendirilmesi:Aslında her bebek bakım kitabında vurgulanan bebekle her daim konuşmak,şarkılar söylemek,masallar anlatmak..
2.Bebek dostu ev dekorasyonu ile bebeğin hareketlerini kısıtlamadan özgür ortamlar oluşturarak keşfetmesine destek.

Aslında kitaptaki etkinliklerin hiçbirinde 'a ben neden düşünmedim bunu' demiyorsunuz..Etkinlikler çok tanıdık,bildik..Çoğu ailede yaşanılan gibi..Belki biraz 'farkındalığı arttıyor' okumak..Mesela 'bebek için mama sandalyesinde,anakucağında,yürüteçte geçirdiği her dakikanın bir kayıp' olduğunu söylüyor bir yerde..Çünkü bebek hareket edebildiğince,keşfedebildiğince öğrenir..Gün içerisinde hatırlanması gereken bir ayrıntı heralde..
Neyse amacım kitabı tanıtmak değildi aslında, hatırlattıkları var..

Montessori'yi duyunca aklıma Ünv.4.sınıftaki 'eğitim felsefesi' dersinin final sorusu geldi:'Montessori'nin eğitime yaklaşımında ödül ve cazaya yer vermemesi hangi görüşlerine dayanmaktadır?'(Ben o derste yoktum..Vallahi de kaçırmışım, sıklıkla uykuya yenik düşüp saatimi bidaha bidaha ileri aldığım sabah derslerine denk gelmiş olmalı..)Montessori ismini hafızama hatırlatamadım sınavda ama ödül ve ceza konusunda Rousseau'dan girdim Maslow'un kişilik teorisinden çıktım..Geçtim gitti..

Üniversite yıllarında eğitimin nasıl olması gerektiği konusunda birsürü felsefe öğrendik..Günümüzde en çok kabul göreni ise 'çocuk merkezli öğrenme' biçimi..Montessori metodu da bunu savunuyor..(Yok bu konunun uzmanı değilim tabi..Amacım bilgilendirmek değil zaten..Zira ben de yeni yeni bilgileniyorum.Sevgili Esra'nın kurduğu mail grubu ve bu grubun bloğu bu konu için güzel bir kaynak.Zira Türkçe kaynak sıkıntısı var Montessori Metodu ile ilgili..Çevirilen kitapların da baskıları yok malesef)'Çocuğu zorlama yerine çocuğun öğrenme zevkini kendi kendine yaşamasını sağlamak'..Başarmanın zevkine varmak; birilerini geçebilmek, birilerinin gözüne girebilmek için değil de sadece kendin için öğrenmek..Peki eğitim fakültelerinde bu dersler yıllar yılı veriliyor da,herkes doğruları biliyor da neden günümüzdeki eğitim sistemimiz bu durumla çelişiyor?

Kendi hayatımı düşündüm çocuğum için endişelenirken..SS'ler arasında geçip giden hayatımı..ALS,ÖSS,KPSS,ÜDS cart S curt S..Ne için öğrendik??Seçilmek (!) ve yerleştirilmek (!) için..Bir kurum tarafından,birilerinin sorularıyla değer biçilerek seçildik seçildik yerleştirildik..(Ya sahi bide neydi bu 81 döneminin şanssızlığı..Anadolu Liseleri sınavına girdik oh bitti dedik,dondurmalarımızı yalarken arkadaşlarla öğrendik ki sorular çalınmış hadi bakalım tekrar..ÖSS'ye (sene 99:) )gircez bir gün sonra pikniklere gidildi,stres atıldı..Akşamın haberlerde açıklandı soruların çalındığı..Sınav ertelendi..81 mağdurları..)Üniversitenin sonuna gelene kadar kendim için öğrendiğim çok şey olmadı heralde..Meslek sahibi olup biraz olgunlaşıp bişeylerin bilincine varınca aslında insanın bişeyler öğrenmeye 'kendinin' ihtiyacı olduğunu anladım..Yine de mutlu azınlıktanım heralde..En azından sevdiğim bir mesleğim var..Zaman zaman hayıflansam da genel olarak mutluyum..

Çocuğum için ne yapabilirimi düşündürüyor bu kitap evet..Onun kendine güvenen bir birey olabilmesi için evde uygulanabilecek hoş fikirler veriyor..Okurken evet kesinlikle yapmalıyım,böyle yetişmeli diyorsunuz..Başarmanın zevkine varan,kendine güvenen,kendi ihtiyaçlarını karşılamayı yine kendi kendine öğrenebilen,ödül için değil kendini mutlu etmek için öğrenen bir birey olmalı..Ama yapabileceğimiz nereye kadar?Hadi diyelim doğru bildiklerinizle, ve tabii ki kendi öncelik verdiğiniz değerlerinizle yetiştirdiniz çocuğunuzu..Geldi çattı eğitim-öğretim çağı..Daha birinci sınıfa adım atar atmaz öğrenecek ödülü ve cezayı..Okumayı sökmedikçe kırmızı kurdelası takılmayacak,parmak kaldırmadıkça fikri sorulmayacak,öğretmeni tarafından en iyi resim seçilmedikçe sınıf panosuna asılmayacak çizdiği hayalleri belki..84'ten dört alıp üzülecek,problemi ilk ben çözdüm diye sevinecek..ve o da 'başarmanın zevkine varmak' için değil birilerini mutlu etmek,birilerini geçmek,seçilmek ve yerleştirilmek için öğrenmeyi öğrenecek en sonunda..Hangi noktaya kadar engel olabilirm ki??Derdim şöyle başarılı olsun böyle bir kariyeri olsun değil gerçekten..Neyi seçerse seçsin mutlu olmasını,kendine güvenen bir birey olmasını isterim..

Bunları düşünür oldum bu aralar çokça..Artık bebeklikten çıkıyor ya..Anlıyor ya anlatıyor ya kendince bişeyleri..Aslında öğrendiğim ama sadece üniversiteyi başarıyla bitirebilmek için öğrendiğim bilgileri tazelemeye çalışıyorum kafamda..Çok mu erken bunları düşünmek için?Evet belki..Ama bu hızla büyüyüp dururken gözümün önünde sanki o günler de yarın değil öbürgün geliverecekmiş gibi..

Dilerim gerçekten öncelik verdiği ahlaki değerleri,birileri için değil kendisi öyle istediği için yaptığı tercihleri ve bu tercihleriyle mutlu olduğu bir hayatı olur..Tabii ki bütün çocuklarımızın..

O bir küçük Hanfendi:)

2009-02-28T02:22:00.002+02:00

Hemi de bugün itibariyle tam 10 aylık..Tek rakamlı ayları geride biıraktık artık..Çift rakamlılarımız hayırlı uğurlu ola..Evet çok şey değşiyor hayatında/hayatımızda..Her yeni günle,haftayla,ayla..Ama bu son ay anneliğin tadı daha bir mi çıkar oldu ne..Hergün yeni bir numarayla karşımıza çıkan minik bir hanım var artık evimizde..

10 aylık bizim cimcime:

- Bu son iki haftada müthiş hareketlenmiş durumda..Emeklemesinden ümidi kesmiştik zaten..Oturmayı keşfeder keşfetmez(4,5 ay civarı) yatmayı kesinlikle reddeden hanımkızımız yürümeyi keşfeder keşfetmez de(7 ay civarı) öyle sürünüp cebelleşmeyi falan bıraktı..Gözünü açar açmaz eller havaya..Ellerinden tutulup yürütülecek,bir dolap,çekmece görülünce hemen popo yere konup içinde tek birşey kalmayıncaya dek boşaltılacak ve iş bitince yine eller havaya kaldırılıp 'deh' komutuyla gezmeye devam edilecek..Bu arada olan bana oluyo tabi..Bel sırt kalmıyo akşama kadar..

-Acayip şebek bişiy oldu kendisi..Bir yaptığına gülmeyegörelim..Bi şımarıklıkla tekrarlıyo da tekrarlıyo artık..Yani tedbir alma zamanı geldi..Yapmasını istemedeğimiz bişeye gülmek yok..Hemen sırnaşıveriyo hemen..

-Baybay,başbaş,alkış,bir bir zaten epeydir yapıyodu..Annesi tel sarar olayını yeni öğrendiği için-gerçekten hareketini ve tekerlemenin gerisini bilmiyodum duymamışım napıyım- ancak gösterdiği tel sarara sardı bu ara..Eller habire tel sarıyo..Yemek yerken,emerken,altını temizlerken tel sarar kızım tel sarar..

-Artık ikazlardan anlıyo..Cıs,hayır gibi ikazlara ya elini çekerek tepki veriyo ya da aeaah diye bir çığırtı koparıyo niye durdurmuşuz diye..

-Al-ver yapıyo..Oyuncağı alıyo ver kızım deyince veriyo..Özellikle topunu tanıyo artık..'Top nerde Ece' deyince topuna bakıyo..

-Bu ara çokça babasının arkasından ağlıyo..Daha babası paltosunu giyer giymez başlıyo mızırdanmaya..Ve babası gelince beni hiç görmüyo hain:(Hemen satıyo..Bozuluyorum ne yalan söyliyim..

-Her dediğimize karşılık veriyo kendince..Tabi baba,dede,eanni dışında henüz anlamlı bir kelimecik duyabilmiş değiliz kendisinden ama dıgıl dıgıl sürekli bişiyler anlatıyo..

-Müziği duyar duymaz ya kafayı iki yana sallıyo hızlı hızlı,ya da popodan yukarısını ileri geri sallamaya başlıyo köçek..Anası da hayatta oynamaz alem içinde..Kime çekti bilmem:) (Ha küçükken düğünlerde masaların üzerinden indiremezlermiş o ayrı tabi!!)

-Bikaç saniye dengede kalabiliyo ellerini bırakıp..Ama ellerini bıraktığını farkeder farketmez panikleyip ya bana ya en yakın koltuğa yapışıyo..zaten oldum olası acayip temkinli..Mesela verdiğiniz bişeyi öyle lap diye almaz..Önce bi dokunur elini çeker..Bidaha dokunur falan emin olunca alır ancak..Bu temkinlilik durumu yürüme konusunda da aynı olursa vay annenin haline..

-Epey hızlı sıralıyo bu ay..Koltuğun bir ucundan öbür ucuna gidip geliyo..Ama yere ayaktayken oturma konusunda ustalaşamadı daha..yere düşen oyuncağı almak isterken pek komik hallere bürünüyo..Öyle yapıyo olmuyo böyle yapıyo olmuyo yapamayınca pat diye bırakıveriyo popoyu yere..Yerden kendi kendine kalkma konusunda da aynı..Epey çabalıyo ama kalkamıyo henüz..

-Ve son olarak 'Dilin nerde Ece'cim'dediğimizde soldaki, 'Çirkin ol kızım' dediğimizde sağdaki şekillere sokuyor suratını:))

Yani diyeceğim o ki o artık bebek değil o..Herşeyi her dediğimiz anlayan ve kendini de anlatmaya çalışan küçük bir hanım..Tepkiler bakışlar hareketler ben bebek değilim artık diyor..Aklımda yazacak bissürü şey vardı ama uçtu gitti gecenin bu saatinde..Belki sonra eklerim ara ara bu ay yaptıklarına..Unutulmasınlar..Hamileyken çok garipserdim böyle çocuğum şunu yaptı bunu yaptı diye yazanları..'Eee gayet normal yani' falan diye geçiridim içimden..Demek ki insanın gözünün önünde, öylece koyduğun yerde koyduğun şekilde kalan bir varlıktan yürüyen konuşan bir insan yavurusuna dönüşmesi 'mucize' gibi görmene neden oluyormuş her hareketini..

Özellikle artık taklit etmeye başlaması,bir kere söylediğin gösterdiğin bişeyi aklında tutup hemen yapması hem heyecanlandırıyor hem telaşlandırıyor beni..Evet bebekler söylediklerimizi hissettiklerimizi davranışlarımızı anlıyorlar ama böyle aynı gün içinde dönütler gelince insan 'nasıl yetiştirmeli' konusuna daha çok kafa yorar oluyor..

Durumlar böyle şimilik..Artık doğumgününe doğru hızla yuvarlanıyoruz sanki..Büyüdükçe günler daha hızlı geçer oluyor..Ve beni iki ay sonra geri döneceğim iş hayatının stresi basmış durumda fena halde..Yaşayıp göreceğiz annelik+ev hanımlığı+öğretmenlik nasıl oluyomuş..

Sevgiler herkese..